tag:blogger.com,1999:blog-363651102012-02-17T09:56:53.181+07:00A R T Y H O U S Eศิลปะ ดนตรี บทกวี และความอบอุ่นartyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.comBlogger7431100tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-29242196460728077222012-02-13T17:22:00.002+07:002012-02-13T17:22:32.783+07:00ยังมีชีวิตอยู่ไม่ได้อััพเดทนานมาก<div><br /></div><div>นับได้ก็เกือบสิบวันแล้ว</div><div><br /></div><div>วันนี้ความจริงไม่ได้ตั้งใจมาอัพเดท</div><div><br /></div><div>แต่พอดี</div><div><br /></div><div>เห็นว่ามันนานเกินไป</div><div><br /></div><div>ที่จะปล่อยให้บล็อกไม่มีการขับเคลื่อน</div><div><br /></div><div>ก็เลยมาบอกว่า</div><div><br /></div><div>ยังมีชีวิตอยู่นะครับ</div><div><br /></div><div><br /></div><div>เพราะมีเรื่องมากมายที่ต้องทำ</div><div><br /></div><div>และความจริงก็มีเรื่องมากมายที่จะเล่าให้ฟัง</div><div><br /></div><div>แต่ตอนนี้ยังก่อน</div><div><br /></div><div>เพราะยังไม่ใช่เวลา</div><div><br /></div><div>ขอให้โลกสงบสุข</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-2924219646072807722?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-91022377171149784532012-02-03T21:53:00.001+07:002012-02-03T21:53:46.805+07:00รอยเท้าดวงอาทิตย์<br />"การเดินทางโดดเดี่ยวของชายหนุ่ม<br /><br />ผู้ออกจากบ้านตั้งแต่อายุสิบห้า"<br /><br />เป็นชื่อหัวข้อที่ยาวไม่น้อย<br /><br />มันไม่น่าจะเป็นชื่อหัวข้อเลย<br /><br />มันควรเป็นส่วนหนึ่งของเนื้อเรื่อง<br /><br />หรือเป็นอรรถาธิบายอะไรบางอย่างมากกว่า<br /><br />ข้าพเจ้ากำลังครุ่นคิดถึงเรือจำลอง<br /><br />และผีดินน้ำมัน<br /><br />เมื่อครั้งข้าพเจ้ายังอายุไม่ถึงสิบห้าปี<br /><br />ข้าพเจ้ายังเป็นผู้ที่ไม่มีความสามารถ<br /><br />จะออกเดินทาง<br /><br />โดยลำพัง<br /><br />แต่ข้าพเจ้าก็ครุ่นคิดถึงการเดินทางเสมอ<br /><br />และเมื่อข้าพเจ้าออกจากเรือน<br /><br />โดยลำพัง<br /><br />เมื่อข้าพเจ้าอายุสิบห้าปี<br /><br />ข้าพเจ้าก็เผชิญโลกที่หยาบกร้าน<br /><br />ในหัวใจชายของชายคนหนึ่ง<br /><br />เขาอาจจะใฝ่ฝัน<br /><br />เขาอาจจะหัวเราะ<br /><br />และร้องไห้<br /><br />ในการเดินทางที่ไม่รู้จุดหมาย<br /><br />เขาอาจจะมีเพื่อนร่วมเดินทาง<br /><br />และในทางเดิน<br /><br />เพื่อนผู้ร่วมเดินทางของเขา<br /><br />ก็อาจจะทิ้งเขาไปเสีย<br /><br />อาจจะหนีไปสู่จุดหมายโดยทางลัดเสีย<br /><br />ขึ้นรถไปเสีย<br /><br />ปล่อยให้เขาเดินลำพัง<br /><br />อย่างไรก็ตาม<br /><br />เขาก็ต้องเดินทาง<br /><br />นักเดินทางจะครุ่นคำนึงอะไรนัก<br /><br />หากมิใช่จุดหมาย<br /><br />ทางเดินอาจมีสิ่งนั้นสิ่งนี้<br /><br />เป็นเรื่องปกติของทางเดิน<br /><br />แต่จุดหมายก็คือจุดหมาย<br /><br />เราจะพะวงอะไรนัก<br /><br />กับสิ่งที่ต้องจาก<br /><br />กับสิ่งที่มาแล้วหายไป<br /><br />เกิดขึ้นแล้วดับไป<br /><br />สิ่งที่คิดว่าแน่นอน<br /><br />ก็อาจไม่แน่นอน<br /><br />สิ่งที่คาดว่าใช่<br /><br />อาจไม่ใช่<br /><br />เราจะรู้อะไรเล่า<br /><br />ในเมื่อเราก็คือคนเขลาคนหนึ่ง<br /><br /><br />ธัชชัย ธัญญาวัลย<br />๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕<br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-9102237717114978453?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-33124244643379088022012-02-03T21:44:00.000+07:002012-02-03T21:44:09.232+07:00แด่ความฝันของผู้อื่นเถิด<br />ขณะนี้เป็นเวลาประมาณ สามทุ่มครึ่ง<br /><br />ข้าพเจ้าลงมาเล่นอินเตอร์เน็ตที่โถงรับรอง<br /><br />ของคอนโด<br /><br />มีหลายเรื่องราวเกิดขึ้น<br /><br />และข้าพเจ้ารู้สึกปวดหัว<br /><br />เป็นอาการปวดหัวจริง ๆ ไม่ใช่คำเปรียบเทียบ<br /><br />ข้าพเจ้าไม่ได้ปวดหัวเช่นนี้มานานมาก<br /><br /><br /><br /><br />ข้าพเจ้ามีความคิดว่าจะพักผ่อน<br /><br />และจัดระเบียบสิ่งต่าง ๆ ในชีวิตให้เรียบร้อย<br /><br />จดบันทึกหลักฐานประกอบการมีชีวิตอยู่ให้เข้าที่เข้าทาง<br /><br />แต่แล้ว<br /><br />ข้าพเจ้าก็มีอาการปวดหัว<br /><br />บางครั้งอาจจะเป็นอาการเจ็บปวดที่จิตใจมากกว่า<br /><br />เพราะเมื่อไม่นานมานี้<br /><br />ข้าพเจ้าได้สดับเสียงขับขาน<br /><br />บางอย่าง<br /><br />ข้าพเจ้าอาจจะคิดถึงสิ่งนั้นสิ่งนี้มากเกินไป<br /><br />แท้แล้ว<br /><br />ข้าพเจ้าควรทำงาน<br /><br />และทำงาน<br /><br />เพื่อจะได้ลืมทุกสิ่งอย่างเสีย<br /><br />ข้าพเจ้าควรจะสละละออกไปเสีย<br /><br />แต่ข้าพเจ้าก็ครุ่นคำนึงได้ว่า<br /><br />ทำไมข้าพเจ้าจึงไม่อาจทำอะไรได้มาก<br /><br /><br /><br /><br />บางครั้งก็เป็นเพียงเพราะการสลัดออกย่อมเป็นการสลัดโดยสิ้นเชิง<br /><br />ข้าพเจ้ายังไม่อาจจะทำอย่างนั้นในเวลาเช่นนี้<br /><br />เป็นฤดูหนาวที่อากาศร้อน<br /><br />แม้ในช่วงเวลาที่ควรเย็นที่สุด<br /><br />กลับเป็นเวลาที่ไม่น่าอภิรมย์เลย<br /><br /><br /><br /><br />ข้าพเจ้าเขียนบทกวีไว้บทหนึ่ง<br /><br />ข้าพเจ้าเขียนได้เพียงสามบาท<br /><br />และปล่อยบาทสุดท้ายไว้<br /><br />บทกวีนั้นมีว่า<br /><br /><br />เหมือนนกที่มีอิสระที่จะบิน<br /><br />ผู้คนก็ย่อมมีเสรีที่จะฝัน<br /><br />แต่หากความฝันนั้นทำให้ผู้อื่นต้องเจ็บปวด<br /><br />...<br /><br /><br /><br />"แด่ความฝันของผู้อื่นเถิด"<br /><br /><br /><br />ธัชชัย ธัญญาวัลย<br />๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕<br /><br /><br /><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-3312424464337908802?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-49908691386732595932012-01-31T17:58:00.001+07:002012-01-31T17:58:57.133+07:00โลภะ<br />ช่วงนี้ช่างมีแต่มนุษย์เห็นแต่ได้<br /><br />เต็มรอบข้างรอบกายไปเสียหมด<br /><br />ความจริงทุกคนก็มีความเห็นแก่ได้<br /> <br />เห็นแก่ตัวกันทั้งนั้น<br /><br />แต่มันก็ควรอยู่ในขอบเขต<br /><br />อยู่ในความพอเหมาะพอสมบ้าง<br /><br />บางคนได้แล้วได้อีกก็ยังอยากได้<br /><br />คิดแต่ว่าตัวเองเสียเปรียบอยู่รำ่ไป<br /><br />คิดว่าคนอื่นเอาเปรียบตัวเองอยู่ร่ำไป<br /><br />เพราะไม่รู้จักคำว่า "ให้"<br /><br />รู้แต่คำว่า "เอา"<br /><br />บางคนถูกคนอื่นเขาใช้เล่ห์เอาเปรียบไว้มาก<br /><br />ทำให้บุคคลนั้น กลายเป็นมนุษย์ที่เกรงว่าคนอื่นจะเอาเปรียบตัวเองอยู่ร่ำไป<br /><br />ก็พยายามจะละเอียดรอบคอบทุกอย่าง<br /><br />จนบางครั้งมันล้ำเส้นไปว่า<br /><br />อยากจะเอาเปรียบคนอื่นเอาคืนบาง<br /><br />โดยคิดอยู่ในใจว่า<br /><br />ตัวเองกำลังเล่นเกม<br /><br />เกมที่แล้วโดยเอาเปรียบ คิดว่าแพ้<br /><br />คราวต่อมากูจะเอาเปรียบคนอื่นบ้าง<br /><br />เพราะแพ้แล้วมันเจ็บใจ<br /><br />มันแค้นใจ<br /><br />อยากได้เปรียบบ้าง<br /><br />อยากสะใจบ้าง<br /><br />อยากเห็นคนอื่นถูกต้อนจนมุมบ้าง<br /><br />อยากเอาเปรียบเขาให้ถึงที่สุดบ้าง<br /><br />ทั้งหมดนี้มันเกิดขึ้นเพราะโลภะ โทสะ และโมหะ<br /><br />คือ โลภ อยากได้ อยากเอาเสียหมด<br /><br />ไม่รู้จักการให้ ไม่รู้ถึงการข่มใจ<br /><br />พอไม่ได้ก็โกรธเขาร่ำไป<br /><br />ไม่รู้จักการให้อภัย<br /><br />เพราะความไม่รู้ ซึ่งก็คือความหลงเป็นหัวเรือใหญ่<br /><br /><br /><br />บางคนก็เห็นแต่ประโยชน์ตัวเอง<br /><br />ทำธุรกิจธุรกรรมอะไรก็อยากจะได้กำไรเยอะ ๆ <br /><br />แต่ไม่เคยคิดถึงคนอื่น<br /><br />พอคนอื่นเขาเอาคืนบ้าง<br /><br />ก็ว่าคนอื่นเขาไม่เห็นใจตัวเอง<br /><br />ทั้งที่ตัวเองนั้นไม่เคยเห็นใจใคร<br /><br />ไม่เคยโอบเอื้อใคร<br /><br />อยากแสวงหากำไรท่าเดียว<br /><br /><br /><br />ข้าพเจ้าเคยไปทำคลินิกหลายที่<br /><br />นับไปนับมาเกือบจะสิบที่แล้ว<br /><br />ตั้งแต่ทำงานมา<br /><br />บางแห่งก็ดี<br /><br />บางแห่งก็ไม่ดี<br /><br />ที่ดีนั้นมีน้อยกว่าที่ไม่ดี<br /><br />บางที่แย่มาก ถึงขนาดว่า<br /><br />เครื่องมือที่จำเป็นที่ต้องมี กลับไม่มี<br /><br />ให้คนทำงานทำเอาตามยถากรรม<br /><br />ถ้าจะพูดตามแบบ positive thinking ก็ว่า<br /><br />เปิดโอกาสให้ผู้ปฏิบัติงานใช้ความสามารถได้อย่างเต็มที่<br /><br />โดยพึ่งพาอุปกรณ์น้อยที่สุด ก็ว่าได้<br /><br /><br />บางที่เจ้าของเปิดคลินิกหลายที่<br /><br />ไม่มีเวลาดูแล<br /><br />เรียกง่าย ๆ <br /><br />หน้าเงิน<br /><br />อุปกรณ์เสียไม่ยอมซ่อม<br /><br />บางอย่างมันก็มีผลกับงาน<br /><br />งานที่ทำไปแล้ว<br /><br />มันล้มเหลมได้ง่ายถ้าอุปกรณ์ไม่ดี<br /><br />ไม่ดูแล<br /><br />ปล่อยให้สกปรกรกรุงรัง<br /><br />อยากได้แต่เงิน<br /><br />ก็ไม่รู้จะหาไปทำไมนักหนา<br /><br />ตายไปแล้วมันหาบมันหามไปได้หรือเปล่าไม่ทราบ<br /><br />ทำอย่างนี้แต่อยากให้มีหมออยู่คลินิกตัวเองเยอะ ๆ <br /><br />ทำงานดี ๆ <br /><br />ไม่มีหมอคนไหนเขาอยากไปทำคลินิกอย่างนี้กัน<br /><br />ถึงทำได้ไม่เท่าไหร่ก็ออก<br /><br />ออกเขาก็ไม่บอกเหตุผลที่แท้จริงหรอก<br /><br />เขาก็แกล้งพูดอย่างอื่นไปเรื่อย<br /><br />ทีนี้ไอ้เจ้าของมันก็พาลมาโกรธเขา<br /><br />ทั้งที่ไม่เคยดูตัวเองเลย<br /><br />ว่าทำไมหมอที่เข้ามาทำงานให้คลินิกตัวเอง<br /><br />มันอยู่ไม่ทน<br /><br />ทำไมเขาไม่อยู่ด้วย<br /><br />ไม่รู้ตัวเองเลยว่า<br /> <br />คลินิกตัวเองน่ะ<br /><br />ห่วยขนาดไหน<br /><br /><br /><br />บางที่มีหุ้นส่วนที่ไม่ใช่หมอมาบริหารงานให้<br /> <br />บางครั้งมันล้มเหลว<br /><br />เพราะเขาไม่เข้าใจหมอที่ทำงาน<br /><br />คิดว่าหมอคือเครื่องผลิตธนบัตรชนิดหนึ่ง<br /><br />ก็จะใช้เขาให้ทำงานหนักอยู่รำ่ไป<br /><br />โดยคำนึงน้อยไปว่า<br /><br />ทุก ๆ คนก็เป็นคนเหมือนกันหมด<br /><br /><br />ทิวฟ้า ทัดตะวัน<br /> <br />๓๑ มกราคม ๒๕๕๕<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-4990869138673259593?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-53867799600310865622012-01-24T16:52:00.000+07:002012-01-24T16:52:27.052+07:00ตัวตนสำคัญกว่าทุกสิ่ง<br />วันนี้ว่าจะฝอยหลายเรื่อง<br /><br />แต่ก็ไม่ได้ฝอยจนได้<br /><br />เพราะเนื่องมาจาก<br /><br />ต้องทำงานนั่นนู่นนี่หลายอย่าง<br /><br />นั่งดูรูปเก่า ๆ <br /><br />แต่งรูป<br /><br />แล้วก็โพสต์ลงเฟซบุ๊คเสียหน่อย<br /><br />เดี๋ยวนี้แต่งรูปเร็วขึ้นมาก<br /><br />อาจเป็นเพราะแม่นในหลักการมากขึ้น<br /><br />ความจริงมันก็ไม่มีหลักการอะไรนักหนา<br /><br />แต่มันก็ต้องมีบ้าง<br /><br />ก่อนที่เราจะทำในสิ่งที่สร้างสรรค์<br /><br />มันก็ต้องเรียนรู้สิ่งธรรมดา<br /><br />หลักการธรรมดา<br /><br />เมื่อเราได้รู้ซึ้งถึงแก่นแท้ของมันแล้ว<br /><br />เราก็จะสามารถทำงานนั้น ๆ ให้สร้างสรรค์ขึ้นมาได้เอง<br /><br />ซึ่งจุดนี้ก็เป็นเรื่องเฉพาะบุคคล<br /><br />ว่าแต่ละคนมีแนวทางอย่างไร<br /><br />เรียกว่า<br /><br />เป็นตัวของตัวเอง ว่างั้น<br /><br />บุคคลที่เป็นตัวของตัวเองเท่านั้น<br /><br />ที่จะสร้างสรรค์อะไร ๆ ขึ้นมาได้<br /><br />ไม่เป็นตัวของตัวเองมาก<br /><br />ก็เป็นตัวของตัวเองน้อย<br /><br />ที่สำคัญ ต้องเป็นตัวของตัวเอง<br /><br /><br /><br />หลาย ๆ ครั้งมันมีแรงเสียดทานบ้าง<br /><br />ในการสร้างสรรค์สิ่งใหม่ ๆ <br /><br />หรือเสนออะไรใหม่ ๆ <br /><br />แต่นั่นไม่สำคัญเท่ากับว่า<br /><br />เรามั่นใจในตัวเรามากแค่ไหน<br /><br />และยืนยันในความเป็นตัวตนของตัวเองมากเท่าไหร่<br /><br />เคยได้ยินคำกล่าวว่า<br /><br />คนโง่ที่ยืนยันความโง่ของตัวเอง<br /><br />ก็จะกลายเป็นคนฉลาดได้ในสักวัน<br /><br />มันมีตัวอย่างให้เห็นมาแล้ว<br /><br />แต่ขี้เกียจยก<br /><br />เพราะบางที<br /><br />เราฟังแค่ถ้อยความ<br /><br />แล้วมองหาตัวอย่างเอง<br /><br />มันจะทำให้เราได้อะไร ๆ <br /><br />มากกว่าการที่เราเฝ้าแต่แสวงหาคำตอบจากคนอื่นอยู่ร่ำไป<br /><br /><br /><br />ค้นหาตัวเองให้เจอ<br /><br />แล้วเป็นตัวของตัวเองเสียเถิด<br /><br /><br /><br />ธัชชัย ธัญญาวัลย<br />๒๔ มกราคม ๒๕๕๕<br /><br /><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-5386779960031086562?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-4203998453311820752012-01-23T16:17:00.001+07:002012-01-23T16:17:11.785+07:00กล้องใหม่ ใหญ่กว่าเดิม<br />วันที่ ๒๐ มกราคม ๒๕๕๕<br /><br />ไปเดินเซ็นทรัลพระรามเก้า<br /><br />ความจริงก็ไปมาครั้งหนึ่งแล้ว<br /><br />ห้างนี้ทำดี<br /><br />ตรงที่ว่า<br /><br />ออกจากรถใต้ดิน<br /><br />แล้วเข้าถึงห้างได้เลย<br /><br />สบายดี<br /><br />ไปเยี่ยม ๆ มอง ๆ ร้านกล้องด้วยใจอยากได้<br /><br />เดินผ่านหลายรอบ<br /><br />ดูนั่นดูนี่<br /><br />ลองเล่นนั่นนู่นนี่ดู<br /><br />ปรากฏว่า<br /><br />ความอยากได้มันทวีขึ้นเรื่อย ๆ <br /><br />ไอ้พวกร้านกล้องนี้<br /><br />ถ้าจะให้ขายดี<br /><br />ต้องให้ลูกค้าลอง<br /><br />ถ้าเป็นว่า<br /><br />ลูกค้าชอบแล้ว<br /><br />มันต้องซื้อแน่<br /><br />ไม่วันนี้ก็พรุ่งนี้<br /><br />ไม่พรุ่งนี้ก็เมื่อมันมีเงิน<br /><br /><br /><br />ลองเล่น<br /><br />5D Mark II <br /><br />เพราะเล่น 550D มาเกือบ ๒ ปี<br /><br />มันไม่มีอะไรให้ตื่นเต้นแล้ว<br /><br />กล้องสำหรับมือโปร<br /><br />เป็นสิ่งที่เทพมาก ๆ <br /><br />ขอบอก<br /><br />มันเหนือกว่ากล้องมือสมัครเล่นเยอะ<br /><br />ถ่ายยังไงก็ออกมาสวย<br /><br />ถ่ายจากกล้องมายังไง<br /><br />ลงคอมแล้ว<br /><br />ก็ยังเป็นภาพอย่างนั้น<br /><br />ปกติกล้องมือสมัครเล่นทั่วไป<br /><br />อย่าง 550D เป็นต้น<br /><br />ถ่ายมาสวย<br /><br />พอเอาลงคอม<br /><br />อ้าว มืดไปซะงั้น<br /><br />ต้องปรับแสงกันใหม่<br /><br />แต่เจ้าตัวนี้<br /><br />อย่างไรอย่างนั้น<br /><br />อาจมีดรอปนิดหน่อย แต่แทบสังเกตไม่ได้<br /><br /><br /><br />ข้าพเจ้าตกลงใจซื้อ พร้อมเลนส์ L 24-105 <br /><br />และฟิลเตอร์ และซื้อสายห้อยกล้องสายใหม่ให้แฟน<br /><br />เพราะบ่นว่า<br /><br />สายของแคนนอน มันหยาบกระด้าง<br /><br />สูญเงินไปทั้งสิ้น<br /><br />หนึ่งแสนหนึ่งหมื่นสี่พันหนึ่งร้อยบาทถ้วน<br /><br />ได้กล้องเรียบร้อย<br /><br />ไปกินซูกิชิฉลองเสียหน่อย<br /><br />จากนั้นก็ซื้อหนังสือกันตามระเบียบ<br /><br />แล้วก็เตรียมตัวออกต่างจังหวัดกัน<br /><br />เพราะข้าพเจ้ามีกำหนดการไปดูคลินิกสามแห่ง<br /><br />ไล่ตั้งแต่ บางแสน<br /><br />สัตหีบ<br /><br />และจันทบุรี<br /><br />พอดีเลยได้กล้องใหม่<br /><br />ตัวเก่าก็มอบเป็นมรดกแด่คนรักไปเรียบร้อย<br /><br />พร้อมสายห้อย <br /><br />ก่อนไป<br /><br />ไปโรงพยาบาลสุขุมวิท<br /><br />ตรงแถว ๆ รถไฟฟ้าเอกมัย<br /><br />ประทับใจในความห่วยอย่างสุดซึ้ง<br /><br />เดี๋ยวจะเล่าให้ฟังในตอนต่อไป<br /><br /><br /><br />ทิวฟ้า ทัดตะวัน<br />๒๓ มกราคม ๒๕๕๕<br /><br /><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-420399845331182075?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-90595079393010142702012-01-18T17:06:00.003+07:002012-01-18T17:06:50.820+07:00รักเธอซ้ำ ๆ<span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: arial, sans-serif; font-size: 12px;"></span><br /><div id="watch-uploader-info" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #666666; font-size: 0.9166em; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 5px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"><br /></div><div id="watch-description-text" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 1.09em; line-height: 1.4; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"><div id="eow-description" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 13px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;">ไม่ได้ฟังเพลงที่นี่นานมาก</div><div id="eow-description" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 13px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"><br /></div><div id="eow-description" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 13px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;">หมายถึงไม่ได้ลงเพลงให้ฟังนานแล้ว</div><div id="eow-description" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 13px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"><br /></div><div id="eow-description" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 13px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;">วันนี่้ฟังเพลงนี้ครับ</div><div id="eow-description" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 13px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"><br /></div><div id="eow-description" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 13px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;">รักเธอซ้ำ ๆ </div><div id="eow-description" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 13px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"><br /><a href="http://youtu.be/YaoLufoAgus" target="_blank">ฟังเพลงคลิกที่นี่</a><br /><br />โรส ศิรินทิพย์ - รักเธอซ้ำๆ<br />คำร้อง ว่าน ธนกฤต<br />ทำนอง / เรียบเรียง ชวิน จิตรสมบูรณ์<br /><br /><br />ไม่เห็นต้องพูดจาหวานหวาน<br />ไม่เห็นต้องสร้างความเพ้อฝัน<br />ที่เห็นจริงจริงที่เป็นอยู่นั้น<br />ก็หวานกันพอประมาณอยู่แล้ว<br /><br />ไม่เห็นต้องปั้นคำสวยสวย<br />ไม่เห็นต้องอ้างอิงรักแท้<br />ถ้ารักเรามันไม่มีข้อแม้<br />บอกรักกันไปเดิมเดิมอย่างนั้น<br /><br />คำที่เคยเดินทางจากปากคนอย่างฉัน<br />ย้ำให้ฟังอีกครั้งให้ดังไปถึงข้างใน<br />มันไม่เคยจะจำว่าบอกเธอว่ารัก<br />รักเธอครั้งที่เท่าไร<br />ฉันพูดจากเสียงหัวใจที่มันเคลื่อนไหวด้วยความรัก<br /><br />บอกคำว่ารัก...กี่หมื่นพันครั้ง<br />ก็ไม่รู้จะยับยั้งมันยังไง<br />บอกเธอตอนเช้า...จะเบื่อกันไหม<br />ถ้าตอนสายฉันขอพูดคำเดิมเดิม...<br /><br />ไม่รู้ว่าพูดไปล้านครั้ง ไม่รู้ว่าพูดจาซ้ำซ้ำ<br />ไม่รู้เพราะไม่เคยเอ่ยถาม<br />เบื่อไหมที่มันคงแบบนี้<br /><br />คำที่เคยเดินทางจากปากคนอย่างฉัน<br />ย้ำให้ฟังอีกครั้งให้ดังไปถึงข้างใน<br />มันไม่เคยจะจำว่าบอกเธอว่ารัก<br />รักเธอครั้งที่เท่าไร<br />ฉันพูดจากเสียงหัวใจที่มันเคลื่อนไหวด้วยความรัก<br /><br />บอกคำว่ารัก...กี่หมื่นพันครั้ง<br />ก็ไม่รู้จะยับยั้งมันยังไง<br />บอกเธอตอนเช้า...จะเบื่อกันไหม<br />ถ้าตอนสายฉันขอพูดเหมือนเดิมอีก...<br /><br />ทำทุกวัน...เหมือนครั้งแรก<br />บอกคำว่ารักในใจออกไป<br />ใส่ความสำคัญหมดหัวใจ ออกไปอย่างนั้น...<br /><br />บอกคำว่ารัก...กี่หมื่นพันครั้ง<br />ก็ไม่รู้จะยับยั้งมันยังไง<br />บอกเธอตอนเช้า...จะเบื่อกันไหม<br />ถ้าตอนสายฉันขอพูดเหมือนเดิมอีก...<br /><br />บอกคำว่ารัก...กี่หมื่นพันครั้ง<br />ก็ไม่รู้จะยับยั้งมันยังไง<br />บอกเธอตอนเช้า...จะเบื่อกันไหม<br />ถ้าตอนสายฉันขอพูดเหมือนเดิมอีก..</div><div id="eow-description" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 13px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"><br /></div><div id="eow-description" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 13px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"><br /></div><div id="eow-description" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 13px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;">ทิวฟ้า ทัดตะวัน</div><div id="eow-description" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 13px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;">๑๘ มกราคม ๒๕๕๕</div><div id="eow-description" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 13px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-9059507939301014270?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-5002179170319658802012-01-18T16:49:00.005+07:002012-01-18T16:49:54.903+07:00ผลการประกวดบทวิจารณ์ดีเด่น<br />เมื่อกี้นี้<br /><br />ผู้ช่วยเพิ่งเอาจดหมายมาให้<br /><br />เป็นหนังสือแจ้งผลการประกวด<br /><br />บทวิจารณ์วรรณกรรมดีเด่น ประจำปี ๒๕๕๔<br /><br />ลงวันที่ ๒๙ ธันวาคม ๒๕๕๔<br /><br />ความว่า<br /><br />"...ตามที่คณะกรรมการบริหารกองทุนหม่อมหลวงบุญเหลือ เทพยสุวรรณ ได้จัดให้มีการประกวดบทวิจารณ์วรรณกรรมดีเด่น ประจำปี ๒๕๕๔ นั้น บัดนี้คณะกรรมการตัดสินบทวิจารณ์วรรณกรรมดีเด่น ประจำปี ๒๕๕๔ ได้พิจารณาแล้วมีมติเป็นเอกฉันท์ว่าไม่มีบทวิจารณ์ของผู้ใดสมควรได้รับรางวัลดีเด่นด้านวรรณกรรมในปีนี้..."<br /><br />จากนั้นก็เป็นการกล่าวขอบคุณตามระเบียบ และลงชื่อประธานกรรมการกองทุนฯ<br /><br />ที่ได้จดหมายนี้ก็เนื่องด้วย<br /><br />ข้าพเจ้าส่งบทวิจารณ์สองชิ้นไปประกวดกะเขาด้วย<br /><br />ไม่ได้หวังรางวัลอะไรนัก<br /><br />เพราะรู้ดีว่า<br /><br />ทำงานฉุกละหุกและอ่อนด้อยเพียงใด<br /><br />แถมช่วงนั้นยังต้องรีบส่งต้นฉบับ<br /><br />ที่รับเป็นบรรณาธิการให้เขาด้วย<br /><br />วุ่นวายมาก<br /><br />จนแฟนต้องช่วยดูงานบรรณาธิการให้ส่วนหนึ่ง<br /><br />๕๕๕<br /><br />(ในที่สุดความลับก็ถูกเปิดเผย)<br /><br />แต่อยากทำ<br /><br />อยากส่ง<br /><br />ก็เท่านั้น<br /><br />เป็นบทวิจารณ์เรื่อง<br /><br />ลับแล, แก่งคอย เรื่องหนึ่ง ซึ่งเวิ่นเว้อมาก<br /><br />เข้าทำนองบ่นเสียมากกว่า<br /><br />หาอ่านได้ในบล็อกนี้แหละ<br /><br />อีกเรื่องหนึ่งเป็นบทวิจารณ์เรื่องสั้น<br /><br />เรื่อง น้ำตากวาง<br /><br />หาอ่านได้ในนี้อีกเช่นกัน<br /><br />บทหลังนี้ไม่เวิ่นแต่โหรงเหรง<br /><br />เอาความเกรียนเข้าว่า<br /><br />หึหึ<br /><br /><br /><br />รางวัลนี้นอกจากรับผลงานวิจารณ์วรรณกรรมแล้ว<br /><br />ยังประกวดบทวิจารณ์ภาพยนตร์ด้วย<br /><br />ข้าพเจ้าร่ำ ๆ ว่าจะวิจารณ์<br /><br />"รักจัดหนัก" เสียหน่อยแต่ไม่มีเวลา<br /><br />และไม่อยากเสียเงินอีกรอบด้วย<br /><br />ไปดูหนังเรื่องนี้กับแฟนตั้งแต่มันอยู่ในโรง<br /><br />ผิดหวังมาก<br /><br />อยากซื้อซีดีมารีเพลย์ดูหลาย ๆ รอบแล้ววิจารณ์<br /><br />แต่ก็ขี้เกียจอีกนั่นแหละ<br /><br />จึงไม่ได้ทำ<br /><br />และประการหนึ่ง<br /><br />เสียดายเงินว่ะ<br /><br />อิอิ<br /><br /><br /><br />ธัชชัย ธัญญาวัลย<br />๑๘ มกราคม ๒๕๕๕<br /><br /><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-500217917031965880?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-73894254487627568292012-01-18T13:37:00.000+07:002012-01-18T13:37:40.796+07:00ปางดุ<br />ในพระพุทธศาสนาแบบธิเบตนั้น<br /><br />จะมีโพธิสัตต์ปางดุ<br /><br />(โพธิสัตต์ แบบนี้ เขียนตามแบบบาลี<br /><br />แบบ สันสกฤต ก็เขียน โพธิสัตว์ )<br /><br />ที่ต้องมีปางดุ<br /><br />นั้นก็เพื่อว่า<br /><br />จะได้เอาไว้ดุกิเลส<br /><br />เอาไว้ข่มขู่ ทำร้ายกิเลส <br /><br />อันนี้เป็นแนวความคิด<br /><br /><br /><br />ทำให้ข้าพเจ้าตรึกถึง<br /><br />พระสายวัดป่า<br /><br />ซึ่งครูบาอาจารย์ท่านก็ดุ เป็นบางครั้งบางครา<br /><br />ถ้าใครเคยอ่านประวัติหลวงปู่มั่น<br /><br />จะทราบว่า หลวงปู่มั่น ดุ<br /><br />แต่ท่านก็ไม่ได้ ดุ ตลอดเวลา<br /><br />จะดุเฉพาะเวลาต้องข่มกิเลสของลูกศิษย์เท่านั้น<br /><br />นี่แสดงให้เห็นว่า<br /><br />โดยธรรมชาติแล้ว ก็ต้องมี ปางดุ กันบ้าง<br /><br />แม้บางทีไม่อยากให้มี<br /><br />แต่การทรมานเพื่อประโยชน์อันยิ่งใหญ่ในอนาคต<br /><br />ก็ย่อมต้องให้เป็นไปบ้าง<br /><br />เพราะโดยปกติ จิต นี้เป็นสิ่งที่ดื้อรั้น<br /><br />ทะโมน<br /><br />ให้มันกลัวเสียบ้าง<br /><br />ข่มขู่มันเสียบ้าง<br /><br />ก็เป็นการดี<br /><br /><br /><br /><br />สมัยที่ข้าพเจ้าไปปฏิบัติธรรมที่วัดป่านาคำน้อย<br /><br />กลางคืนได้มาสนทนาธรรมกับครูบาที่ศาลา<br /><br />หมามันก็เห่า<br /><br />เห่าลมเห่าแล้งไปเรื่อย<br /><br />ท่านก็ขู่มัน<br /><br />ท่านบอกว่า<br /><br />บางทีหมาพวกนี้ก็เห่าไม่รู้กาละ<br /><br />ต้องข่มขู่มันเสียบ้าง<br /><br />ให้มันเงียบ<br /><br />มิเช่นนั้นก็จะก่อให้เกิดผลเสียได้<br /><br /><br /><br /><br />วิธีที่เล่ามานี้<br /><br />อาจจะขัดเคืองใจแก่มนุษย์ยุคปัจจุบัน<br /><br />ที่ติดสุขนิยม<br /><br />เป็นราคจริตอยู่บ้าง<br /><br />เพราะเข้าใจไปเองเสียแต่ว่า<br /><br />พระผู้เป็นพระอริยะ<br /><br />จะต้องสำรวม<br /><br />เงียบขรึม<br /><br />ยิ้มน้อย ๆ <br /><br />พูดจาอ่อนโยน<br /><br />ทำอะไรเนิบช้า แช่มช้อยอยู่ตลอดเวลา<br /><br />อย่างนี้ทำให้หลงได้<br /><br />เพราะไปยึดเอาแต่ลักษณะภายนอกเป็นเกณฑ์<br /><br /><br /><br /><br />พระป่าสายหลวงปู่มั่น<br /><br />มีอะไรแปลก ๆ ไปจากทัศนะของคนทั่วไปหลายข้อ<br /><br />บางองค์เทศน์ดุเด็ดเผ็ดร้อน<br /><br />บางองค์ท่าทางดูเหมือนไม่สำรวม<br /><br />แต่แท้แล้ว<br /><br />ข้างในท่านเหล่านั้น<br /><br />บริสุทธิ์พุทโธอยู่เต็มที่<br /><br />เพราะวาสนานั้นละไม่ได้<br /><br /><br /><br /><br />ดังในสมัยพุทธกาล<br /><br />พระสารีบุตร<br /><br />เดินอยู่ในภูมิประเทศอันงาม<br /><br />จะข้ามห้วย<br /><br />ท่านก็ถกเขมรแล้วก็กระโดดแผล็วไป<br /><br />พระภิกษุอื่นเห็นดังนั้น<br /><br />ก็เอาไปทูลฟ้องพระผู้มีพระภาคเจ้า<br /><br />พระพุทธเจ้าก็ตรัสบอกว่า<br /><br />อย่าได้ไปตำหนิท่านพระสารีบุตรเลย<br /><br />เพราะเป็นวาสนาของท่าน<br /><br />เคยเกิดเป็นลิงมาก่อนหลายภพชาติ<br /><br />เกิดชาตินี้<br /><br />แม้บรรลุธรรมเป็นอรหันต์อัครสาวก<br /><br />ด้วยความที่วาสนายังมีอยู่<br /><br />ประกอบกับภูมิประเทศอันงาม<br /><br />ก็เลยถกเขมร กระโดดข้ามห้วยไปอย่างนั้น<br /><br /><br /><br /><br />มีพระพุทธเจ้าเท่านั้น ที่ละวาสนาได้เด็ดขาด<br /><br />บริบูรณ์ด้วยพุทธลักษณะ<br /><br />ไม่มีข้อต้องติได้<br /><br /><br /><br />พระอาทิตย์เที่ยงคืน<br />๑๘ มกราคม ๒๕๕๕<br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-7389425448762756829?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-67232571804796688542012-01-16T18:38:00.001+07:002012-01-16T18:40:11.104+07:00ภาษาวิบัติ ๒<br />วันนี้ไปรับเครื่องมือคงสภาพฟัน<br /><br />หรือที่เรียกกันว่า<br /><br />Retainer<br /><br />ที่คณะทันตแพทยศาสตร์<br /><br />มหาวิทยาลัยมหิดล<br /><br />ข้าพเจ้าไปทำฟันที่นี่<br /><br />ตั้งแต่เขาสร้างตึกไม่ทันเท่าไหร่<br /><br />จนกระทั่งปัจจุบัน<br /><br />เริ่มทยอยย้ายขึ้นตึกใหม่กันหมดแล้ว<br /><br />ไอ้รีเทนเนอร์ นี่เราชอบเรียกทับศัพท์กัน<br /><br />ว่ารีเทนเนอร์<br /><br />มีการบัญญัติศัพท์ให้ใช้ว่า<br /><br />เครื่องมือคงสภาพฟัน<br /><br />งงกันเล่นเสียเปล่า ๆ <br /><br />ทั้งคนพูดทั้งคนฟัง<br /><br />ในทัศนะข้าพเจ้า<br /><br />อะไรที่มันทับศัพท์แล้วเป็นที่เข้าใจกันอยู่แล้ว<br /><br />ก็ไม่ต้องไปสรรหาคำมาใช้ให้มันแปลกแปร่งไปก็ได้<br /><br />เพราะบางที<br /><br />คำที่สรรหามา<br /><br />ก็ไม่ใช่คำไทยแท้อยู่ดี<br /><br />เรียกง่าย ๆ ว่า<br /><br />ไปแปลอังกฤษเป็นสันสกฤต<br /><br />ไม่รู้จะแปลทำไม<br /><br />ยิ่งทำไปยิ่งเข้ารกเข้าพง<br /><br />ชนชาติไทยก็ชอบยืมคำภาษาอื่นมาใช้จนมั่วไปหมดอยู่แล้ว<br /><br />จะยืมคำอังกฤษมาเพิ่มอีก<br /><br />มันก็ไม่ทำให้ชักตาตั้งดิ้นตายกันไปทั้งชาติหรอกกระมัง<br /><br /><br /><br />ช่วงน้ำท่วมมีคำฮิตอยู่คำหนึ่ง<br /><br />คือ "worst case scenario"<br /><br />ซึ่งแปลกันว่า<br /><br />"ในสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด"<br /><br />ความจริงพูดแค่ว่า "ในสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด" <br /><br />ก็น่าจะเข้าใจ และเพียงพอต่อการสื่อสาร ไม่เวิ่นเว้อมาก<br /><br />หรือบางคนกลัวว่าคนอื่นจะไม่รู้ว่า<br /><br />ตัวเองรู้ภาษาอังกฤษก็พูดว่า <br /><br />"worst case scenario หรือในสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดเนี่ยนะครับ"<br /><br />คือพูดอังกฤษและแปลไทย <br /><br />ซึ่งก็เกิดคำถามว่า พูดอย่างนี้ทำไม <br /><br />แต่ก็พออภัย เพราะคนไทยส่วนมากก็ชอบทำอย่างนี้<br /><br />แต่ที่น่าแปลกใจที่สุด<br /><br />ก็คือ มันเสือกมีคนพูดว่า<br /><br />"ในกรณีที่เกิดสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด หรือ worst case scenario เนี่ยนะครับ" <br /><br />มึงจะแปลไทยเป็นอังกฤษทำมั้ย (ขึ้นเสียงสูง)<br /><br />มีประโยชน์อะไร้ (เสียงสูงไม่เลิก)<br /><br />ไม่เข้าใจ๊ (เสียงสูงมาก)<br /><br />ประเทศไทยนะครับ <br /><br />แปลให้ใครฟัง <br /><br />แปลแล้วเขาจะฟังรู้เรื่องมั้ย<br /><br /><br /><br />กลัวคนไทยไม่เข้าใจภาษาไทย <br /><br />ก็เลยต้องแปลภาษาไทยเป็นภาษาอังกฤษ ว่างั้น<br /><br />หึหึ<br /><br />ข้าพเจ้าคิดว่า<br /><br />ไอ้พวกสื่อมวลชนนี่แหละ<br /><br />ตัวทำภาษาไทยวิบัติ<br /><br />เป็นพวกโง่บัดซบทางภาษาอย่างแท้จริง<br /><br />เมื่อกี้นี้ก็เจออีกแล้ว<br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif; line-height: 30px;"><em style="font-style: normal; font-weight: normal;">"ว๊าว</em> นู๊ด<em style="font-style: normal; font-weight: normal;">คอซอง</em>ว่อนเน็ต"</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif; line-height: 30px;">คนพาดหัวข่าวนี่มันไม่เคยเรียนหรือว่า</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif; line-height: 30px;">อักษรต่ำเขาไม่ใช้ไม้ตรีกัน</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif; line-height: 30px;">เรื่องวรรณยุกต์นี่เป็นไวยากรณ์สำคัญของภาษาไทยนะครับ</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif; line-height: 30px;">ครูมึงสอนมึงไม่เคยจำเลยหรือ</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif; line-height: 30px;">หรือครูมึงไม่เคยสอน</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 30px;">แค่นี้ก็ยังผิด</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 30px;">แล้วที่นำเสนอข่าวมานั่น จะให้เชื่อมันได้ยังไง</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 30px;">กลั่นกรองหรือยังก็ไม่รู้</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 30px;">เฮอะ</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 30px;">ประเทศไทย</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 30px;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 30px;">สุขสันต์วันครูเถอะ</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 30px;"><br /></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 30px;">ทิวฟ้า ทัดตะวัน</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 30px;">๑๖ มกราคม ๒๕๕๕</span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 30px;"><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-6723257180479668854?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-83704530015006601852012-01-13T18:30:00.000+07:002012-01-16T11:54:47.969+07:00หลึงหลืด<br />ข้าพเจ้าเดี๋ยวนี้ชักจะนึกคำอิสานไม่ออก<br /><br />หมายถึงคำที่เป็นศัพท์เฉพาะ<br /><br />อาจเป็นได้ว่า<br /><br />ไม่ค่อยได้ใช้<br /><br />แต่ข้าพเจ้าก็พูดได้เสมอ<br /><br />และฟังเข้าใจ<br /><br />มีอย่างเดียวที่ฟังแล้วต้องเพ่งสมาธิทำความเข้าใจ<br /><br />คือกลอนลำ<br /><br />กลอนลำนี้หมายถึงกลอนลำโบราณจริง ๆ <br /><br />ไม่ใช่ลำมะล้อกก๊อกก๋อยเหมือนสมัยนี้<br /><br />เพราะกลอนลำนี้จะว่าเร็วมาก<br /><br />ต้องตั้งใจฟังจริง ๆ จึงจะรู้เรื่อง<br /><br />มันเป็นเหมือนบทกวี<br /><br />บทกวีฟังก็เข้าใจยากอยู่แล้ว<br /><br />นี่บทกวีแบบแร็พแถมมีคำเฉพาะ<br /><br />และถ้อยคำซ่อนเงื่อนเยอะอีก<br /><br />บางทีก็เป็นคติที่ต้องตีความ<br /><br />อนึ่ง<br /><br />ข้าพเจ้าไม่คุ้นเคยกับกลอนลำนัก<br /><br />จึงฟังยากหน่อย<br /><br /><br /><br />ว่าด้วยเรื่องภาษาอิสาน<br /><br />ข้าพเจ้าดีใจที่เกิดมาแล้วมีภาษาอิสานเป็นภาษาแม่<br /><br />เพราะครูบาอาจารย์สายวัดป่า<br /><br />ก็เป็นคนอิสานแทบทั้งสิ้น<br /><br />เวลาไปวัดแล้วสนทนากับครูบาอาจารย์<br /><br />พูดภาษาอิสานกันแล้วมันสนิทใจกว่า<br /><br />มันอบอุ่นกว่า<br /><br />และมันได้อรรถรสกว่า<br /><br />แม้ขนาดกับหลวงพ่ออินทร์ถวาย<br /><br />ข้าพเจ้าก็พูดภาษาอิสานกับท่าน<br /><br />แต่ถ้าเวลามีแขกมาก ๆ แล้วพูดภาษากลาง<br /><br />ก็พูดกลางไปตามเรื่องตามราว<br /><br />กับครูบาวิทย์นี่ไม่ได้พูดภาษากลางกันเลย<br /><br />ทำให้เกิดความสนิทชิดคุ้นมากกว่าปกติ<br /><br /><br /><br />"หลึงหลืด" เป็นคำอิสาน<br /><br />เป็นคำภาษาอื่นด้วยหรือเปล่าข้าพเจ้าไม่ทราบ<br /><br />ขี้เกียจค้น<br /><br />แปลประมาณว่า เคยชิน แต่เคยชินแบบไม่ค่อยดีนัก<br /><br />คือเคยชินแบบดื้อด้าน <br /><br />เช่น เวลาเราอยู่ที่ไหนไปนาน ๆ แล้วมันไม่กลัวอะไรแล้ว<br /><br />มันทะโมนแล้ว เราก็เรียกว่า หลึงหลืด<br /><br />หรือ คำนี้อาจจะใช้ในความหมายว่าเป็นคนดื้อด้านได้ <br /><br />เช่น เด็กคนนี้มันหลึงหลืด<br /><br />การหลึงหลืด มักจะมีเหตุมาแต่ความคุ้นชิน เคยชิน<br /><br />หรือสนิทมากเกินไป พูดอะไรก็ไม่เชื่อฟัง<br /><br />อุปมาเหมือนเด็กคนหนึ่งไปอาศัยอยู่กับญาติ <br /><br />แรก ๆ ก็เชื่อฟังดี อาจด้วยเพราะกลัวหรือเกรงใจ หรืออะไรก็แล้วแต่<br /><br />ต่อมาชักหลึงหลืด บอกอะไรไม่เชื่อ เพราะคุ้นแล้ว เคยชินแล้ว<br /><br /><br /><br />ทีนี้มันก็เกี่ยวกับการปฏิบัติธรรมด้วยเหมือนกัน<br /><br />เวลาพระท่านไปอยู่ที่ไหน<br /><br />โดยเฉพาะสายวัดป่า<br /><br />ถ้าไปธุดงค์ ท่านมักจะไม่อยู่ติดที่ติดถิ่น<br /><br />ไม่อยู่นาน ๆ <br /><br />ท่านว่า มันจะหลึงหลืด<br /><br />จิตไม่ระแวงระวัง<br /><br />จิตไม่ว่องไว<br /><br />เพราะมันหลึงหลืด<br /><br />ข้าพเจ้าค่อนข้างได้นิสัยด้านนี้<br /><br />อาจติดมาจากการอ่านหนังสือจำพวกนี้มากไปหน่อย<br /><br />ทำให้อยากย้ายที่อยู่ไปเรื่อย ๆ <br /><br />สังเกตง่าย ๆ <br /><br />ถ้าได้เป็นว่าช่างตัดผมในถิ่นที่อยู่<br /><br />เริ่มรู้จักว่าข้าพเจ้าเป็นใครแล้ว<br /><br />ข้าพเจ้ามักจะหาเรื่องอยากย้ายหนีเสมอ<br /><br />การไปอยู่ต่างที่ต่างถิ่นไปเรื่อย ๆ <br /><br />คงเป็นวิถีของข้าพเจ้า<br /><br />พระพุทธเจ้าท่านก็ไม่อยู่ติดที่<br /><br />ไปเรื่อย<br /><br />จำพรรษามากสุดก็ที่วัดเชตวันเท่านั้น<br /><br />นอกนั้นก็ไปเรื่อย<br /><br />พิจารณาดูแล้ว<br /><br />ที่พระองค์อยู่เชตวันมากสุด<br /><br />อาจเป็นเพราะทรงชราแล้วด้วยประการหนึ่ง<br /><br />จึงต้องทรงหาที่ประทับเป็นหลักแหล่ง<br /><br />แต่ก็ยังไปมาระหว่าง บุบผาราม<br /><br />ไม่ติดที่เสียเกินไป<br /><br />นอกจากนี้<br /><br />ท่านอาจจะเหาะเหินไปโปรดผู้ใดในถิ่นอื่นบ้างก็ได้<br /><br />อันนี้เราไม่อาจรู้ละเอียด<br /><br /><br /><br />ที่ฝอยมานี่ก็ไม่ใช่อะไรมาก<br /><br />แค่จะบอกว่า<br /><br />ตอนนี้ก็ร่ำ ๆ จะหนีจากกรุงเทพฯ ไปอีกแล้ว<br /><br />กลัวหลึงหลืด<br /><br />หึหึ<br /><br /><br />อาทิตย์<br />๑๓ มกราคม ๒๕๕๕<br /><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-8370453001500660185?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-69868115078535272782012-01-12T16:38:00.000+07:002012-01-12T16:38:26.036+07:00(สีชังชังแต่ชื่อ) เกาะนั้นหรือจะชังใคร III<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">มาชุดที่ ๓ แล้ว</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">กับการไปเที่ยว</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เกาะสีชัง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เมื่อวันหยุดยาว</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ตอนวันพ่อ</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เมื่อปีที่ผ่านมา</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">นึก ๆ ดูแล้ว</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ก็ยังไม่นาน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เหมือนเพิ่งผ่าน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เมื่อวานนี้เอง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ได้ห้องพักฝั่งสระว่ายน้ำ</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">และมองเห็นทะเลด้วย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เป็นวิวที่ดี</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">บางห้องเห็นแต่ทะเลไม่เห็นสระ</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">บางห้องไม่เห็นสระไม่เห็นทะเล</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">รูปนี้ถ่ายตอนตื่นเช้าขึ้นมา</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แดดสวย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ฟ้าใส</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-LzqAywy7hXU/Tw5XPihLUuI/AAAAAAAAAxY/DxVmTli4VUs/s1600/_MG_1706.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-LzqAywy7hXU/Tw5XPihLUuI/AAAAAAAAAxY/DxVmTli4VUs/s320/_MG_1706.JPG" width="213" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แสร้งทำเป็นอ่าน 1984 ซะหน่อย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เอามาด้วย แต่ไม่ยักกะได้อ่านซักเท่าไหร่</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-2vw3iqi_tgw/Tw5XnZXUNWI/AAAAAAAAAxg/jF1lQaovscw/s1600/_MG_1717.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-2vw3iqi_tgw/Tw5XnZXUNWI/AAAAAAAAAxg/jF1lQaovscw/s320/_MG_1717.JPG" width="213" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">วันนี้ไปเที่ยวหลายที่</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ขับมอเตอร์ไซค์เช่นเดิม</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">น้ำมันไม่ค่อยเปลืองมาก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">บนเกาะมันขับได้ไม่เร็ว</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ถึงอยากขับเร็วก็ทำไม่ได้</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ตอนบ่ายไปวัด</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">และถ้ำจักรพงษ์</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ไหว้พระเหลืองใหญ่</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">พระเหลืองนี่ใหญ่มาก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">มองมาจากตรงรอยพระพุทธบาทก็เห็น</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">และถ้ามองจากจุดนี้</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ก็จะเห็นไปถึงเจดีย์</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ตรงรอยพระพุทธบาทเช่นกัน</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-J6wKkFlEYmM/Tw5YIt0Eo8I/AAAAAAAAAxo/hrqKLpiPexw/s1600/_MG_1731.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-J6wKkFlEYmM/Tw5YIt0Eo8I/AAAAAAAAAxo/hrqKLpiPexw/s320/_MG_1731.JPG" width="213" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ทางลงถ้ำ</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เป็นถ้ำไม่พิสดารมาก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">พระที่ท่านสร้างวัด</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">สังขารไม่เน่า</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ทางวัดใส่โลงแก้วไว้ให้ดู</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ก็ไปดู</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ทำสังฆทานด้วย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">กับแพรวานั่นแหละ</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-hRx0rHOSYoc/Tw5YhMLlyEI/AAAAAAAAAxw/FrDB_pjqGaM/s1600/_MG_1746.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-hRx0rHOSYoc/Tw5YhMLlyEI/AAAAAAAAAxw/FrDB_pjqGaM/s320/_MG_1746.JPG" width="213" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ตอนลงมาบริเวณโค้งหักศอก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เห็นแม่หมาและลูกหมา</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แม่หมาผอมมาก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">มันมีลูกเล็ก ๆ ๔ ตัว</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แต่ที่แข็งแรงมีสองตัว</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ตัวผู้สอง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ตัวเมียสอง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">สงสารมัน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ก็เลยขับรถลงไปซื้ออาหารมาให้มันกิน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-jXXRdAHg0bA/Tw5ZaKV3mlI/AAAAAAAAAyI/_eDVLHBoedM/s1600/_MG_1769.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://1.bp.blogspot.com/-jXXRdAHg0bA/Tw5ZaKV3mlI/AAAAAAAAAyI/_eDVLHBoedM/s320/_MG_1769.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แม่หมา</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-jXXRdAHg0bA/Tw5ZaKV3mlI/AAAAAAAAAyI/_eDVLHBoedM/s1600/_MG_1769.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><br /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/-tetiOS7CtTU/Tw538-yeJrI/AAAAAAAAAyQ/HLJcy8cjA-c/s1600/_MG_1771.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://3.bp.blogspot.com/-tetiOS7CtTU/Tw538-yeJrI/AAAAAAAAAyQ/HLJcy8cjA-c/s320/_MG_1771.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ลูกหมา</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">น่ารักดี</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-vtKMpnPZ2AQ/Tw54jLrYNvI/AAAAAAAAAyY/phE7BadGrS4/s1600/_MG_1772.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://2.bp.blogspot.com/-vtKMpnPZ2AQ/Tw54jLrYNvI/AAAAAAAAAyY/phE7BadGrS4/s320/_MG_1772.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">มันเชื่องมาก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">และแม่มันก็ไม่หวงลูก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">สงสารมันมาก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-CcVFGE2jLo0/Tw5493nhmbI/AAAAAAAAAyg/3Ef6oReSFeg/s1600/_MG_1773.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://2.bp.blogspot.com/-CcVFGE2jLo0/Tw5493nhmbI/AAAAAAAAAyg/3Ef6oReSFeg/s320/_MG_1773.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เอาอาหารให้กินนี่กินเหมือนหิวจัด</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ได้ปลากระป๋องกับนม</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ขอโฟมเขาขึ้นมาด้วย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">คนที่นี่ใจดี</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ขออะไรเขาก็ให้</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เราก็บอกเขาว่า</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">จะเอามาให้หมากิน</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-RMRyQSUHDZU/Tw55lCfI_aI/AAAAAAAAAyo/kJDf36-WO9A/s1600/_MG_1777.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://1.bp.blogspot.com/-RMRyQSUHDZU/Tw55lCfI_aI/AAAAAAAAAyo/kJDf36-WO9A/s320/_MG_1777.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ลูกอีกสองตัวมันอยู่ในโพรง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ไม่ออกมา</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ไม่สนใจโลกภายนอก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">มีสองตัวเท่านั้นที่วิ่งเล่นสนุกสนาน</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-muc7o-WK684/Tw56OAT79eI/AAAAAAAAAyw/i3wb8Hrd0Pw/s1600/_MG_1778.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-muc7o-WK684/Tw56OAT79eI/AAAAAAAAAyw/i3wb8Hrd0Pw/s320/_MG_1778.JPG" width="213" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">โดยไม่รู้ชะตาชีวิตตัวเองว่า</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ได้เกิดมาเป็นหมาแล้ว</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">และต่อไปไม่รู้จะไปอยู่ที่ไหน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">จะกินข้าวที่ไหน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ใครจะเลี้ยงดู</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">จะมีชีวิตอยู่อีกกี่วัน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">การเป็นหมานี่มันอนาถนัก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แพรวาเป็นห่วงแม้กระทั่งว่า</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ถ้าฝนตกมันจะอยู่อย่างไร</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ข้าพเจ้าตอบว่า</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ฝนคงไม่ตก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">หรือตกก็คงปรอย ๆ </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เพราะเป็นหน้าหนาว</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">สัตว์มีวิวัฒนาการเกี่ยวกับสภาพภูมิอากาศ</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เพื่อเอาตัวรอดได้เสมอ</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-1-QpYGgLuWM/Tw56u7AqA-I/AAAAAAAAAy4/WEqlUrDil2w/s1600/_MG_1791.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://2.bp.blogspot.com/-1-QpYGgLuWM/Tw56u7AqA-I/AAAAAAAAAy4/WEqlUrDil2w/s320/_MG_1791.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ปลงสังเวชในชาติหมาแล้ว</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เราก็ไปวัดถ้ำยายปริก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ซึ่งเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ข้าพเจ้าก็ไม่เคยมาถึงที่นี่มาก่อน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">มีประวัติเล่าว่า</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">หลวงพ่อที่สร้างวัดนี้นิมิตเห็นคนใส่ชุดขาว</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">มาบอกเกี่ยวกับถ้ำ</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">อยากให้สร้างเป็นศูนย์ปฏิบัติธรรมอะไรทำนองนี้</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ข้าพเจ้าหลงลืมแล้วจำไม่ได้</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ชุดขาวนี้แกชื่อยายปริก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ตอนแรกเขียนยายปิก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แต่เขามาบอกว่า</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ต้องมี ร เรือ ด้วย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ก็เลยกลายเป็นถ้ำยายปริก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">คิดดูเถิดแม้แต่อมนุษย์ยังเห็นความสำคัญกับภาษา</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แต่คนเราตัวเป็น ๆ กลับทำภาษาวิบัติเสียนี่</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">อายผีเสียบ้างก็คงดี</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">555</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ตอนแรกว่าจะไม่ได้ไปถึงบนถ้ำแล้ว</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แต่อะไรมาดลใจไม่รู้</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ในที่สุดก็ได้ไป</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เจอเจ้าอาวาสด้วย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ถวายปัจจัยบำรุงวัด</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">และขึ้นไปนมัสการเจดีย์ข้างบน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เคยมีพระธาตุเสด็จด้วย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">๓๐๐ องค์</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ข้างบนเขาทำเป็นเจดีย์ครอบถ้ำเอาไว้</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ทำให้น้ำฝนไม่ไหลรั่วลงมาในถ้ำ</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">พิจารณาดูแล้ว</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ถ้ำนี้น่าจะนั่งภาวนาได้ดี</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">บนเขาสูงเป็นที่พัก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">สำหรับพระ</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">และ</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">คนที่มาปฏิบัติธรรม</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">วิวสวยมาก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เห็นทะเลทั้งสองฝั่ง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">และถ้าขึ้นไปอีกหน่อย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">อาจจะเห็นทะเลได้โดยรอบก็ได้</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ถ่ายรูปให้แพรวาสักหน่อย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">รูปนี้แต่งด้วยโปรแกรมฟรีที่โหลดมาจาก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">App store</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-p2OHjU0jBRs/Tw569RX3KkI/AAAAAAAAAzA/lZRID7JAjHc/s1600/_MG_1823.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://3.bp.blogspot.com/-p2OHjU0jBRs/Tw569RX3KkI/AAAAAAAAAzA/lZRID7JAjHc/s320/_MG_1823.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">รูปนี้ก็สวยดี</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ใช้โปรแกรมเดียวกัน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เจ้าตัวฝากมาบอกว่า</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">คนสวยถ่ายยังไงก็สวย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">หึหึ</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-BYqZ4YQpPu8/Tw57NqCbKWI/AAAAAAAAAzI/37QEVjARmb0/s1600/_MG_1824.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://4.bp.blogspot.com/-BYqZ4YQpPu8/Tw57NqCbKWI/AAAAAAAAAzI/37QEVjARmb0/s320/_MG_1824.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">รูปด้านล่างนี้เป็นคือมุมเดียวกับรูปข้างบน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แต่เปิดหน้ากล้องแคบ</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ใช้ความเร็วชัตเตอร์สูง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ก็ได้ภาพตามที่อยากได้</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เห็นภาพนี้แล้วนึกถึง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เรื่อง การเดินทางเที่ยวสุดท้ายของเรือปิศาจ</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ของ มาเกซ</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-F_CHHd5Ji3Q/Tw57p1iE82I/AAAAAAAAAzQ/7BoBiOFg3FA/s1600/_MG_1826.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://1.bp.blogspot.com/-F_CHHd5Ji3Q/Tw57p1iE82I/AAAAAAAAAzQ/7BoBiOFg3FA/s320/_MG_1826.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">คลิกขยายที่ภาพดูได้</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เที่ยววัดเสร็จก็ไปเล่นน้ำทะเล</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">สนุกมาก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เล่นเสร็จก็หนาวมาก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">กลับโรงแรมเปลี่ยนเสื้อผ้า</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แล้วก็ไปหาร้านอร่อย ๆ กินข้าวกัน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">กินเสร็จไปหาร้านร้องคาราโอเกะจนร้านเขาปิด</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">วันรุ่งขึ้น</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แพรวาคิดถึงหมา</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ก็เลยไปซื้อข้าวให้มันกินอีก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ซื้อที่ร้านเดิม</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เจ้าของร้านเขาก็จำได้</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เล่นกับมันครู่หนึ่ง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">นึกอยากให้คนเอามันไปเลี้ยง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">พอดีมีคนเดินขึ้นมาพอดี</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เลยพูดให้เขาฟัง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เขาก็ยินดี</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">อยากได้ไปเลี้ยง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">บอกว่า</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">กลับลงจากวัดจะเอาไปด้วย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">คาดว่า</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">คงเอาไปตัวเดียว</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">คือตัวผู้ที่แข็งแรงที่สุด</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">นึกถึงการพรากจากแล้วก็เศร้าใจ</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">สัตว์โลกก็ย่อมเป็นไปตามกรรม</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ช่วยได้เท่าที่ช่วยได้</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">หาร้านกินข้าวเสร็จ</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ก็กลับโรงแรม</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เก็บของกลับกรุงเทพฯ</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">และทุกอย่างก็กลายเป็นอดีตที่ถูกทิ้งร้างเอาไว้</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เราก็เดินห่างออกมาเรื่อย ๆ </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ตามกาลเวลา</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ทิวฟ้า ทัดตะวัน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">๑๒ มกราคม ๒๕๕๕</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-6986811507853527278?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-26641352432178631742012-01-11T18:24:00.001+07:002012-01-11T18:25:04.219+07:00(สีชังชังแต่ชื่อ) เกาะนั้นหรือจะชังใคร II<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เย็น ๆ หลังจากไปนมัสการรอยพระพุทธบาทแล้ว</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ก็มาเที่ยวพระจุฑาธุชราชฐาน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ในแผ่นดินฤดูหนาวอันแห้งแล้ง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ต้นไม้ก็ต่างผลิใบ</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ต้นลั่นทมจึงเป็นอย่างที่เห็น</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">บรรยากาศตอนเย็น ๆ </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">สบาย ๆ </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เดินชิล ๆ </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-eYMTCm1LxgA/Tw1chEYHveI/AAAAAAAAAwg/Cb2JLqFJRU4/s1600/_MG_1647.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://2.bp.blogspot.com/-eYMTCm1LxgA/Tw1chEYHveI/AAAAAAAAAwg/Cb2JLqFJRU4/s320/_MG_1647.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ล้วนแล้วแต่ต้นลั่นทม</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ต้นใหญ่มาก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">อายุก็เป็นร้อยปีแล้ว</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Fdu1JDsFvqA/Tw1dWCEON0I/AAAAAAAAAwo/z-5i86EcjvE/s1600/_MG_1658.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://1.bp.blogspot.com/-Fdu1JDsFvqA/Tw1dWCEON0I/AAAAAAAAAwo/z-5i86EcjvE/s320/_MG_1658.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">รูปด้านล่างนี้เป็นระฆังหิน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เวลาเอาหินก้อนเล็ก ๆ ไปเคาะ</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">มันก็จะเสียงดังแก๊ง ๆ เหมือนระฆัง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">อันนี้นักท่องเที่ยวส่วนมากไม่ค่อยรู้</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">มันต้องคนเคยไป</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เป็นอะไรที่พิเศษจริง ๆ </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">มนุษย์เราก็แปลก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">รู้ได้ไงว่าหินก้อนนี้เคาะแล้วเสียงดัง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">มันไล่เคาะหินทุกก้อนเลยหรือเปล่า</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">จนกระทั่งมาค้นพบหินก้อนนี้</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">น่าสงสัยในกระบวนการได้มาซึ่งความรู้นี้จริง ๆ </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-PySMbwAVt0U/Tw1o4jBnQII/AAAAAAAAAxQ/GX54OrB7u7o/s1600/_MG_1666.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://1.bp.blogspot.com/-PySMbwAVt0U/Tw1o4jBnQII/AAAAAAAAAxQ/GX54OrB7u7o/s320/_MG_1666.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">สระมหาอโนดาต</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เป็นสถานที่สรงน้ำสมัยรัชกาลที่ ๕</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">พระองค์ท่านและมเหสี ก็สรงน้ำที่นี่</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">มองดูมุมนี้เหมือนรูปหัวใจ</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-zIKbvpiTTt0/Tw1eeZ8SbOI/AAAAAAAAAww/LNKsJUEUo6E/s1600/_MG_1675.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://2.bp.blogspot.com/-zIKbvpiTTt0/Tw1eeZ8SbOI/AAAAAAAAAww/LNKsJUEUo6E/s320/_MG_1675.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ตอนเย็น ๆ แล้ว</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ไปช่องเขาขาดเพื่อดูพระอาทิตย์ตกดิน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เจอหมาตัวหนึ่ง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ตอนซื้อปลาหมึกย่าง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">จึงพยักหน้าเรียกมันมาด้วย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เป็นหมาที่ฟังภาษาคนรู้เรื่องดีทีเดียว</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">มันก็เดินมา</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ก็เอาปลาหมึกให้มันกิน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">มันก็กินอย่างเรียบร้อย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ไม่แสดงอาการโลภโมโทสันแต่อย่างใด</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ถามคนแถวนั้นบอกว่า</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">มันถูกเอามาปล่อยไว้นานแล้ว</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แต่ก็แปลกดี</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">มันไม่ไปกับคนอื่นเลย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">มันมาแต่กับข้าพเจ้าเท่านั้น</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">บอกให้นั่งลงมันก็นั่งลง</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-DpSnEbbwtGE/Tw1eyVc-mHI/AAAAAAAAAw4/zQ_Ugnqsn_4/s1600/_MG_1678.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-DpSnEbbwtGE/Tw1eyVc-mHI/AAAAAAAAAw4/zQ_Ugnqsn_4/s320/_MG_1678.JPG" width="213" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">พระอาทิตย์ตกดิน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แพรวาถ่าย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ข้าพเจ้านั่งกินปลาหมึกกับหมาอยู่</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เดี๋ยวนี้แพรวาถ่ายรูปสวย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เผลอ ๆ จะถ่ายสวยกว่าข้าพเจ้าเสียด้วย</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-SmWHm2MGLlM/Tw1fK5M2FbI/AAAAAAAAAxA/zVkuUbixKQQ/s1600/_MG_1684.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://2.bp.blogspot.com/-SmWHm2MGLlM/Tw1fK5M2FbI/AAAAAAAAAxA/zVkuUbixKQQ/s320/_MG_1684.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ถ่ายรูปเสร็จก็นั่งเล่นหมากรุกกัน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เป็นหมากรุกฝรั่ง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เป็นแม่เหล็ก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ไอ้หมากรุกนี่</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เราชอบหอบหิ้วมันไปด้วย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">คราวหนีน้ำท่วม</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ก็หอบไปด้วย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เล่นได้ทุกที่</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เพราะเป็นแม่เหล็ก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ไม่ต้องกลัวหล่น</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ไอ้หมากรุกนี่แพรวา</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ชักจะเล่นเก่งขึ้นมาทุกวัน ๆ แล้วเหมือนกัน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เดี๋ยวนี้เล่นชนะข้าพเจ้าบ่อย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">555</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-GGXkcWMKKJE/Tw1fmDln5lI/AAAAAAAAAxI/UspW-IohZBU/s1600/_MG_1688.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-GGXkcWMKKJE/Tw1fmDln5lI/AAAAAAAAAxI/UspW-IohZBU/s320/_MG_1688.JPG" width="213" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เล่นไปสักพักก็มืด</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เขาก็เปิดไฟสปอร์ตไลท์ให้</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">พอพวกเราออกไป</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เขาก็ปิดไฟ</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ไปหาอะไรกินร้านแถวนั้น</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">อิ่มอร่อยกับอาหารทะเล</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ขับรถเล่นไปเรื่อย ๆ รับลม</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แล้วก็กลับโรงแรมที่พัก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แวะซื้อผลไม้ไปกินด้วย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ทิวฟ้า ทัดตะวัน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">๑๑ มกราคม ๒๕๕๕</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-2664135243217863174?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-18362909502083900832012-01-11T16:28:00.000+07:002012-01-11T16:28:51.559+07:00(สีชังชังแต่ชื่อ) เกาะนั้นหรือจะชังใคร<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">มาตามคำสัญญา </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">กับภาพชุดเที่ยวเกาะสีชัง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ไปกับแพรวา</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">สามวันสองคืน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">พักที่สีชังพาเลซ</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เพราะช่วงที่ไปเป็นวันหยุดหลายวัน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ช่วงวันพ่อ</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ทำให้ที่อื่นที่พักเต็ม</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ตอนแรกจะพักที่ปารีฮัท</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แต่เดี๋ยวนี้ปารีฮัทเขาดังแล้ว</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ค่าห้องก็แพง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แถมไม่ว่างอีกตะหาก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ทะเลหน้าหนาวสวยดี</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เป็นสีเขียวคราม</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ใส</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">รูปนี้เดินทางไปถึงก็ถ่ายรูปก่อนเลย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เจ้าแม่ถ่ายรูป</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ถ่ายออกมาเบลอ ๆ ก็ถ่าย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">555</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ASKwRIFL3fc/Tw1FEL2FyNI/AAAAAAAAAvo/G1T-6fzYDOY/s1600/_MG_1580.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-ASKwRIFL3fc/Tw1FEL2FyNI/AAAAAAAAAvo/G1T-6fzYDOY/s320/_MG_1580.JPG" width="213" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เช่ามอเตอร์ไซค์ จำไม่ได้ว่าราคาเท่าไหร่</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แต่เช่าเหมาหลายวัน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">อยากไปไหนก็ไป</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ข้าพเจ้าค่อนข้างรู้ที่ทางเกาะสีชังดี</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เพราะไปหลายครั้ง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ไปบ่อย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">สมัยก่อน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ตอนอยู่ศรีราชา</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ว่าง ๆ ก็นั่งเรือข้ามไป</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">สมัยแรก ๆ ที่ไปเยือนเกาะสีชัง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ยังเป็นกิ่งอำเภออยู่เลย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เดี๋ยวนี้เขากลายเป็นอำเภอไปนานแล้ว</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ที่นี่ดีอย่างหนึ่ง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">คือไม่มีโจร ลักนั่นลักนี่มากนัก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เพราะเป็นเกาะเล็ก ๆ </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">รถเครื่องจอดเสียบกุญแจไว้ก็ไม่หาย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แต่น้ำมันอาจหายได้</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">5555</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-kYKYf2qFNmI/Tw1FanugccI/AAAAAAAAAvw/TozLS7KXJS4/s1600/_MG_1587.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://3.bp.blogspot.com/-kYKYf2qFNmI/Tw1FanugccI/AAAAAAAAAvw/TozLS7KXJS4/s320/_MG_1587.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ธงนี่แพรวาถ่าย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">มีช้างอยู่ตรงกลาง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">อยู่ตรงศาลเจ้าพ่อเขาใหญ่</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-LizFvhbQHow/Tw1GGlwjsDI/AAAAAAAAAv4/t70LtGE1fo4/s1600/_MG_1603.