จันทุบรี ณ ที่ซึ่งเคยมีเรือสำเภาแล่นผ่าน

สืบเนื่องจากการไปเที่ยวจันทบุรี ที่ไม่ได้เข้าไปในตัวเมืองจันท์แม้แต่น้อย ที่ผ่านมา
จริง ๆ ก็ไม่ได้กะจะไปถ่ายรูปหรืออะไร แต่มันมีกล้องติดไป ก็อดถ่ายไม่ได้
และถ่ายมาเพียงที่เดียว คือ ปากน้ำแขมหนู
ปากน้ำแขมหนู จริง ๆ ไม่ใช่บริเวณทางเศรษฐกิจ และไม่ค่อยมีคนอาศัยอยู่ มีชาวบ้านอยู่นิดเดียว
สมัยก่อน ปากน้ำแห่งนี้เป็นทางผ่านของพวกฝรั่งเศส สมัยที่ฝรั่งเศสยึดจันทบุรี ฝรั่งเศสล่องเรือสินค้าผ่านปากน้ำแขมหนู เข้าไปที่อำเภอท่าใหม่ และจากท่าใหม่ไปจันทบุรี ซึ่งเป็นเส้นทางที่สะดวกกว่าทุกเส้นทาง
และแน่นอน สมัยก่อน ปากน้ำแขมหนู ก็ไม่มีคนอาศัยอยู่เท่าไหร่ เรียกว่า เงียบอย่างไร ก็ยังคงเงียบอย่างนั้น 5555
ป.ล. ก็อย่างที่ว่า โหลด Lr มาลองใช้ดู มันใช้ดีมาก และสามารถเปลี่ยนภาพถ่ายกาก ๆ ให้เป็นภาพสวย ๆ ได้อย่างรวดเร็ว


เบื้องหน้าโน้นคือแหลมสิงห์



ณ ที่ซึ่งเคยมีเรือสำเภาแล่นผ่าน 
เดี๋ยวนี้มีแต่เรือหาปลา



มองจาก เขตห้ามล่าสัตว์ป่าคุ้งกระเบน




อนุสาวรีย์ปลา และไข่มุก  
จริง ๆ น่าจะทำอนุสาวรีย์อื่นที่เกี่ยวเนื่องกับประวัติศาสตร์มากกว่า




เรือกำลังจะลอดใต้สะพาน ( บอกทำไม  555 
น่าจะตั้งชื่อให้คูล ๆ  กว่านี้หน่อย  เช่น  เรือชีวิต  ซึ่งมีนกบินสวนทาง
หรืออะไรเทือกนี้  555 )



ข้าพเจ้าก็แปลกใจเหมือนกัน เขามากันสองคน 
ขับรถมามองดูทะเล แล้วก็ขับจากไป 
ชีวิตนี้มันช่างแอบเสิร์ด 555
( จริง ๆ  อยากเข้าไปบอกเขานะว่า  เนี่ยถ่ายรูปไว้  อยากได้รูปไหม
เดี๋ยวจะส่งให้ทางไลน์  หรือ เฟซบุ๊ก  แต่ก็ไม่ได้ทำ
นี่แหละข้าพเจ้า  :P )




คนตกปลามีอยู่ทั่วไป 




จริง ๆ  ถ่ายมุมกว้างกว่านี้มาด้วย  
แต่เก็บไว้ดูคนเดียวไปก่อนก็แล้วกัน
สะพานนี้สวยจริง ๆ  



ชุมชนชาวเล ถ่ายจากบนสะพาน



วัดด้านหน้า ข้าพเจ้าเคยหลงเข้าไปครั้งหนึ่ง 
ตั้งแต่สมัยเคยอยู่จันทบุรีใหม่ ๆ



ปากน้ำแขมหนู



มันเป็นถนนที่โรแมนติก และสวยงามมาก ๆ ตรงตีนสะพานตรงนี้ 
แต่ก็อย่างว่า มันค่อนข้างเงียบและเหงา



มีรถขายปลาหมึกอยู่ ๑ คันถ้วน
อีกคันมาจอดคุย  ไม่รู้ได้ขายบ้างไหม
หลังจากข้าพเจ้าซื้อแล้ว
เขาก็ขับจากไปเลย (คงรอลูกค้าคนสุดท้าย 555)



สะพานเฉลิมพระเกียรติ ถ้าสะพานถัดไปตรงแหลมสิงห์ 
จะเป็นชื่อ  สะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน



ตัวละ ๘๐ ใหญ่มาก ๆ  
ตัวละ ๑๐ น่าจะเท่ากับตัวละ ๔๐ ที่ขายกันที่กรุงเทพฯ



เพื่อนกิน 
ซื้อปลาหมึกเสร็จ มันเดินยิ้มมาเลย 
เดินยิ้มมาราวกับว่า  เคยรู้จักกันแต่ชาติปางไหน
มาทำเป็นตีซี้  555
มันกินอย่างเอร็ดอร่อยมาก 
มันชื่อ ไอ้ทุเรียน เด็ก ๆ แถวนั้นเรียกมันว่าอย่างนั้
ภาพนี้แสดง motion ของไอ้ทุเรียนว่า 
มันสะบัดหัวอย่างรุนแรงแค่ไหนในการเคี้ยวปลาหมึก 555



กำลังจะขับรถกลับที่พัก (ซึ่งอยู่ใกล้ ๆ นั่นแหละ) 
มองเห็นรุ้งกินน้ำพอดี เลยถ่ายเก็บไว้
ช่างแสดงให้เห็นถึงวาสนาบารมีอันสูงส่งแท้ ๆ  
มีสายรุ้งส่งขึ้นรถ  5555



บรรยากาศแถวที่พัก Lr ดีมาก สามารถดึงรายละเอียดส่วนท้องฟ้า 
ทำให้เห็นก้อนเมฆได้อย่างสวยงาม



ที่พัก แนะนำว่า ถ้ามีที่พักอื่นก็พักที่อื่น 
หรือถ้าไม่มีที่อื่นมาพักที่นี่ก็เงียบดี 
ไม่ดีไม่เลว 
แค่มันเงียบมาก เหมาะแก่การปฏิบัติธรรม




ที่พักติดถนน ถนนติดทะเล บรรยากาศดี 
สองข้างของที่พักนี้เป็นบ้านร้าง และที่ดินรกร้าง 
อีกข้างมีป่าสน อีกข้างเป็นทุ่งผักบุ้งทะเล 
555



ตัวห้องพักจริง ๆ มันดีมาก ชิว สบาย


จริง ๆ  มีภาพเยอะมาก  และมีครบทุกมุมเลย  
แต่ขี้เกียจทำ  ก็เลยออกมาได้เท่านี้
จริง ๆ  ก็เคยถ่ายที่อื่น ๆ  มาแล้ว แถบ ๆ  นี้
พวกคุกขี้ไก่  หรือ ตึกแดง  หรืออะไร
น่าจะมีอยู่ในบล็อก  ลองค้น ๆ  ดูก็ได้ครับ



ด้วยรัก
ธัชชัย  ธัญญาวัลย
มิถุนายน ๒๕๖๐


ป.ล. สามารถคลิกที่ภาพเพื่อดูภาพขนาดใหญ่ได้นะครับ


ไม่มีความคิดเห็น: