เหนื่อยแล้วก็หาย


ยังไม่ได้เอาหนังสือไปฝากที่บูธ  

กะว่าจะเอาไปพรุ่งนี้

ความจริงก็ไม่ถูกต้องนัก

ที่เราจะเอาหนังสือไปวันหลังจากที่เขาจัดบูธไปแล้ว

เป็นความผิดพลาดของการวางแผน

ของข้าพเจ้าเอง

และธุระเรื่องฝากหนังสือคราวนี้

ก็ยกให้กับคนรัก

ทั้งที่ต่างคนก็ต่างมีภารกิจหลายอันหลายสิ่งด้วยกัน


ตลอดเวลาของการทำงาน

ตลอดเวลาของวันทำงาน

เมื่อทำงานหนึ่งเสร็จ

ก็รีบทำอีกงานหนึ่ง

ขณะทำงานหนึ่ง

ก็คิดอีกงานหนึ่ง

ถ้างานนั้นต้องทำด้วยฝีมือโดยไม่ต้องใช้ความคิดอะไรนัก

แต่ก็ปล่อยปละไม่ได้

เพราะสติต้องดีอยู่เสมอ

สติเป็นสิ่งสำคัญของการทำงาน


การไม่ลงมือทำอะไร

ไม่ได้หมายความว่าไม่ได้ทำอะไร

หลาย ๆ  ครั้ง

เราต้องคิดแล้วคิดอีก

กว่าจะจารจดสิ่งใดสิ่งหนึ่ง

หรือต้องคิดแล้วคิดอีก

กว่าจะตกลงใจได้ว่า

ควรทำอย่างไร

เมื่อข้าพเจ้าทำงาน

สิ่งที่ข้าพเจ้าทำก็คือ

คิด  คิด  แล้วก็คิด

แล้วค่อยลงมือทำ

มันอาจจะเสียเวลาไปบ้าง

แต่เมื่อลงมือทำ

มันจะมีปัญหาน้อยกว่า

การคิด  เพียงครั้งเดียว


ประสบการณ์สอนให้รู้ว่า

เราต้องทำอะไรให้ดีที่สุด

เพื่อให้ผิดพลาดน้อยที่สุด

หรือถ้าเป็นไปได้

ต้องทำให้ไม่ผิดพลาดเลย

เราอาจจะยอมเสียเวลาในบางขั้นตอนไปบ้าง

แต่เราต้องไม่ให้เสียผลงานของเรา

งานของเราต้องดีขึ้นเสมอ

จนกว่าจะเป็นที่พอใจอยู่ตัว

นั่นจึงจะจบหน้าที่


หนังสือสองปก  

รออีกจนถึงวันที่ ๑ เมษยน ๒๕๕๗

จึงจะเดินทางมาสู่ทุกผู้ทุกคน

และเพื่อความสบายใจ

ข้าพเจ้าไม่อยากจะด่าทอหรืออะไรต่าง ๆ  

เกี่ยวกับความล่าช้าของมัน

เพราะมันต้องทำให้ดีที่สุด

เท่าที่ความสามารถจะทำได้

ข้าพเจ้าจะละการกล่าวถึงความเจ็บปวดไปเสีย

ทั้งที่ควรจะเอ่ยคำใดคำหนึ่งบ้าง

แต่นั่นแหละ

ข้าพเจ้าเจ็บปวดกับสิ่งต่าง ๆ  มากมาย

จนเหน็ดเหนื่อยที่จะต้องเจ็บปวดกับอะไรอีก

ข้าพเจ้าจึงเฉยเสีย


ข้าพเจ้าอาจตายไปในเร็ววันนี้

หรืออาจตายไปในวันไหนก็ได้

แต่หนังสือของข้าพเจ้า

จะยังคงอยู่

เป็นคำพูด

เป็นตัวแทน

เป็นน้ำเสียงของข้าพเจ้า

อย่างน้อยก็จนกว่ามันจะย่อยสลายไป

คุณค่ามันอาจไม่มีสำหรับผู้หนึ่งผู้ใด

แต่มันก็มีสำหรับข้าพเจ้า

และญาติมิตรของข้าพเจ้า


ชั่วระยะเวลาหนึ่งของชีวิตเท่านั้น

เท่านั้นจริง ๆ  ที่เราจะสามารถทำอะไรต่าง ๆ  ได้

อย่างชนิดที่ว่า  เหนื่อยแล้วก็หาย

เมื่อเราแก่เฒ่าชราคร่าคร่ำลงไปแล้ว

เรี่ยวแรงก็ต้องโรยราไปตามธรรมชาติ

จะหาได้ทำอย่างที่นึกฝันก็หาไม่

หรือถึงแม้ทำได้

มันก็คงน่าเจ็บใจเหลือทน

ที่ปล่อยให้มันผ่านพ้นไปถึงตรงนั้นเสียได้

โดยที่เราทำอะไรไม่ถนัดเอาเสียเลย


ธัชชัย  ธัญญาวัลย
28 มีนาคม  2557