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-LizFvhbQHow/Tw1GGlwjsDI/AAAAAAAAAv4/t70LtGE1fo4/s320/_MG_1603.JPG" width="213" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">อันนี้เป็นทางเดินขึ้นไปนมัสการรอยพระพุทธบาทจำลอง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เป็นทางลัด</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">มีอีกทางหนึ่งซึ่งเป็นทางอ้อมกว่านี้มาก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แต่คาดว่าเดี๋ยวนี้คนไม่เดินกันแล้ว</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">และที่น่าขบขันคือ</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ล่าสุด</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เขามีทางรถขึ้นไปถึงพระพุทธบาทแล้ว</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ข้าพเจ้าล้าสมัยไปหน่อย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ยังพาแฟนเดินขึ้น</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แต่ก็สนุกดี</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เดินไปได้ชมวิวไปด้วย</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-3ixt6hhTmm8/Tw1GhY_GXXI/AAAAAAAAAwA/tsR1TpkzaW8/s1600/_MG_1608.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://1.bp.blogspot.com/-3ixt6hhTmm8/Tw1GhY_GXXI/AAAAAAAAAwA/tsR1TpkzaW8/s320/_MG_1608.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ผลลั่นทม</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ไม่ได้มีให้เห็นกันได้ง่าย ๆ </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-EDJ8--dW3pA/Tw1HDB9sc8I/AAAAAAAAAwI/rUBE-78eAY4/s1600/_MG_1616.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-EDJ8--dW3pA/Tw1HDB9sc8I/AAAAAAAAAwI/rUBE-78eAY4/s320/_MG_1616.JPG" width="213" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ตอนที่เดินขึ้นเป็นเวลาบ่ายพอดี</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แดดไม่แรง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เพราะกว่าจะไปถึงก็เที่ยงกว่าแล้ว</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ออกจากห้องสาย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แถมไปขึ้นรถ</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">รถมันจอดบ่อยอีก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ไปขึ้นเอกมัย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ไม่ได้ไปขึ้นรถตู้ที่อนุสาวรีย์</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">เพราะมีสัมภาระเยอะ</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">รถตู้คับแคบเกินไป</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-3rnG4cDA0Sg/Tw1H37bXNWI/AAAAAAAAAwQ/gRT75Y6zj8A/s1600/_MG_1631.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://1.bp.blogspot.com/-3rnG4cDA0Sg/Tw1H37bXNWI/AAAAAAAAAwQ/gRT75Y6zj8A/s320/_MG_1631.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ถึงรอยพระพุทธบาท</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แม้ว่าจะมาบ่อย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แต่ก็ไม่บ่อยที่ข้าพเจ้าจะขึ้นมาถึงที่นี่</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">รอยพระพุทธบาทจำลองนี้</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">สมเด็จกรมพระยาดำรงฯ</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ท่านอัญเชิญมาแต่อินเดียเลยทีเดียว</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Vb3RkIAtMWM/Tw1H7maNReI/AAAAAAAAAwY/rp-sbmsBa_w/s1600/new08.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://1.bp.blogspot.com/-Vb3RkIAtMWM/Tw1H7maNReI/AAAAAAAAAwY/rp-sbmsBa_w/s320/new08.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">รูปสุดท้ายของชุดนี้</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ถ่ายที่ห้องพัก</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ง่วงนอนซะมากกว่าอยากเที่ยว</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">แต่มาเที่ยวแล้วก็ต้องเที่ยว</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">พอออกไปหน่อย</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ก็หายง่วง</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">(หมายเหตุ-ทุกรูปสามารถคลิกเพื่อดูรูปใหญ่ได้ แต่แนะนำว่าอย่าคลิกเลย เพราะไม่ค่อยได้แต่งรูปสักเท่าไหร่ 555)</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ภาพชุดต่อไปกรุณาติดตาม</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ทิวฟ้า ทัดตะวัน</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">๑๑ มกราคม ๒๕๕๕</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-1836290950208390083?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-85243694852154853462012-01-11T14:23:00.000+07:002012-01-11T14:23:01.729+07:00แก่<br />บ่นเรื่องคนแก่อีกครั้งหนึ่ง<br /><br />ประเภทแก่กะโหลกกะลา<br /><br />แก่บ้า แก่ง่าว<br /><br />แก่ไม่รู้ตนรู้ตัว<br /><br />ไม่รู้อรรถรู้ธรรม<br /><br />ไม่รู้โลก หลงโลก<br /><br />หลงตัวหลงตน<br /><br />มืดมนอยู่กับอดีต<br /><br />แบกประสบการณ์เก่า ๆ ที่ใช้ไม่ได้ไว้ฟาดฟันลูกหลาน<br /><br />หวงสมบัติพัสถาน หวงถิ่นฐานบ้านช่อง<br /><br />ไม่รู้วันตายของตัว<br /><br />ไม่รู้ความชั่วความดี<br /><br />ไม่ตระหนักถึงความตาย ความเกิด<br /><br />ไม่รู้จักผู้เกิดผู้ตาย<br /><br />แก่เปล่าแก่ปลี้<br /><br />แก่น่ารำคาญลูกหลานไม่รัก<br /><br />อย่างนี้แหละคนแก่บางจำพวก<br /><br />บางคนแก่แล้วยังไม่วายโลภโมโทสัน<br /><br />จะเอาไปทำบ้าทำบออะไรอีก<br /><br />มันตายมันจะแบกไปด้วยได้หรือเปล่า<br /><br />เฮ้อ<br /><br />อันนี้ก็ว่าไปเรื่อย<br /><br />ไม่เจาะจงผู้ใด<br /><br /><br />ทิวฟ้า ทัดตะวัน<br />๑๑ มกราคม ๒๕๕๕<br /><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-8524369485215485346?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-51626652209187502622012-01-11T11:08:00.000+07:002012-01-11T11:08:09.459+07:00ไม้หลักปักขี้เลน<br />ว่าจะไม่พูดเรื่องปัญหาบ้านเมืองแล้ว<br /><br />แต่ในยุคที่คนไม่ดีครองเมือง<br /><br />อะไร ๆ มันก็เกิดขึ้นได้<br /><br />เรื่องไม่เป็นสาระก็เป็นสาระขึ้นมาได้<br /><br /><br /><br />ในยุคที่ผู้คนมีความรู้มากมาย<br /><br />แต่ขาดปัญญาพิจารณาว่า<br /><br />ความรู้ที่ได้มาควรเชื่อหรือไม่ควรเชื่อ<br /><br />อะไรเชื่อได้มากน้อย<br /><br />ก็เป็นเรื่องที่น่าอนาถใจ<br /><br /><br /><br />พระพุทธเจ้าก็ทรงวางหลักไว้ให้แล้ว<br /><br />ว่าก่อนที่จะเชื่อนั้น<br /><br />มีข้อควรพิจารณาอย่างไรบ้าง<br /><br />แต่ใคร ๆ ก็หาได้ใส่ใจ และนำมาใช้ในชีวิตจริง<br /><br />สังคมมันก็เลยวุ่นวายอย่างที่เห็น<br /><br />พอมีข่าวลือนั่นนู่นนี่ทีก็แห่แหนเชื่อตามกันไปโดยไม่พิจารณา<br /><br />เหมือนไม้หลักปักขี้เลน เอนไปเอนมา<br /><br /><br /><br /><br />ทิวฟ้า ทัดตะวัน<br />๑๑ มกราคม ๒๕๕๕<br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-5162665220918750262?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-34336993445491931282012-01-10T10:56:00.001+07:002012-01-10T10:56:38.283+07:00งานแต่ง งานบวช<br />ว่าด้วยงานแต่งงาน<br /><br />ความจริงช่วงนี้ก็มีงานแต่ง<br /><br />ของคนที่เคยรู้จักกันหลายคน<br /><br />งานแต่งงานของเพื่อนก็หลายคน<br /><br />ส่วนมากงานที่ได้ไปมักจะเป็นงานที่ได้การ์ดเชิญ<br /><br />ที่เป็นลายลักษณ์อักษร<br /><br />บางคนส่งการ์ดเชิญมา<br /><br />แต่เดินทางมาไม่ถึงข้าพเจ้าก็มี<br /><br />เพราะไปตกหล่นอยู่กับผู้อื่นอยู่<br /><br />ก็ไม่ได้ไป<br /><br />ที่ไม่ได้ไป ไม่ใช่ไม่อยากไป<br /><br />แต่เพราะจำไม่ได้<br /><br />ตอนแรกมันก็จำได้<br /><br />แต่พอถึงวันงานเข้าจริง<br /><br />มันดันลืม<br /><br />เพราะข้าพเจ้าก็ไม่ได้ตรึกไว้ในใจตลอดเวลาว่า<br /><br />วันไหนใครแต่งงานบ้าง<br /><br />ที่เชิญผ่านมาทางออนไลน์<br /><br />ส่วนมากข้าพเจ้าก็ไม่ได้ไปอีกนั่นแหละ<br /><br />ด้วยเหตุผลเดิมคือลืม<br /><br />บางครั้งของบางคนก็รู้สึกผิดเล็กน้อย<br /><br />เพราะเขาก็มีใจอุตส่าห์เชิญมา<br /><br />แต่มันก็ช่วยไม่ได้<br /><br />ข้าพเจ้ามักมีอะไรที่ต้องทำเยอะแยะหลายอย่าง<br /><br />แต่ก็ไม่ได้จดไว้เป็นหลักเป็นฐานในตารางเวลา<br /><br />แต่ความจริงข้าพเจ้าก็ไม่มีตารางเวลาเสียด้วยซ้ำ<br /><br /><br /><br />อนึ่งข้าพเจ้าไม่ใคร่ได้ให้ความสำคัญกับงานแต่งงานนัก<br /><br />ใครจะจัดงานยิ่งใหญ่อลังการแค่ไหน<br /><br />มันก็แค่นั้น<br /><br />ที่ไปบางทีก็ไปตามธรรมเนียมของโลกเขาก็เท่านั้นเอง<br /><br />คิดดูดี ๆ เขาจะมีเราไปงานหรือไม่มีเราไปงาน<br /><br />เขาก็เอากันได้อยู่ดี<br /><br />มีลูกมีเต้าได้ หรือว่า เลิกกันหลังแต่งก็ได้<br /><br />บางทีก็ไม่รู้ว่าจะไปยินดีอะไรกับเขานักหนา<br /><br />ชีวิตคู่มันไม่ได้น่ายินดีปรีดาขนาดนั้นสักเท่าไหร่<br /><br /><br /><br />งานที่ข้าพเจ้าอนุโมทนามักจะเป็นงานบวชเสียมากกว่า<br /><br />งานแบบนี้มันน่ายินดี<br /><br />น่าปลื้มใจ<br /><br />ยิ่งใครมาบอกว่าจะเป็นงานบวชตลอดชีวิต<br /><br />ข้าพเจ้ายิ่งจะอนุโมทนาไปใหญ่<br /><br />แต่หลาย ๆ ครั้งข้าพเจ้าก็ไม่ได้ไปร่วมงานเหมือนกัน<br /><br />แค่อนุโมทนาเงียบ ๆ ในใจ<br /><br />ส่งปัจจัยไปร่วมงานบ้าง<br /><br />เพราะก็ดันมาคิดเอาเสียอีกว่า<br /><br />ตอนพระพุทธเจ้าท่านออกบวช<br /><br />ก็ไม่เห็นจะมีมนุษย์โลกคนไหนมาแห่แหน<br /><br />มีนายฉันนะกับม้ากัณฐกะ เท่านั้น<br /><br />ตามประสาคนขวางโลกก็คิดซะแบบนี้<br /><br /><br /><br />ทิวฟ้า ทัดตะวัน<br />๑๐ มกราคม ๒๕๕๕<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-3433699344549193128?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-19301336166282395232012-01-09T15:56:00.001+07:002012-01-09T15:56:27.995+07:00แล้วเวลาจะพาเราเดินทางไป<br />วันนี้ฤกษ์งามยามดี<br /><br />เป็นวันที่ ๙ มกราคม ๒๕๕๕<br /><br />ข้าพเจ้าเดินทางไปยัง<br /><br />คณะทันตแพทยศาสตร์ มหิดล<br /><br />เพื่อกระทำการ<br /><br />เอาเหล็กจัดฟันออกจากปาก<br /><br />หลังจากใส่ไว้นาน<br /><br />ประมาณสองปีครึ่ง<br /><br />คือตั้งแต่วันที่ ๓๐ มิถุนายน ๒๕๕๒<br /><br />จนกระทั่งวันนี้<br /><br />รู้สึกสบายปาก สบายใจ<br /><br />การใส่เหล็กจัดฟันเป็นความทรมานอย่างหนึ่งของชีวิต<br /><br />นอกจากเราจะต้องระวังเรื่องการกินแล้ว<br /><br />เวลาไปปรับลวดแต่ละทีก็จะระบมไปทั้งปาก<br /><br />หลัง ๆ ดีหน่อย<br /><br />เพราะไม่ต้องปรับอะไรมาก<br /><br /><br /><br />มีหมอดูเคยบอกข้าพเจ้าเมื่อนานมาแล้วว่า<br /><br />จะประสบอุบัติเหตุทางปาก<br /><br />หรือต้องผ่าตัดอะไรทำนองนี้<br /><br />แต่โชคดีที่ได้จัดฟัน<br /><br />ก็เป็นอันชดเชยกันไป<br /><br />ข้าพเจ้าก็ฟังไว้แต่เท่านั้น<br /><br /><br /><br />ช่วงนี้มีหลายอันพันอย่างที่ต้องจัดการให้แล้วเสร็จ<br /><br />แต่ก็ยังมีอะไรคาราคาซังอยู่เยอะ<br /><br />แต่เวลาจะเป็นตัวนำไปให้ทุกสิ่งเดินทางไป<br /><br /><br /><br />ทิวฟ้า ทัดตะวัน<br />๙ มกราคม ๒๕๕๕<br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-1930133616628239523?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-46522082936016431052012-01-06T17:36:00.002+07:002012-01-06T17:36:35.588+07:00ปีใหม่ปีนี้ก็เป็นปีใหม่แล้ว<br /><br />เมื่อวาน<br /><br />ได้ทัศนาเห็นตะเบบูญ่า<br /><br />บานสะพรั่ง<br /><br />ก็อดนึกไปถึงอดีตไม่ได้<br /><br /><br /><br />ไปปฏิบัติธรรมที่วัดป่านาคำน้อย<br /><br />ตั้งแต่วันที่ ๒๙ ธันวาคม ๒๕๕๔<br /><br />จนกระทั่งถึง ๕ มกราคม ๒๕๕๕<br /><br /><br /><br />ปีที่แล้วเขาก็เคยเป็นปีใหม่<br /><br />พอมาปีนี้<br /><br />กลายเป็นปีเก่าไปเสียแล้ว<br /><br /><br /><br />อยู่วัดไม่ได้กังวลเรื่องปีใหม่ปีเก่าอะไรเลย<br /><br />ไม่ได้เอาโทรศัพท์ติดตัวไปด้วย<br /><br />การไม่มีโทรศัพท์นี่มันก็ดีเหมือนกัน<br /><br />กลับจากวัดตอนเช้า<br /><br />มาขึ้นเครื่องบิน<br /><br />ที่สนามบินอุดรธานี<br /><br />ถึงกรุงเทพฯ <br /><br />ไปรอเอากระเป๋านานมาก<br /><br />สุวรรณภูมินี่ดีทุกอย่าง<br /><br />ยกเว้นเรื่องลำเลียงกระเป๋าช้านี่แหละ<br /><br /><br />กลับมาดูข่าวสาร ดูอะไร ๆ <br /><br />ก็เหมือนเดิม<br /><br />คนเดิม ๆ <br /><br />สถานที่เดิม ๆ <br /><br />ก็นึกได้ว่า<br /><br />เออ<br /><br />โลกมันก็มีอยู่เท่านี้<br /><br /><br />อาทิตย์<br />๖ มกราคม ๒๕๕๕<br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-4652208293601643105?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-36213285905751825772011-12-26T14:00:00.002+07:002011-12-26T14:01:11.641+07:00ฆราวาส<br />ช่วงนี้ข้าพเจ้ายุ่ง ๆ <br /><br />จึงไม่ค่อยได้มีโอกาสมาเล่าเรื่องราวในบล็อกสักเท่าไหร่<br /><br />ความจริงก็มีเรื่องมากมายอยากเล่าตามเคย<br /><br />และก็ลืมเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง<br /><br />ชีวิตคนที่สั่งสมนิสัยเดิม ๆ มานานกว่ายี่สิบเจ็ดปี<br /><br />จะมีอะไรเปลี่ยนแปลงนัก<br /><br />ข้าพเจ้าก็ชอบอะไรเดิม ๆ <br /><br />ทำงานเดิม ๆ <br /><br />อะไร ๆ ก็คล้ายเดิม<br /><br />จะมีเปลี่ยนแปลงบ้างก็ความคิดอ่านบางประการ<br /><br />แต่โดยหลักการแล้วก็ยังคงเดิม<br /><br />เพราะได้มั่นใจในหลักการแล้วว่าอย่างไร<br /><br />ไม่แน่ไม่นอนนักว่า<br /><br />ไม่ช้าไม่นาน<br /><br />ข้าพเจ้าอาจไม่ได้ใช้ชีวิตเยี่ยงบุรุษผู้ครองเรือนเสียแล้ว<br /><br />ทั้งนี้ก็เนื่องมาแต่ข้าพเจ้า<br /><br />จะต้องเดินทางรอนแรมสู่หนทางอื่น<br /><br />และอาจจะไม่ได้หวนกลับมาอีก<br /><br />บล็อกของข้าพเจ้าในกาลนั้นก็จะร้างเรื้อ<br /><br />เหลือไว้แต่ตัวหนังสือในอดีตเท่านั้น<br /><br /><br /><br />พระอาทิตย์<br />๒๖ ธันวาคม ๒๕๕๔<br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-3621328590575182577?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-21056468464713223332011-12-17T10:01:00.000+07:002011-12-17T10:01:46.139+07:00ศรัทธาเป็นทรัพย์อันประเสริฐของคนในโลกนี้<br />เมื่อวาน<br /><br />ไปซื้อของขวัญปีใหม่<br /><br />ที่เซ็นทรัลพระรามเก้า<br /><br />เพื่อมอบแด่ทันตแพทย์ทุกคนที่ประจำที่คลินิก<br /><br />ตอนแรกนัดกินข้าวกับเพื่อน<br /><br />แต่มันไม่มา<br /><br />ก็เลยต้องกินกับน้องไปตามระเบียบ<br /><br />เพื่อนสนิทโทรมาเมื่อสัปดาห์ก่อน<br /><br />ว่าหลวงปู่บุญฤทธิ์ มารักษาตาที่โรงพยาบาลจักษุรัตนิน<br /><br />ข้าพเจ้าว่าจะไปกราบนมัสการหลายเพลาแล้ว<br /><br />แต่ยังไม่มีโอกาส<br /><br /><br /><br />พอดีไปเซ็นทรัลก็เลยนึกขึ้นมาได้<br /><br />เลยซื้อของเพื่อมาถวาย<br /><br />และซื้อมีมาเพื่อจะเฉาะมะพร้าวไปถวายท่านด้วย<br /><br />เพราะหลวงปู่ชอบฉันน้ำมะพร้าว<br /><br />โดยข้าพเจ้านั้นหารู้ไม่ว่า<br /><br />ท่านชราลงไปมาก<br /><br />ฉันอะไร ๆ ไม่ได้เหมือนก่อน<br /><br />ก็คือเมื่อประมาณ ๒-๔ ปีที่แล้ว<br /><br />หลวงปู่บุญฤทธิ์<br /><br />เป็นพระป่าสายหลวงปู่มั่น<br /><br />ความจริงพระรุ่นหลวงปู่ก็มีอยู่น้อยมากแล้วในเวลานี้<br /><br />ข้าพเจ้าเคยไปฝึกสมาธิภาวนากับท่าน<br /><br />ตั้งแต่สมัยยังเรียนมหาวิทยาลัย<br /><br />ซึ่งน่าจะ ๓ หรือไม่ก็ ๔ ปีที่ผ่านมา<br /><br />สมัยนั้นข้าพเจ้าเคยได้เดินทางไปพบครูอาจารย์หลายท่าน<br /><br />มีหลวงพ่อจรัญ เป็นต้น<br /><br />หนังสือเล่มที่ ๑,๐๐๐ ของข้าพเจ้า ก็เป็นหนังสือประวัติหลวงปู่นี่เอง<br /><br />เคยเขียนไว้ในบล็อกนี้เมื่อนานมากแล้ว<br /><br /><br /><br />วันก่อนนั้นหลายวัน<br /><br />ไปเดินโลตัส<br /><br />เพื่อซื้อของนั่นโน่นนี่<br /><br />ยังคุยกับคนรักอยู่เลยว่า<br /><br />อยากได้ปิ่นโต<br /><br />ไว้ใส่อาหารไปถวายพระ<br /><br />และพูดขำ ๆ ว่า<br /><br />เราจะได้ไปวัดกันบ่อยขนาดนั้นเลยหรือ<br /><br />วันนี้ปิ่นโตก็ได้ทำหน้าที่ของมันอย่างแท้จริง<br /><br /><br /><br />ข้าพเจ้าไปซื้อของเมื่อคืนกว่าจะกลับถึงห้องก็เที่ยงคืนกว่า<br /><br />เหนื่อยมาก เพราะซื้อเยอะ<br /><br />แถมต้องกลับแท็กซี่ซะอีก<br /><br />ข้าวของพะรุงพะรัง<br /><br />หอบกันกับไอ้ใหม่สองคน<br /><br />กลับห้องก็อ่านหนังสือหนึ่งเล่ม<br /><br />แล้วล้มตัวลงนอน<br /><br />ดำริในใจว่า<br /><br />เมื่อนอนหลับแล้วจะตื่นตีห้า<br /><br />เพื่อทำกับข้าวไปถวายพระ<br /><br />ปกติถ้าอยู่กรุงเทพฯ<br /><br />ข้าพเจ้าจะทำกับข้าวเอง<br /><br />แต่ถ้าอยู่ที่บ้าน<br /><br />ก็แล้วแต่แม่และเพื่อนบ้าน<br /><br />บางครั้งที่กรุงเทพฯ นี้ ข้าพเจ้าก็<br /><br />ชวนเพื่อน ๆ มานอนพักที่ห้อง<br /><br />แล้วก็ตื่นทำกับข้าวหุงหาอาหารไปวัดกันบ้างอะไรบ้าง<br /><br />บางวันก็ไปทำบุญที่วัดปทุมบ้าง<br /><br />แล้วแต่โอกาสอำนวย<br /><br /><br /><br />การทำกับข้าวของข้าพเจ้านั้น<br /><br />ก็อาบน้ำชำระร่างกายให้สะอาดเสียก่อน<br /><br />แล้วค่อยทำ<br /><br />ด้วยความคิดว่า<br /><br />เราควรจะกระทำการทุกสิ่งอย่างด้วยความบริสุทธิ์<br /><br />อย่างน้อยก็เป็นความบริสุทธิ์จากการชำระล้าง<br /><br />ทั้งทางกาย และทางใจ<br /><br />ก่อนจะทำอาหารก็ต้องทำใจให้ผุดผ่อง<br /><br />ขณะทำก็ผุดผ่อง<br /><br />และทำแล้วก็ให้ผุดผ่อง<br /><br />เวลาไปถวายก็ให้ผุดผ่องโดยทั้งสามส่วนเช่นกัน<br /><br />แบบนี้นอกจากเราจะได้บุญจากการถวายทานแล้ว<br /><br />ยังได้บุญจากการมีสติ จิตเป็นสมาธิอีกด้วย<br /><br /><br /><br />ไปถึงโรงพยาบาลก็รออยู่นานเหมือนกัน<br /><br />ประมาณสองชั่วโมง<br /><br />เพราะไปเช้า<br /><br />เนื่องจากให้พี่ที่คลินิกโทรไปถามให้<br /><br />ได้ข่าวสารมาไม่บริบูรณ์<br /><br />แต่ก็ดี<br /><br />เพราะในระหว่างนั้นก็ได้นั่งอ่านหนังสือธรรมะไปด้วย<br /><br />ทำให้เวลาที่ผ่านไปไม่สูญเปล่าแต่อย่างใด<br /><br /><br /><br />นอกจากถวายอาหารแล้ว<br /><br />ก็ถวายผ้าและเบาะรองนั่งด้วย<br /><br />พร้อมทั้งปัจจัยในการซ่อมแซมกุฏิหลวงปู่ที่สวนทิพย์<br /><br />อันเสียหายเนื่องมาจากน้ำท่วม<br /><br /><br /><br />ท่านทั้งหลายเมื่อได้รู้การทำบุญนี้แล้ว<br /><br />ก็โปรดอนุโมทนาเองเถิด<br /><br /><br />พระอาทิตย์<br />๑๗ ๑๒ ๒๕๕๔<br /><br /><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-2105646846471322333?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-48461092886311000052011-12-16T17:24:00.002+07:002011-12-16T19:15:56.870+07:00"ในความหลังครั้งหนึ่ง"<br />"ในความหลังครั้งหนึ่ง"<br /><br /><br /><br />คิดถึง คนเก่าเก่า เรื่องเก่าเก่า<br /><br />คิดถึงที่ที่มีเพียง เราและเรา<br /><br />คิดถึงฟ้าเหงาเศร้า คิดถึงจันทร์<br /><br />คิดถึงดาว คิดถึงนกและลูกนก<br /><br />คิดถึงความเพ้อพก ความไหวหวั่น<br /><br />คิดถึงข้าวในนา กลิ่นหญ้านั้น<br /><br />คิดถึงดินที่ถูกปั้นเป็นรูปพระ<br /><br />คิดถึงแมว คิดถึงมด คิดถึงกระต่าย<br /><br />คิดถึง หมาวายร้ายจอมตะกละ<br /><br />คิดถึงหินเรียงรายกระจายคละ<br /><br />คิดถึงลมที่ปะทะกับสายลม<br /><br /><br /><br />คิดถึงฉันบ้างไหม ใครคนนั้น<br /><br />คิดถึงวันที่ความหนาวหอบหนาวห่ม<br /><br />คิดถึงฉันบ้างไหม ในคำชม<br /><br />รองเท้าสานสีส้ม "ช่างน่ารัก"<br /><br />คิดถึงฉันบ้างไหม ใครคนหนึ่ง<br /><br />คิดถึง วันแรกที่รู้จัก<br /><br />คิดถึง ประโยคแรกที่เอ่ยทัก<br /><br />คิดถึง ความเลิ่กลักตลก-ร้าย<br /><br /><br /><br />เธออาจคิดถึง หรือคิดไม่ถึง<br /><br />หรืออาจคิดนิดหนึ่งแล้วจางหาย<br /><br />ในความคิดอาจจะจำได้คลับคล้าย<br /><br />ว่าผู้ชายคนหนึ่งเคยรักเธอ<br /><br /><br />ในความคิดอาจคลับคลับและคล้ายคล้าย<br /><br />ว่าถูกชายคนหนึ่ง หลงรัก<br /><br /><br /><br /><br />ทิวฟ้า ทัดตะวัน<br />๑๖ ๑๒ ๒๕๕๔<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-4846109288631100005?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-24123227366113890812011-12-15T11:36:00.002+07:002011-12-15T11:38:36.540+07:00สมควร ?<div><br /></div><div>เห็นข่าวรถไฟชนรถบนถนนเมื่อเช้า</div><div><br /></div><div>ตรงแยกเพชรบุรี-อโศก</div><div><br /></div><div>แล้วทำให้นึกขึ้นมาได้</div><div><br /></div><div>ว่าจะเขียนเรื่องวินัยจราจรของคนในประเทศสารขัณฑ์นี้มานานแล้ว</div><div><br /></div><div>เรื่องอย่างนี้จะไม่เกิดขึ้นเลย</div><div><br /></div><div>ถ้าคนขับรถรู้จักวินัยจราจร</div><div><br /></div><div>ทางรถไฟก็เป็นพื้นที่ที่ต้องเว้น</div><div><br /></div><div>ไม่เข้าไปจอดทับอยู่แล้ว</div><div><br /></div><div>แม้จะอ้างว่า</div><div><br /></div><div>ก็รถมันติดตาม ๆ กันไป</div><div><br /></div><div>แล้วทำไมตรงต้นเส้นไม่หยุด</div><div><br /></div><div>ถ้ารถคันตรงต้นเส้นหยุด</div><div><br /></div><div>คันถัดมามันก็ต้องหยุดอยู่แล้ว</div><div><br /></div><div>แต่ก่อนข้าพเจ้าก็ขับรถผ่านบริเวณนี้บ่อย</div><div><br /></div><div>นึกอยู่เหมือนกันว่ามันต้องมีเหตุการณ์รถไฟชนที่แยกนี้เข้าสักวัน</div><div><br /></div><div>เพราะแต่ละคนก็รีบจะไปเสียให้ได้ทั้งที่รถติด</div><div><br /></div><div>ก็เบียดเข้าไปอยู่นั่น</div><div><br /></div><div>สมควรหรือเปล่า</div><div><br /></div><div>แล้วตอนนี้มันก็ชนเข้าจริง ๆ </div><div><br /></div><div>สมควรหรือเปล่า</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>คนที่ขับรถถนนอโศกก็ไม่น้อยหน้า</div><div><br /></div><div>ความจริงเส้นนี้มันย่านเศรษฐกิจ</div><div><br /></div><div>คนเดินถนนพลุกพล่านมาก</div><div><br /></div><div>โดยเฉพาะตอนเช้าและตอนกลางวัน</div><div><br /></div><div>บางครั้งมันก็รถติด</div><div><br /></div><div>เวลารถติด</div><div><br /></div><div>ข้าพเจ้าสงสัยเหลือเกินว่า</div><div><br /></div><div>ไอ้รถทั้งหลายมันจะไปจอดคร่อมทางม้าลายทำไม</div><div><br /></div><div>ทางม้าลายตามกฎหมายมันก็ต้องเว้นไว้อยู่แล้ว</div><div><br /></div><div>เว้นทางม้าลายไว้มันจะช้าหรือเสียโอกาสทำอะไรหรือไม่</div><div><br /></div><div>เพราะรถมันก็ติดอยู่แล้ว</div><div><br /></div><div>แต่ก่อนมีไฟสัญญาณให้คนข้าม</div><div><br /></div><div>พอไฟมันเริ่มเป็นไฟเหลือง</div><div><br /></div><div>ไอ้รถแทนที่จะเตรียมหยุด</div><div><br /></div><div>กลับรีบเหยียบคันเร่ง</div><div><br /></div><div>มันบ้าหรือเปล่าคนไทย</div><div><br /></div><div>พอถึงไฟแดงมันก็ไม่ยอมหยุดอีกต่างหาก</div><div><br /></div><div>ที่น่าอนาถใจที่สุด</div><div><br /></div><div>คือมีอยู่วันหนึ่ง</div><div><br /></div><div>มีร่องรอยสีขาวบนถนน</div><div><br /></div><div>ให้เห็นว่า</div><div><br /></div><div>มันเคยมีรถชนคนอยู่บริเวณนั้น</div><div><br /></div><div>คือตรงทางม้าลาย</div><div><br /></div><div>หน้าโรงพยาบาลจักษุรัตนิน</div><div><br /></div><div>สมควรหรือเปล่า</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>ข้าพเจ้าสันนิษฐานจากประสบการณ์ตรงว่า</div><div><br /></div><div>มันต้องเป็นไฟแดงแล้วรถไม่จอดแน่ ๆ </div><div><br /></div><div>ความจริงบริเวณทางม้าลายนั้น</div><div><br /></div><div>แม้จะไม่มีสัญญาณไฟ</div><div><br /></div><div>เวลาคนจะข้ามถนนรถก็ต้องจอดอยู่ดี</div><div><br /></div><div>สมัยหนึ่งข้าพเจ้าเคยเกือบตายเพราะสัญญาณไฟแดงนี่มาแล้ว</div><div><br /></div><div>เพราะไอ้คนขับรถมันไม่ได้สนใจหรอกว่าไฟจะแดงจะเขียว</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>แต่ว่าก็ว่า ไอ้คนข้ามถนนก็จัญไรเหมือนกัน</div><div><br /></div><div>ไม่ข้ามตรงทางข้าม</div><div><br /></div><div>สรุปคือมันก็พอกัน</div><div><br /></div><div>ในแง่ของความมีวินัย</div><div><br /></div><div>บางครั้งข้ามทางเปลี่ยวรถเขามาเร็ว</div><div><br /></div><div>ก็ชนเอาถึงตายก็มี</div><div><br /></div><div>แล้วอย่างนี้</div><div><br /></div><div>มันสมควรหรือเปล่า</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>ทิวฟ้า ทัดตะวัน</div><div>15 12 2554</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-2412322736611389081?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-64945527231357549602011-12-09T12:57:00.001+07:002011-12-09T12:58:59.056+07:00สีชังชังแต่ชื่อ (เกาะนั้นหรือจะชังใคร)<br /><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">วันหยุด ๓ ๔ ๕ ธันวาคมที่ผ่านมา</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">ไปเที่ยวเกาะสีชัง</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">แต่ครั้งนี้ไปเที่ยวทั่วเกาะ</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">ข้าพเจ้าปกติไปก็ไม่ค่อยได้เที่ยวทั่วเกาะนัก</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">เพราะบางทีก็ไปเช้าเย็นกลับ</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">มีครั้งนี้เป็นครั้งที่ ๒ ที่ได้นอนบนเกาะ</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><br /></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">เกาะสีชังเป็นเกาะเล็กๆ </span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">เที่ยววันเดียวก็ทั่ว</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">แต่ถ้าจะให้ทั่วแบบทั่วจริงๆ </span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">ก็น่าจะเที่ยวสักสองวัน</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><br /></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">เกาะนี้มีความสำคัญอยู่มาก</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">เพราะสมัยก่อน</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">รัชกาลที่ ๕ ท่านทรงไปสร้างวังไว้ตรงนั้น</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">เรียกว่า จุฑาธุชราชฐาน</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">ตามพระนามของเจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">ซึ่งประสูติที่นั่น</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><br /></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">เกาะสีชังนี้เดิมทีพระพุทธเจ้าหลวงมีพระราชดำริจะสร้างเป็นพระราชวังใหญ่โต</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">และออกแบบไว้เรียบร้อยแล้ว</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">แต่เกิดเหตุการณ์ร</span>.<span style="font-family: Tahoma;">ศ</span>.<span style="font-family: Tahoma;">๑๑๒ ขึ้นเสียก่อน</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">ไม้สักที่เตรียมไว้ก็เลยเอาไปสร้างเป็นพระที่นั่งวิมานเมฆเสีย</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><br /></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">ตามจารึกนั้นมีว่า</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">พระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี กับเจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ ทรงประชวร</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">แพทย์หลวงจึงแนะนำให้ไปพักฟื้น และได้ข้อสรุปว่าเป็นเกาะสีชังแห่งนี้</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">พระอาการก็ทุเลาลง</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">นอกจากนี้ที่นี่ยังเป็นที่พักฟื้นของเจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธด้วย</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><br /></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธนี้มีพระกรณียกิจที่สำคัญก็คือ</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">ทรงเป็นผู้กำกับราชการกระทรวงทหารเรือ</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">ต่อจากกรมหลวงชุมพรฯ นั่นเอง</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">พระองค์ได้ทรงเดินทางไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">ในการเดินทางครั้งเดียวกับ</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">เจ้าฟ้ามหิดลอดุลยเดช และเจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><br /></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">เจ้าฟ้าจุฑาธุชนั้นเคยกล่าวเอาไว้แล้วบ้าง</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">ในบล็อกก่อนๆ </span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">ว่าเป็นเจ้าของวังเพชรบูรณ์</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">ซึ่งก็คือที่ดินตรงเซ็นทรัลเวิร์ลดนั่นเอง</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><br /></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">เจ้าฟ้าชายทั้งสามนี้สิ้นพระชนม์ด้วยโรคพระวักกะ คือโรคไต ทั้งสิ้น</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">โดยเจ้าฟ้าจุฑาธุชสิ้นพระชนม์ก่อน และเจ้าฟ้ามหิดลเป็นองค์สุดท้าย</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">เล่าเอาไว้ให้ฟังเล่นๆ </span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">ครั้งหน้าจะนำรูปครั้งไปเที่ยวเกาะสีชังมาลง</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><br /></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">โปรดติดตาม</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><br /></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">ทิวฟ้า ทัดตะวัน</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;">9 12 2554</div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><br /></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><br /></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><br /></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><br /></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-6494552723135754960?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-69476795023694710182011-12-08T19:37:00.001+07:002011-12-08T19:47:12.057+07:00เป็นมนุษย์สุดนิยมเพียงลมปาก<br />ก็อย่างเดิมนั่นแหละ<br /><br />ข้าพเจ้ามีเรื่องมากมายที่จะเล่า<br /><br />ที่จะพูด<br /><br />แต่ก็เหนื่อย<br /><br />ช่วงนี้คนไข้เยอะ<br /><br />เหนื่อยกับงาน<br /><br />เหนื่อยกับคน<br /><br />เหนื่อยกับตัวเอง<br /><br /><br /><br />หน้าที่ของคนเรามีความสำคัญ<br /><br />ข้าพเจ้าถูกเลี้ยงมาด้วยระบบหน้าที่<br /><br />คือต้องทำหน้าที่ของตัวเองที่ได้รับมอบหมาย<br /><br />ตอนเป็นเด็กข้าพเจ้ามีหน้าที่ที่ต้องทำงานบ้าน<br /><br />ข้าพเจ้าก็ทำ<br /><br />โตขึ้นมา<br /><br />ข้าพเจ้ามีหน้าที่ต้องเช็ดรถ<br /><br />กวาดลานบ้าน<br /><br />รดน้ำต้นไม้<br /><br />ข้าพเจ้าก็ทำ<br /><br />ขี้เกียจก็ทำ<br /><br />ขยันก็ทำ<br /><br />เพราะมันเป็นหน้าที<br /><br />แม้บางครั้งจะทำด้วยความหดหู่<br /><br />ก็ทำ<br /><br />หน้าที่มันไม่เหมือนการงานอื่น ๆ <br /><br />ที่ต้องรอให้มีอารมณ์ศิลปินถึงจะทำได้<br /><br />ความจริงบางวันข้าพเจ้าก็ขี้เกียจทำฟันเหมือนกัน<br /><br />แต่มันก็เป็นหน้าที่<br /><br />ข้าพเจ้าก็ต้องทำ<br /><br />และทุกครั้งที่ข้าพเจ้าต้องเกิดมาบนโลกนี้<br /><br />ข้าพเจ้าก็ขี้เกียจเกิดเหมือนกัน<br /><br />แต่มันเป็นหน้าที่<br /><br />ที่ต้องเกิด<br /><br />ที่ต้องทำ<br /><br />ที่ต้องดำรงชีวิต<br /><br />บางครั้งชีวิต<br /><br />มันก็เลยดูเหมือนซังกะตาย<br /><br /><br />ความจริงข้าพเจ้าก็เหนื่อยกับการงานมากแล้ว<br /><br />ไม่ควรจะเหนื่อยเรื่องอื่นอีก<br /><br />แต่ก็นั่นแหละ<br /><br />มันเป็นไปได้ยากเหมือนกัน<br /><br />ที่คนเราจะมีเรื่องให้เหนื่อยเพียงเรื่องเดียว<br /><br />มันมีหลายเรื่องหลายราว<br /><br />หรือหลายอันหลายอย่าง<br /><br />ที่บางครั้งก็ปล่อยให้มันผ่านไปบ้าง<br /><br />ไม่เก็บเอามาคิดบ้าง<br /><br />พยามยามทำความเข้าใจผู้อื่นบ้าง<br /><br />ซึ่งก็เป็นวิสัยที่ทำได้<br /><br /><br />วันหยุดของข้าพเจ้ามีน้อย<br /><br />และข้าพเจ้าก็มักจะคิดเสมอ<br /><br />ว่าวันหยุด<br /><br />ข้าพเจ้าควรจะจัดการกับประวัติศาสตร์ของตัวเอง<br /><br />นั่งเขียนบันทึก<br /><br />เรื่องราวที่ผ่านเข้ามา<br /><br />ข้าพเจ้าไม่ค่อยสบายใจหากไม่ได้เขียนบันทึก<br /><br />แต่ก็นั่นแหละ<br /><br />การเขียนบันทึกไม่ใช่หน้าที่<br /><br />ดังนั้น<br /><br />ข้าพเจ้าจึงต้องมีความอยากเขียนจึงเขียนได้<br /><br />แต่บางครั้ง<br /><br />แม้จะอยากเขียนสักเพียงไร<br /><br />ก็ยังไม่ได้เขียนอยู่นั่นเอง<br /><br /><br />ทิวฟ้า ทัดตะวัน<br />8 12 2554<br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-6947679502369471018?