โปรดเลือกส่วนที่ท่านสนใจด้านล่างนี้ | Please Select the Link(s) below

[ w w w . a r t y h o u s e . n e t ] สั่ ง ซื้ อ ห นั ง สื อ [ ค ลิ ก ที่ นี่ ]

แหนมเนือง


แหนมเนือง

ว่าจะพูดเรื่องแหนมเนืองตั้งนานแล้ว

ความจริงมันมีรูปที่ถ่ายแหนมเนืองชัดเจนกว่านี้มาก

แต่รูปที่นำเสนอมานี้

ไม่ใช่แหนมเนืองแต่อย่างใด

หากเป็นอาหารจำพวกเดียวกัน

ถ้าข้าพเจ้าจำไม่ผิด

อาจจะเป็นก๋วยเตี๋ยวลุยสวน

ก็เป็นได้



เหตุที่ต้องพูดเรื่องแหนมเนืองนั่นก็ด้วยว่า

ข้าพเจ้าชอบกินแหนมเนืองมากนั่นเอง

มันมีอาหารไม่กี่อย่างในโลกนี้

ที่ข้าพเจ้าชื่นชอบ

นับเป็นความซวยของแหนมเนืองอย่างยิ่ง

ที่ถูกข้าพเจ้าเลือก

เท่าที่นึกได้

นอกจากแหนมเนืองแล้ว

ก็มี

โรตี

เนื้อ

ส้มตำ


นอกนั้นก็พอกินได้เท่านั้น

ไม่ถึงกับขนาดชื่นชอบอะไร

ส่วนพวกผักผลไม้ต่าง ๆ  

ก็เป็นไปตามฤดูกาล

หากข้าพเจ้าชอบกินผลไม้แทบทุกชนิด

แต่ผลไม้ที่ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่

คือผลไม้รสเปรี้ยว

ข้าพเจ้าชอบกินผลไม้รสหวานมากกว่า





รูปที่ถ่ายนี้ถ่ายไว้เมื่อนานแล้ว

ตั้งแต่สมัยข้าพเจ้ายังบ้าถ่ายรูปเพื่อจะเอาไปขาย

microstock  

หรือที่เรียกกันเล่น ๆ  ว่า

รูปสต๊อก

ความจริงมันมีพวก

macrostock  ด้วย

อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลย

รูปที่ส่งไป

ไม่ได้เรื่องเลยสักรูป

ตอนนี้มีรูปของข้าพเจ้าเพียง  ๑  รูปถ้วน

อยู่ที่  Dreamstime

ซึ่งรูปที่ผ่านนี้

ก็ไม่ได้คาดคิดว่ามันจะผ่าน

ข้าพเจ้ามักจะถูกปฏิเสธกลับมาเสมอ

ด้วยเรื่อง

composition  

ความจริงแล้วเรื่อง  องค์ประกอบภาพนี้

นักถ่ายภาพส่วนใหญ่

มักจะเข้าใจกันเพียงว่า

compose

มันหมายถึงแค่เรื่อง

กฎสามส่วน

หรือ  จุดตัดเก้าช่อง

หรือกฏสามเหลี่ยมทองคำ

หรืออะไรเทือกนี้

แต่ความจริงแล้ว

คำว่า  composition

มันหมายถึงทุกสิ่งอย่างในรูปนั้นด้วย

ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าหน้าผม  ริ้วรอยไฝฝ้า

หรือแม้กระทั่งองค์ประกอบอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้อง

รวมทั้งฉากหน้าฉากหลัง

ที่ประกอบอยู่ในภาพนั้น


รูปที่ข้าพเจ้าส่งไป

ได้รับการปฏิเสธด้วยเหตุผลทุกเหตุผลของเขาแล้วกระมัง

ตั้งแต่เรื่องเบ ๆ  ขี้ ๆ  อย่างเรื่อง

ภาพไม่ชัด  dof  ไม่ได้  ใช้เลนส์ห่วยเกินไป

noise  เยอะ  แม้กระทั่งข้อหา  ภาพดีเกินไป

แลเรื่องประจำคือ  composition

อย่าว่านะครับ

พวกนี้พอมันหาเหตุอะไรไม่ได้

มันก็บอก

ภาพคุณแต่งมากจนเกินไป

ความจริงภาพนั้นไม่ได้แต่งเลย

แต่แค่มันเป็นภาพที่ดกดื่นเท่านั้น

และใส่ฟิลเตอร์ที่เร่งสีหน่อย

แต่เขาไม่สามารถหาเหตุผลใด ๆ  มาปฏิเสธได้แล้ว

ก็เลยบอกว่า

รูปของคุณคุณภาพดีเกินไป

อิอิ


ไอ้สาเหตุที่เข้ามาในวงการสต๊อกนี่ก็ไม่ใช่อะไรอื่น

เพียงเพื่ออยากจะทำอย่างที่หนังสือเขาเขียนไว้เท่านั้นเอง

เขาบอกว่า

ถ่ายไปขายได้เงินเยอะอย่างนั้นอย่างนี้

ได้ฝึกฝีมือ

ได้พัฒนาการถ่ายภาพ

แต่ที่เห็นประโยชน์ที่สุด

ก็น่าจะเป็นประเด็นเรื่องการจัดการภาพมากกว่า

เพราะภาพต่อให้ถ่ายสวยแค่ไหน

แต่ถ้าเรื่องอื่นไม่เป๊ะ

เขาก็ปฏิเสธภาพเรา

นอกจากนี้ที่ข้าพเจ้าเห็นประโยชน์คือ

ได้ฝึกมององค์ประกอบภาพตามแบบฉบับของสต๊อก

ได้ฝึกดูคุณภาพของภาพถ่าย

และได้พัฒนาฝีมืออย่างที่เขาว่า

ซึ่งเป็นเรื่องที่เป็นประโยชน์มาก

และที่ข้าพเจ้าชอบมาก

คือ

มันฝึกเรื่องความคิดสร้างสรรค์ด้วย

แต่มันมีกรอบจำกัด

คือต้องเป็นแนวสต๊อก

ซึ่งจุดนี้ข้าพเจ้าไม่ชื่นชอบเท่าไหร่

เพราะภาพสต๊อกนี้

เราต้องเข้าใจว่า

ภาพส่วนมากเป็นภาพที่เขาจะซื้อไปใช้เพื่อการโฆษณา

และเป็นโฆษณาแบบไม่ลงทุนมาก

หรือซื้อไปประกอบบทความทางอินเทอร์เน็ต

หรือบทความอะไรก็ตามแต่

ที่เขาขี้เกียจไปถ่ายรูปเอง

เขาก็ซื้อรูปพวกนี้

บางรูปมีการจำเพาะว่า

อยากขายให้เจ้าของเพียงเจ้าเดียวหรือไม่

ถ้าใช่ก็จะได้ค่าขายเยอะกว่าหน่อย

ทั้งนี้ก็เนื่องจากว่า

บางเจ้าเขาซีเรียส

ไม่อยากให้ภาพที่มีอยู่งานเขานั้นเกร่อเกินไป

และงานจะแลดูเป็นมืออาชีพเหมือนถ่ายเองทุกอย่างมากขึ้น

มันก็เหมือนพวกเสื้อผ้านั่นแหละ

ใส่เสื้อผ้าตัดเอง

มันก็ต่างกับเสื้อผ้าโรงงาน

ที่เขาทำมาเยอะ ๆ  

อะไรเทือกนี้



เรื่องขายรูปผ่านอินเทอร์เน็ตนี้รายละเอียดเยอะมาก

ถ้าใครอยากทำ

ก็หาหนังสือมาอ่านได้

ทำได้จริง

ได้เงินจริง

อันนี้ข้าพเจ้าเคยทำมาแล้ว



คนที่ไม่ทำมาหากินอย่างอื่น

ถ่ายรูปขายอย่างเดียวนี่

ตามสถิติมีบันทึกไว้ว่า

คนที่ถ่ายภาพขายทางเน็ตที่มีรายได้สูงสุด

สามารถทำเงินได้ปีละกว่า

๒๐ - ๓๐  ล้านเหรียญดอลล่าสหรัฐเลยทีเดียว

ชื่ออะไรสักอย่างนี่แหละ

ข้าพเจ้าจำไม่ได้

แต่เคยไปอ่านดูบทสัมภาษณ์และการทำงานของเขา

ไอ้คนนี้ตื่นเช้าขึ้นมาไม่ทำอะไร

ถ่ายรูปอย่างเดียว

ถ่าย ๆ  ๆ  ๆ  

เขาบอกว่า

วันหนึ่งลั่นชัตเตอร์ประมาณ  ๖๐๐  ถึง  ๗๐๐  ครั้ง

จากนั้นก็จะส่งให้มือรีทัชแต่งภาพ

ซึ่งบุคคลเหล่านี้

เขาเป็นคนสอนเอง

ต้องแต่งภาพสไตล์เขาเท่านั้น

ทั้งนี้นั้นก็เนื่องมาจากว่า

อีตาคนนี้มันยุ่งมาก

แค่ถ่ายภาพก็ไม่มีเวลาจะทำอย่างอื่นแล้วว่างั้นเหอะ

และเรื่องแต่งภาพนี่มันทำให้เขาเสียเวลาถ่ายรูป

ก็เลยฝึกช่างแต่งภาพมาแต่งซะเลย

แล้วก็เอาลงอินเตอร์เน็ตขาย

รูปของผู้ชายนักถ่ายภาพคนนี้

ส่วนมากก็อยู่ที่  istockphoto

ซึ่งเป็นเจ้าใหญ่ในวงการไมโครสต๊อก  

แต่แว่ว ๆ  มาว่า

หลัง ๆ  นี้เขาเริ่มจะห่าง ๆ  ถ่ายรูปประเภทนี้แล้ว

จะหันไปถ่าย  macrostock  ซึ่งมันกว้างขวางกว่า


พูดมาซะยืดยาว

ไถลไปนอกเรื่องอีกแล้ว

เลยไม่ได้เล่าเรื่องแหนมเนือง

เอาไว้คราวต่อไปก็แล้วกันครับ


อาร์ตี้  ด้วยรักสนิท
๒๓  เมษายน  ๒๕๕๖