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-16206711102632592522011-12-02T10:11:00.001+07:002011-12-02T12:00:19.840+07:00วัด ๓ : โมรปริตร<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: sans-serif, vernada, arial, geneva, Helvetica; font-size: 14px;"></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">วันนี้ว่ากันด้วยเรื่องของ โมรปริตร</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">เหตุที่ต้องพูดเกี่ยวกับโมรปริตรนี้</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ก็อันเนื่องมาแต่</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ข้าพเจ้านึกขึ้นมาได้</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ความจริงก็ไม่ใช่นึกขึ้นมาได้</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">แต่นึกถึงอยู่เนือง ๆ </span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ช่วงนี้ข้าพเจ้าสวดมนต์เกือบทุกวัน</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ก็สวดโมรปริตรนี้ด้วย</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">โมรปริตรเป็นหนึ่งในบทสวดมนต์เจ็ดตำนาน</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ว่าง่าย ๆ คือมนต์ของนกยูง</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">เพราะคำว่า ปริตรนี้ แปลว่า เครื่องป้องกัน เครื่องต้านทาน</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ส่วนโมโร หรือ โมระ ก็แปลว่า นกยูง</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">นกยูงนี้ไม่ใช่นกยูงธรรมดา</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">เป็นนกยูงพระโพธิสัตว์</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">นกยูงพระโพธิสัตว์นี้ ในชาติที่เกิดเป็นนกยูงทอง</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">มีมเหสีของกษัตริย์องค์หนึ่ง ฝันเห็นนกยูงทองเทศนาธรรมไพเราะมาก</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ก็อยากจะได้เห็นนกยูงนั้น เล่าให้พระสวามีฟัง</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> พระสวามีก็ให้เรียกพรานทั้งหลายมาประชุม</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ว่ามีใครเคยเห็นนกยูงทองหรือเปล่า</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">มีพรานหนุ่มคนหนึ่ง บอกว่าพ่อตนเคยเห็น</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">กษัตริย์ก็เลยให้ไปจับมา แต่ให้จับเป็น อย่าจับตาย</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">พรานหนุ่มก็ไปตามจับ แต่จับไม่ได้สักที</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">เพราะนกยูงนี้ว่าคาถา</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">คือตอนเช้าก็ว่าคาถาว่า</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">"อุเทตะยัญจักขุมา..."</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ตอนเย็นก็ว่า</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">"อะเปตะยัญจักขุมา..."</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">แม้ว่าเท้าไปถูกบ่วงของนายพราน</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">บ่วงก็ไม่รัดเท้านกยูงสักที</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">พรานเพียรจับอยู่อย่างนี้ก็จับไม่ได้จนตายไป</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ส่วนมเหสีเมื่อไม่ได้เห็นนกยูงก็ตรอมใจตาย</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">พระราชาเห็นดังนั้นก็นึกผูกพยาบาทเอากับนกยูง</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">จึงได้จารึกถ้อยคำว่า</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ในป่านั้นมีนกยูงทองอยู่ตัวหนึ่ง</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ใครได้กินเนื้อนกยูงนี้แล้วจะอายุยืน</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ใส่ไว้ในหีบสมบัติ แล้วก็ตายจากไป</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ครั้นแล้วผู้สืบราชสมบัติต่อมาเปิดหีบเห็นเข้า</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ก็เลยให้พรานไปตามล่านกยูงทอง</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">พรานคนใหม่นี้มันช่างสังเกต</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">มันก็เห็นว่านกยูงนี้จะว่าคาถาก่อนออกหากินตอนเช้า</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">และก่อนเข้านอนเสมอ</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">พรานก็เลยเอานกยูงตัวเมียมาฝึกให้ทำตามคำสั่ง</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">เช่นเวลาดีดนิ้วก็ให้ร้อง เวลาตบมือก็ให้รำ เป็นต้น</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ครั้นฝึกได้ดีแล้ว</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ก็เอาไปปล่อยไว้ใกล้นกยูงทอง</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">เมื่อเห็นนกยูงทองกำลังจะว่าคาถา</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">พรานก็ดีดนิ้ว</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">นางนกยูงก็ร้อง</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">นกยูงทองได้ยินเสียงนางนกยูงร้อง</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ก็จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">หลงไปกับเสียงนางนกยูง</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">จนลืมว่าคาถา</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ครั้นขาไปติดบ่วงนายพราน บ่วงก็รัดขา ทำให้นายพรานจับได้ในที่สุด</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ได้แล้วก็เอาไปถวายพระราชา</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">พระราชาก็ให้ขังไว้ก่อน</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">รอฤกษ์งามยามดีในการจะกินนกยูงว่างั้นเหอะ</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ทีนี้ก่อนจะกินก็คิดจะไปสนทนากับนกยูงเสียหน่อย</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ก็เลยไปหานกยูง</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">นกยูงก็ถามว่า</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">จะกินข้าพเจ้าด้วยเหตุผลอันใด</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">พระราชาก็บอกว่า</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">เพราะมีจารึกไว้ว่า ถ้าได้กินเนื้อนกยูงทองแล้วจะคงกระพัน</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">นกยูงก็บอกว่า</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ท่านอย่าไปเชื่อเลย</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">กินเนื้อนกยูงทองแล้วมันจะอยู่ยงคงกระพันได้อย่างไร</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ในเมื่อนกยูงก็เป็นสัตว์ชนิดหนึ่ง</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">แม้ตัวข้าพเจ้ายังจะต้องตายเลย</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">แล้วเหตุไฉนกินเนื้อข้าพเจ้าเข้าไปแล้วท่านจะไม่ตาย</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">พระราชาได้ฟังดังนั้นก็เกิดตาสว่างขึ้น</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">เลยปล่อยตัวนกยูงทองไป</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">พร้อมทั้งประกาศไม่ให้ประชาชนล่าสัตว์ในเขตของพระองค์</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">เรื่องนกยูงก็จบแต่เท่านี้</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ทีนี้ข้าพเจ้าก็ได้ศึกษามาอีกนั่นแหละว่า</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ในสมัยนั้นนกยูงทองนี้เกิดอยู่บริเวณวัดบ้านน้ำโมงนี่เอง</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ชื่อว่า วัดศรีชมพูองค์ตื้อ</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ครั้งนั้นหลวงปู่จามเล่าว่า</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ได้เดินทางไปไหว้พระเจ้าองค์ตื้อ</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ที่วัดนี้และโมรปริตรได้อุบัติขึ้นมาในใจ</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">จึงสวดโมรปริตรถวายพระเจ้าองค์ตื้อ</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">๓ จบ</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ครั้งหลวงปู่จามได้พบกับหลวงปู่ตื้อ</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">หลวงปู่ตื้อก็สอบถามหลวงปู่จามว่า ทำไมถึงสวดโมรปริตร</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">และได้อธิบายให้ฟังว่า</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">พระพุทธเจ้าเคยเกิดเป็นนกยูงอยู่ที่วัดบ้านน้ำโมงนี้หลายชาติด้วยกัน</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">เป็นนกยูงลาย ๖๓ ชาติ แล้วเป็นนกยูงเผือก แล้วจึงเกิดเป็นนกยูงทอง</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">วัดบ้านน้ำโมงนี้</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ข้าพเจ้าก็เคยไปบ่อยสมัยเป็นเด็ก</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">คนแถวหมู่บ้านข้าพเจ้าก็ไปบ่อย</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">เพราะอำเภอบ้านผือ กับอำเภอท่าบ่อ นั้นอยู่ใกล้กัน</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">แม้จะเป็นคนละจังหวัด</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">แต่ก่อนข้าพเจ้าก็ไม่เคยรู้เกี่ยวกับเรื่องนกยูงนี้</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">มารู้ตอนหลัง</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">แต่ก่อนรู้แค่ประวัติพระเจ้าองค์ตื้อ</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ว่าศักดิ์สิทธิ์นัก</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ได้มีโอกาสไปวัดนี้อีกครั้งก็เมื่อตอนกลับบ้าน</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">เมื่อปลายเดือนตุลาคมที่ผ่านมา</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">พอดีตอนนั้นที่บ้านข้าพเจ้ามีคนเอาเต่าน้อยตัวหนึ่งมาขายให้ด้วย</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ตอนแรกแม่ก็จะเอาไปขายตลาดแต่ก็ลืมทุกที</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ข้าพเจ้าเห็นนึกสงสารก็เลยเอาผักบุ้งไปให้กิน</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">เพราะสอบถามเห็นว่ามันไม่ได้กินอะไรมาหลายวันแล้ว</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">และบอกกับทุกคนว่า</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">จะเอามันไปปล่อยที่วัดบ้านน้ำโมง</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">พาแพรวาคนรักของข้าพเจ้าไปกราบพระเจ้าองค์ตื้อด้วย</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ทุกคนก็เห็นงามตาม</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">(ความจริงที่บ้านข้าพเจ้า ถ้าข้าพเจ้าอยากทำอะไรทุกคนก็ต้องเห็นงามด้วยทั้งนั้น)</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">พอถึงวันก็เอาใส่หลังรถไป</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">สมัยเป็นเด็กข้าพเจ้าเคยสงสัยว่า</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">คำว่า ตื้อ นี้แปลว่าอะไร</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ทำไมคนตั้งชื่อพระว่าตื้อ</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">เพราะถ้าจะเอาความหมายตามภาษาไทย</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ก็จะได้ความหมายไม่ค่อยดีนัก</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ความจริงตื้อในภาษาอิสาน</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">มีความหมายว่า มากมายมหาศาล</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ดังมาตราวัด คือ </span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">10 ชั่งเป็นหนึ่งหมื่น </span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">10 หมื่นเป็นหนึ่งแสน </span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">10 แสนเป็นหนึ่งล้าน </span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">10 ล้านเป็นหนึ่งโกฏิ </span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">10 โกฏิเป็นหนึ่งกือ </span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">10 กือเป็นหนึ่งตื้อ</span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ตามประวัติการสร้างพระเจ้าองค์ตื้อนั้น</span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">บันทึกว่า</span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">รวบรวมทองได้ตื้อหนึ่ง</span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ซึ่งก็คงมีความหมายว่า เยอะมาก นั่นเอง</span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times; line-height: normal;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-lI1QicUwK60/Ttg_jOYLbkI/AAAAAAAAAvQ/8YwQ4Iow2Nk/s1600/_MG_0978.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-lI1QicUwK60/Ttg_jOYLbkI/AAAAAAAAAvQ/8YwQ4Iow2Nk/s320/_MG_0978.JPG" style="cursor: move;" width="213" /></a></span></span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">แพรวากับยาย ข้างหลังคือพระเจ้าองค์ตื้อ</span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times; line-height: normal;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-UwYaS_-PRMk/TthA28mQT2I/AAAAAAAAAvg/LDZEuZv2f-Q/s1600/_MG_0994.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://3.bp.blogspot.com/-UwYaS_-PRMk/TthA28mQT2I/AAAAAAAAAvg/LDZEuZv2f-Q/s320/_MG_0994.JPG" style="cursor: move;" width="320" /></a></span></span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">แม่น้ำโมงติดกับวัด มีบันไดพญานาค</span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">แม่น้ำโมงนี่ไหลผ่านหลายอำเภอ</span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ไหลมาไกล รับน้ำจากเทือกเขาภูพาน</span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">และไหลลงสู่แม่น้ำโขงในที่สุด</span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ตอนแรกว่าจะปล่อยเต่าที่นี่</span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">แต่คนที่เขาดูแลวัดบอกว่า</span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ให้เดินเลยไปอีกหน่อย</span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ไม่งั้นเด็กจะจับเอาไปขาย</span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ข้าพเจ้ากับแพรวาก็เลยเดินเลยไปอีก</span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times; line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: black;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-3GP6iBR8XTU/TthAO5T_PYI/AAAAAAAAAvY/THuGd9ogZJo/s1600/_MG_0988.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://4.bp.blogspot.com/-3GP6iBR8XTU/TthAO5T_PYI/AAAAAAAAAvY/THuGd9ogZJo/s320/_MG_0988.JPG" style="cursor: move;" width="320" /></a></span></span></span></span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times; line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><br /></span></span></span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 33px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times; line-height: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">พอเต่าแตะน้ำเท่านั้น</span></span></span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ก็ว่ายหายวับลงไปใต้แม่น้ำด้วยความรวดเร็วยิ่ง</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">และเราก็มองไม่เห็นมันอีกเลย</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">เต่าเป็นสัตว์อายุยืน</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ข้าพเจ้าว่าคาถาให้เต่าปลอดภัยเสียด้วย</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ส่วนอันนี้เป็นบทสนทนาของหลวงปู่จามกับหลวงปู่ตื้อ</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ข้าพเจ้าคัดมาจากเว็บ</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ซึ่งคิดว่าเว็บเอามาจากหนังสืออีกที</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">หนังสือเล่มนี้หนามาก</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">เป็นอัตประวัติหลวงปู่จาม</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ความจริงก็อยากคัดมาจากหนังสือด้วยตัวเอง</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">แต่เพื่อนยืมไปตั้งแต่ปีก่อนยังไม่คืนเลย</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="color: #c06616; font-family: Tahoma, 'Angsana New', serif;">๑๐๕. ไปไหว้พระเจ้าองค์ตื้อ วัดพระเจ้าน้ำโมง ศรีชมพูองค์ตื้อ พระพุทธรูปองค์นี้งดงามมาก เป็นทองสัมฤทธิ์ขัดเงางาม ภายในอุโบสถเทวดารักษาอยู่มาก<br /> สมัยจีนฮ่อก่ออันธพาล มันเอาดาบฟันหัวเข่าจากแขนลงมาปลายดาบมันไปสุดเอาหัวเข่า ดาบมันก็คมกล้าแท้ตัดทองได้สบายๆ<br /> แต่พอมันออกพ้นประตูอุโบสถเท่านั้นมันก็กระอักเลือดตายคาที่เลย พวกเทพยักษ์จัดการมัน<br /> เขากราบไหว้บูชากันทั้งบ้านทั้งเมือง เจ้าไชยเชษฐาธิราชกับเจ้าลิไททางสุโขทัยพากันมาสร้างเอาไว้เป็นอนุสรณ์สามัคคีธรรมในการปกครอง<br /> เราก็สวดมนต์ไหว้พระถวาย สวดคาถา(พระสูตร)นกยูงทองถวาย<br /> “ “นะมัตถุ พุทธานัง นะมัตถุ โพธิยา<br /> นะโม วิมุตตานัง นะโม วิมุตติยา””<br /> มาภายหลังขึ้นไปเมืองเหนือปะเข้ากับท่านอาจารย์ตื้อ (อจลธมฺโม) เล่าเรื่องนั้นเรื่องนี้สู่กันฟัง เพิ่นถาม “ทำไมท่านจามสวดพระคาถานกยูงทอง”<br /> เราก็ตอบว่า “ไม่ทราบจักจั๋งได๋ พอกราบไหว้แล้วเงยขึ้นมองดูพระพุทธรูปพระเจ้าองค์ตื้อ และโมรปริตรก็ผุดขึ้นมาในใจ อุเทตยัญจักขุมา.... ก็เลยสวดถวายบูชาอยู่ ๓ รอบครับ”<br /> ““โห๊ะ.... ตุ๊หนุ่มนี่บ่ารู้เหตุบ่ามีผล พูดแล้วเพิ่นก็หัวเราะแล้วเพิ่นก็ชี้แจงว่า ก็พระพุทธเจ้าของเราพระองค์นี้ เกิดเป็นนกยูงลาย ๖๓ ชาติ พ้นแล้วมาเป็นนกยูงเผือกพ้นจากนกยูงเผือกมาเป็นนกยูงทอง ในที่ตรงนั้นเป็นผู้สวดคาถาให้พ้นภัยอันตราย ต้องรู้อย่างนี้นะจึงรู้เหตุมีผล รู้พิจารณาบ้างซี””*</span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="color: #c06616; font-family: Tahoma, 'Angsana New', serif;"><br /></span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="color: #c06616; font-family: Tahoma, 'Angsana New', serif;"><br /></span></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ปิดท้ายด้วยโมรปริตร</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ว่ากันว่าใช้สวดป้องกันภัยจากผู้คิดร้ายได้ดีนัก</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;">ผู้ใดใคร่นำไปสวดก็ขออนุโมทนา</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">โมระปริตร </span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">คาถาของนกยูงทอง</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">๑. อุเทตะยัญจักขุมา เอกะราชา<br />หะริสสะวัณโณ ปะฐะวิปปะภาโส<br />ตัง ตัง นะมัสสามิ หะริสสะวัณณัง ปะฐะวิปปะภาสัง<br />ตะยัชชะ คุตตา วิหะเรมุ ทิวะสัง<br />๒. เย พรัห์มะณา เวทะคุ สัพพะธัมเม<br />เต เม นะโม เต จะ มัง ปาละยันตุ<br />นะมัตถุ พุทธานัง มะมัตถุ โพธิยา<br />นะโม วิมุตตานัง นะโม วิมุตติยา<br />อิมัง โส ปะริตตัง กัตวา โมโร จะระติ เอสะนา</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">๓ . อะเปตะยัญจักขุมา เอกะราชา<br />หะริสสะวัณโณ ปะฐะวิปปะภาโส<br />ตัง ตัง นะมัสสามิ หะริสสะวัณณัง ปะฐะวิปปะภาสัง<br />ตะยัชชะ คุตตา วิหะเรมุ รัตติง<br />๔ . เย พรัห์มะณา เวทะคุ สัพพะธัมเม<br />เต เม นะโม เต จะ มัง ปาละยันตุ<br />นะมัตถุ พุทธานัง มะมัตถุ โพธิยา<br />นะโม วิมุตตานัง นะโม วิมุตติยา<br />อิมัง โส ปะริตตัง กัตวา โมโร วาสะมะกัปปะยีติ ฯ</span></span></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">คำแปล </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">๑. พระอาทิตย์ เป็นดวงตาของโลก </span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">เป็นเอกราชา มีสีดั่งสีทอง<br />ยังปฐพีให้สว่างขึ้นมา เพราะเหตุนั้น<br />ข้าพเจ้าขอนอบน้อมพระอาทิตย์นั้น</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ข้าพเจ้าอันท่านคุ้มครองแล้วในวันนี้<br />พึงอยู่เป็นสุขตลอดวัน<br />๒. พราหมณ์ทั้งหลายเหล่าใด ผู้ถึงเวทในธรรมทั้งปวง<br />พราหมณ์ทั้งหลายเหล่านั้น จงรับความนอบน้อมของข้าฯ<br />อนึ่ง พราหมณ์ทั้งหลายเหล่านั้น จงรักษาข้าพเจ้า<br />ความนอบน้อมของข้าพเจ้า จงมีแด่พระพุทธเจ้าทั้งหลาย จงมีแด่พระโพธิญาณ<br />ความนอบน้อมของข้าพเจ้า จงมีแด่ผู้พ้นแล้วทั้งหลาย<br />ความนอบน้อมของข้าพเจ้า จงมีแด่วิมุตติธรรม<br />นกยูงนั้นได้กระทำพระปริตรบทนี้แล้ว จึงเที่ยวไปเพื่อแสวงหาอาหาร</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">๓ . พระอาทิตย์ เป็นดวงตาของโลก ป็นเอกราชา มีสีดั่งสีทอง<br />ยังพื้นปฐพีให้สว่าง ย่อมอัสดงคตไป เพราะเหตุนั้น<br />ข้าพเจ้าขอนอบน้อมพระอาทิตย์นั้น<br />ข้าพเจ้าอันท่านคุ้มครองแล้วในวันนี้<br />พึงอยู่เป็นสุขตลอดคืน<br />๔ . พราหมณ์ทั้งหลายเหล่าใด ผู้ถึงเวทในธรรมทั้งปวง<br />พราหมณ์ทั้งหลายเหล่านั้น จงรับความนอบน้อมของข้าพเจ้า<br />อนึ่ง พราหมณ์ทั้งหลายเหล่านั้น จงรักษาข้าพเจ้า<br />ความนอบน้อมของข้าพเจ้า จงมีแด่พระพุทธเจ้าทั้งหลาย จงมีแด่พระโพธิญาณ<br />ความนอบน้อมของข้าพเจ้า จงมีแด่ผู้พ้นแล้วทั้งหลาย<br />ความนอบน้อมของข้าพเจ้า จงมีแด่วิมุตติธรรม<br />นกยูงนั้นได้กระทำพระปริตรบทนี้แล้ว จึงสำเร็จความอยู่แลฯ</span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">พระอาทิตย์</span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">๒ ๑๒ ๒๕๕๔</span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div align="center" style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: xx-small;">*http://www.dhammasavana.or.th/article.php?a=520</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-1620671110263259252?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-35893755673359597802011-12-01T17:26:00.001+07:002011-12-01T17:47:28.079+07:00ตลาดนัด<br />วันนี้มีตลาดนัดตรงลาน มศว.<br /><br />ตลาดนัดแห่งนี้มีทุกวันพฤหัสบดี<br /><br />เย็น ๆ วันพุธก็จะเห็นเขาตั้งเต๊นท์กันอีโล้งโค้งเค้งแล้ว<br /><br />ข้าพเจ้าเป็นมนุษย์ชอบเดินตลาดนัด<br /><br />ความจริงไม่ใช่แค่ตลาดนัด<br /><br />ตลาดไม่นัดหรือตลาดไหนข้าพเจ้าก็เดิน<br /><br />ไม่ได้เดินจะหาซื้ออะไรแต่อยากจะดูว่าเขาเอาอะไรมาขาย<br /><br />ถ้าเป็นแต่ก่อนก็ดูด้วยว่าแม่ค้าร้านไหนพาลูกสาวคนสวยมาช่วยขายของบ้าง<br /><br />อย่างกาดสวนแก้วที่เชียงใหม่นี่ก็เคยมี<br /><br />นอกจากดูว่าเขาเอาอะไรมาขายแล้ว<br /><br />ยังชอบเสาะแสวงของแปลก ๆ อีกด้วย<br /><br />บางอย่างแปลกมาก<br /><br />ไม่เคยเห็น<br /><br />ข้าพเจ้าก็อาจจะซื้อเก็บไว้<br /><br />คนเดินตลาดนัดก็ทำให้เราพยากรณ์สภาพเศรษฐกิจได้ด้วยเหมือนกัน<br /><br />ถ้ามือเขาถือถุงเยอะ แล้วก็เยอะกันแทบทุกคน<br /><br />อันนี้ก็คาดว่าเศรษฐกิจมันน่าจะดี<br /><br />แต่ก็ไม่เสมอไป<br /><br />ความจริงตัวบ่งบอกเศรษฐกิจนี่ก็มีหลายอย่างให้เราเลือก<br /><br />แล้วแต่เราจะคลุกคลีอยู่ที่ไหน<br /><br />คลินิกทำฟันก็สามารถเป็นดัชนีวัดได้ว่าสภาพเศรษฐกิจหรือสังคมตอนนั้นเป็นอย่างไร<br /><br /><br />สมัยเป็นเด็กข้าพเจ้าก็ชอบเดินตลาดนัดกับแม่<br /><br />ตลาดนัดแถวบ้านข้าพเจ้าสมัยนั้นจะมีมาขายทุกวันขึ้นสิบสองค่ำ<br /><br />เดินบ่อย ๆ ก็เบื่อ<br /><br />เพราะมีแต่ของซ้ำเดิม<br /><br />หลัง ๆ มาก็เลิกเดิน<br /><br /><br />วันนี้ได้ของมาหลายอย่าง<br /><br />อันดับแรกก็ที่คาดผมสำหรับแฟน<br /><br />ขนมนมเนย<br /><br />แล้วก็กุ้งอบวุ้นเส้น<br /><br />วันนี้ไอ้กุ้งนี่สงสัยมันขายดี<br /><br />หมด<br /><br />เขาเลยทำให้ใหม่<br /><br />ข้าพเจ้าเลยได้เรียนรู้วิธีการทำกุ้งอบวุ้นเส้นสูตรลัด<br /><br />ไปด้วยในตัว<br /><br />ไอ้กุ้งอบวุ้นเส้นนี่ซื้อไว้ให้แฟนอีกนั่นแหละ<br /><br />เดี๋ยวนี้อะไร ๆ ในชีวิตข้าพเจ้าก็ต้องคำนึงถึงคนข้าง ๆ <br /><br />ไม่เหมือนแต่ก่อน<br /><br />ไม่ต้องคำนึงถึงใคร<br /><br />ใช้ชีวิตอย่างอิสระ<br /><br />นี่ถ้ามีลูกอีกคงแย่<br /><br />ชีวิตส่วนตัวคงหาได้ยาก<br /><br />ข้าพเจ้าเป็นบุคคลหนึ่งซึ่งไม่อยากมีลูก<br /><br />เพราะมีลูกหนึ่งคนจนไปสิบปี<br /><br />จนนี่มันจนทุกอย่าง<br /><br />จนเวลาว่าง<br /><br />จนความเป็นส่วนตัว<br /><br />จนความอิสระ<br /><br />ใครจะแก้ต่างทุกข้อกล่าวหาที่ว่าได้<br /><br />ข้าพเจ้าก็ไม่สนใจฟัง<br /><br />เพราะมีลูกก็เหมือนมีบ่วงผูกคอ<br /><br />ทำอะไรลำบาก<br /><br />ข้าพเจ้ายังปรารถนาจะเดินทางรอนแรม<br /><br />โดยปราศจากความห่วงกังวลอยู่<br /><br />การมีลูกจึงไม่เหมาะสมกับข้าพเจ้าเลย<br /><br />ข้าพเจ้าไม่สนใจว่าจะมีคนดูแลข้าพเจ้าตอนแก่หรือไม่<br /><br />เพราะหากข้าพเจ้าป่วย<br /><br />ข้าพเจ้าก็พร้อมจะตายไปอย่างทรมานแต่เพียงผู้เดียว<br /><br />ไม่จำเป็นต้องมีงานศพ<br /><br />ไม่จำเป็นต้องมีอะไรทั้งนั้น<br /><br />ตายแล้วก็ตาย<br /><br />ถ้าญาติของข้าพเจ้าจะกรุณาบ้าง<br /><br />ก็แค่ให้เขาเอาไปเผาไฟเสียหน่อยเท่านั้น<br /><br />หากข้าพเจ้าไม่มีผู้ใดอยู่แล้ว<br /><br />ข้าพเจ้าก็ประสงค์จะบริจาคให้สัตว์กินซากทั้งหลายรุมทึ้งเสียให้สิ้น<br /><br /><br /><br />นอกจากทั้งหลายทั้งปวงแล้ว<br /><br />ข้าพเจ้าก็ยังได้มีโอกาสไปซื้อคอหมูย่างเจ้าหนึ่ง<br /><br />เจ้านี้ข้าพเจ้าไม่เคยซื้อเลย<br /><br />เพราะคนเยอะ<br /><br />เห็นคนต่อแถวแล้วละเหี่ยใจ<br /><br />แต่ก็อดนึกไม่ได้ว่า<br /><br />มันจะอร่อยสักแค่ไหนเชียว<br /><br />จนกระทั่งวันนี้<br /><br />ข้าพเจ้าเลิกงานช้า<br /><br />ก็คือเกือบบ่ายโมง<br /><br />คนเริ่มไม่มีแล้ว<br /><br />ข้าพเจ้าเลยถือโอกาสซื้อมาลิ้มลองเสียหน่อย<br /><br />ก็ปรากฏว่าอร่อยดี<br /><br />เรียกว่าอร่อยกว่าคอหมูย่างทั้งหมดที่เคยกินมาเลยก็ว่าได้<br /><br />น้ำจิ้มเขาก็อร่อย<br /><br />เวลาย่างเขาย่างบนโอ่งมังกร<br /><br />โอ่งมังกรจริง ๆ <br /><br />คนอื่นเขาเอาไว้ใส่น้ำ<br /><br />ไอ้พวกนี้<br /><br />เอามาใส่ไฟ<br /><br />แม่ค้าตลาดนี้โดยมากพูดจาสุภาพ<br /><br />ใจดี<br /><br />และอาหารอร่อย<br /><br />ว่าง ๆ ลองแวะมานะครับ<br /><br />ทุกวันพฤหัสบดี<br /><br />อิอิ<br /><br /><br />Arty House<br />1 12 2554<br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-3589375567335959780?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-4649364276115448622011-11-29T13:50:00.001+07:002011-11-30T13:17:35.562+07:00ว่าด้วยเรื่อง "หน้าหม้อ"<br />วันนี้ว่าด้วยเรื่อง "หน้าหม้อ"<br /><br />เหตุก็มาแต่สมัยก่อน<br /><br />ข้าพเจ้าเกิดสงสัยนักว่า<br /><br />ทำไมเขาเรียกผู้ชายที่ชอบ<br /><br />จีบหญิงดะ หรือกะไล้กะเหลี่ยเขาไปเรื่อย<br /><br />ว่า "หน้าหม้อ"<br /><br />ปกติผู้ชายประเภทนี้เรียกว่า<br /><br />"เจ้าชู้"<br /><br />ที่นี้เจ้าชู้นี่มันก็มีหลายประเภท<br /><br />เช่น เจ้าชู้ยักษ์ เจ้าชู้ไก่แจ้<br /><br />เจ้าชู้ประตูดิน อะไรก็ว่ากันไป<br /><br />นอกจากนี้ก็ยังมีคำที่บ่งบอกถึงความเจ้าชู้<br /><br />อีกมากหลาย<br /><br />ข้าพเจ้าขี้เกียจค้น ตามสไตล์อีกนั่นแหละ<br /><br />ว่า คำว่า หน้าหม้อ มันเริ่มใช้โดยใคร<br /><br />ที่ไหน เวลาไหน อย่างไร<br /><br />และควรเขียนอย่างไร<br /><br />บางคนก็เขียน หน้าม่อ ก็มี<br /><br />แต่ข้าพเจ้าเขียนว่า หน้าหม้อ<br /><br />เพราะถ้าจะยึดเอาตามอรรถาธิบายแบบข้าพเจ้า<br /><br />ก็ต้องเขียนแบบนี้<br /><br /><br /><br />ทำไมต้องหน้าหม้อ <br /><br />ที่พูดนี้ไม่ได้ตั้งคำถามเชิงเฟมินิสม์ เกี่ยวกับพฤติกรรมของผู้ชายแต่อย่างใด<br /><br />แต่เพียงตั้งคำถามแค่ว่า ทำไมต้องใช้คำว่า "หน้าหม้อ"<br /><br />คำอื่นมีเยอะแยะไม่ใช้<br /><br />และหน้าหม้อ หมายความอย่างไรกันแน่<br /><br />ถ้าเราคุ้นเคยกับภาษาพอสมควร<br /><br />เวลาเขาไปเที่ยวกะหรี่ (ต้องวกเข้ามาเรื่องนี้อยู่ร่ำไปสิน่า หึหึ)<br /><br />เขาก็พูดกันว่า ไปตีหม้อ<br /><br />ดังนั้น คำว่า หม้อ น่าจะมีนัยประหวัด<br /><br />ไปถึง "อวัยวะส่วนที่ว่า"<br /><br />เช่นนี้ คำว่า "หน้าหม้อ" จึงหมายความได้สองประการ<br /><br />เป็นความหมายเชิงเสียดล้อ<br /><br />คือ หน้า_ี อย่างหนึ่ง กับ เอาหน้าไปจ่อไว้ข้างหน้า "หม้อ" อีกประการหนึ่ง<br /><br />ทีนี้อาการหน้า_ี นี่มันก็แสดงชิ่งกระทบไปถึงว่า ไอ้ผู้ชายคนนี้วัน ๆ มันคิดแต่อย่างนี้ หรือถวิลหาแต่อย่างนี้ มันก็เลยเที่ยวไปจีบดะ เพื่อแสวงหาสิ่งนี้ อันนี้เป็นความหมาย<br /><br />ส่วนการเอาหน้าไปจ่อไว้ข้างหน้า "หม้อ" นี้สันนิษฐานว่า<br /><br />เกิดมาจากวัฒนธรรม AV ที่ผ่องถ่ายมาจากแดนอาทิตย์อุทัยอีกโสตหนึ่ง <br /><br />เพราะชาวแจแปนใน AV นั้นกว่าจะทำการใด ๆ ได้ก็ต้องมีลักษณาการ "หน้าหม้อ" เป็นองค์ประกอบสม่ำเสมอ<br /><br />พอเอามาใช้เป็นคำเสียดล้อ ก็เลย หมายความไปถึง ไอ้ผู้ชายคนนี้นี่มันคิดแต่จะเอาหน้าไปไว้ "หน้าหม้อ" ก็เลยต้องเสาะแสวงหาแต่เรื่องอย่างว่า<br /><br />ทั้งนี้ทั้งนั้นที่ไม่ได้เอาเรื่องนี้ไปพาดพิงถึงตำรากามสูตร ก็ด้วยเห็นว่า มัน "เยอะ" เกินควร<br /><br />และขี้เกียจเล่าแล้ว 555<br /><br />จึงได้วินิจฉัยเอาไว้อย่างธรรมดาแต่เท่านี้<br /><br />ที่พิสดารกว่านี้ก็ได้เคยดำริไว้<br /><br />แต่คงเกินจะกล่าว ณ ที่นี้ หึหึ<br /><br />เรื่องนี้เขียนไม่ได้หมายเอาสาระอะไร<br /><br />อ่านเอาฮาเล่น ๆ เถิด<br /><br /><br />Arty House<br />29 11 2554<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-464936427611544862?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-73643683689765808232011-11-29T11:12:00.001+07:002011-12-06T11:42:09.436+07:00สมชีวิธรรม<br />คนที่เป็นคู่กัน<br /><br />ควรจะเหมาะกันในหลาย ๆ ด้าน<br /><br />สนใจเรื่องเดียวกันหลายเรื่อง<br /><br />มีคติคล้ายคลึงกัน<br /><br />ไปไหนมาไหนด้วยกันได้<br /><br />และรักกัน<br /><br />คนที่เหมาะสมจริง ๆ จะมีเพียงคนเดียว<br /><br />แม้เราอาจจะเคยรักใครหลาย ๆ คน<br /><br />หรือเคยปลาบปลื้มคนนั้นคนนี้มามากต่อมาก<br /><br />แต่ที่สุดแล้ว<br /><br />เราไม่อาจจะเลือกทั้งหมดให้มาอยู่ในชีวิตคู่ได้<br /><br /><br /><br />มองกลับไปเห็นอดีต<br /><br />คนที่เคยรัก<br /><br />หรือเคยอยากจะรัก<br /><br />มองกลับมาที่ปัจจุบัน<br /><br />มันคงยาก<br /><br />หากจะหาใครที่เข้าใจ<br /><br />หรือไปไหนไปกัน<br /><br />ทำอะไรพร้อม ๆ กัน<br /><br />มีความคิดเห็นไม่แตกต่างมาก<br /><br />และรับฟังซึ่งกันและกัน<br /><br /><br /><br />ชีวิตที่มีความสุข<br /><br />ไม่ใช่ชีวิตที่ต้องทะเลาะเบาะแว้ง<br /><br />มันอาจจะมีบ้าง<br /><br />แต่มันน่าจะผิดพลาดอะไรซักอย่าง<br /><br />หากคนที่อยู่ข้าง ๆ ต้องทะเลาะกับเราตลอดเวลา<br /><br />นั่นหมายถึง<br /><br />มันอาจจะไม่ใช่คู่ที่แท้จริงก็ได้<br /><br />แล้วคู่ที่แท้จริงคืออะไร<br /><br /><br /><br />ในทางพระพุทธศาสนา<br /><br />มีเรื่องราวเกี่ยวกับคู่ว่า<br /><br />คนที่จะเป็นคู่กันนั้น<br /><br />ต้อง<br /><br />สมสัทธา ๑<br /><br />สมสีลา ๑<br /><br />สมจาคา ๑<br /><br />สมปัญญา ๑<br /><br />เรียกโดยรวมว่า<br /><br />สมชีวิธรรม <br /><br /><br /><br />คนที่เป็นคู่กัน<br /><br />ฝ่ายหนึ่งมีศรัทธา ใฝ่ใจในศีล รื่นเริงในการบริจาค และมีปัญญาในสัมมาทิฐิ <br /><br />อีกฝ่ายก็ต้องมีศรัทธาในเรื่องเดียวกัน มีศีลเสมอกัน ชื่นชอบในการบริจาค และเป็นสัมมาทิฐิ เสียด้วย<br /><br />จึงจะอยู่กันได้<br /><br />ผู้ที่ไม่มีศรัทธา ไม่ใส่ใจในศีล ชอบขัดขวางการบริจาค และไม่มีสติปัญญาในทางธรรม อยู่กับผู้มีศรัทธากล้า รักษาศีลเป็นนิตย์ บริจาคทุกสิ่งอันดุจคว่ำขันน้ำ และใฝ่ใจในธรรม ก็ย่อมอยู่ไม่ได้<br /><br /><br />อาจจะเป็นโชคดี หรือบุญที่ได้กระทำด้วยกันมาแต่ปางก่อนก็ได้<br /><br />ที่ทำให้ข้าพเจ้าได้พบกันผู้ซึ่งสนใจและใฝ่ใจในเรื่องเดียวกัน<br /><br />แทบจะทุก ๆ เรื่อง<br /><br /><br />พระอาทิตย์<br />29 11 2554<br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-7364368368976580823?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-32080014340709412822011-11-28T11:06:00.001+07:002011-11-28T13:31:37.913+07:00วัด ๒ : ปาฏิหาริย์เล็ก ๆ<br />ว่าจะเขียนเรื่องอะไรซักอย่างนี้ในนี้<br /><br />แต่ก็ลืมแล้ว<br /><br />เดี๋ยวนี้มันลืมง่าย<br /><br />ลืมบ่อย<br /><br />หลงลืม<br /><br />หรือบางทีก็ขี้เกียจใส่ใจ<br /><br />หรือบางทีก็คิดออก<br /><br />แล้วก็ลืม<br /><br /><br /><br />เขียนเรื่องวัดอีกครั้งหนึ่งดีกว่า<br /><br />วัดที่ข้าพเจ้าไปบ่อย ๆ สมัยเรียน ม.ปลาย<br /><br />นอกจากวัดป่าบ้านตาดแล้วก็มีวัดบ้านจิก อีกวัดหนึ่ง<br /><br />สมัยนั้นหลวงปู่ถิร ยังอยู่<br /><br />ข้าพเจ้าก็เคยได้ตักบาตรหลวงปู่ด้วย<br /><br />ต้องไปแต่เช้า<br /><br />ข้าพเจ้าก็ปั่นจักรายานไป<br /><br />ตอนนั้นหลวงปู่ชรามากแล้ว<br /><br />วัดบ้านจิกนี้ได้รับคำเล่าลือมามากเกี่ยวกับเรื่องผี ๆ สาง ๆ <br /><br />แต่ที่ข้าพเจ้ารับทราบมากกว่า<br /><br />ไม่ใช่เรื่องผี<br /><br />แต่เป็นเรื่องวัตรปฏิบัติของหลวงปู่ในอดีต<br /><br />และเรื่องเกี่ยวกับลูกยาโลหะของหลวงปู่ด้วย<br /><br />อาจารย์ที่โรงเรียนก็เป็นลูกศิษย์กันหลายคน<br /><br />แม้กระทั่งอาจารย์วิชาเคมี ก็ยังศรัทธาในลูกเหล็กรักษาโรคนี้อย่างมาก<br /><br />จำได้คลับคล้ายคลับคลาว่า<br /><br />เจ้าลูกเหล็กนี้<br /><br />ให้กลืนเข้าไปในท้อง สามารถรักษาโรคต่าง ๆ ได้<br /><br />เท่าที่ทราบและจำได้ในตอนนั้นคือโรคมะเร็ง<br /><br />ลูกเหล็กนี้เขาเรียกชื่อกันว่าอย่างไรไม่ทราบ<br /><br />ข้าพเจ้าทราบว่าแต่เป็นลูกเหล็ก<br /><br />และไม่มีมาก<br /><br />เรียกว่าผลิตในปริมาณจำกัด และน่าจะมีแค่อิดิชั่นเดียว<br /><br />ดังนั้นคนที่กลืนลูกเหล็กนี้ลงไป<br /><br />เวลาถ่ายก็ต้องไปเขี่ยเอาออกมา<br /><br />เพื่อจะได้เอาไว้ใช้ต่ออีก<br /><br />รำ่ลือกันมากว่า ศักดิ์สิทธิ์ รักษาโรคได้จริง หายจริง<br /><br />(หายนี่หมายถึงโรค แต่ไม่แน่บางทีลูกเหล็กนี่ก็อาจหายได้เหมือนกัน หึหึ)<br /><br /><br />วัตรปฏิบัติของหลวงปู่ที่โดดเด่น จะเป็นไปในทางธุดงควัตร<br /><br />โดยเฉพาะข้อเนสัชชิก ท่านเคยปฏิบัติติดต่อกันถึง ๓ ปี<br /><br />และอีกครั้ง ๓ เดือน<br /><br /><br />มีปาฏิหาริย์เล็ก ๆ (อีกแล้ว)<br /><br />เกี่ยวกับวัดบ้านจิกนี้ (สมัยก่อนเรียกวัดป่าบ้านจิก)<br /><br />เมื่อครั้งนั้นที่ข้าพเจ้ายังยากจนอยู่<br /><br />วันหนึ่ง<br /><br />เกิดเงินหมดขึ้นมา<br /><br />และข้าพเจ้าก็ไม่คิดจะหยิบยืมใคร<br /><br />ด้วยความเกรงใจส่วนหนึ่ง เพราะหากยืมแน่นอนว่าต้องได้<br /><br />บวกกับความกระดากส่วนหนึ่ง<br /><br />และความทะนงตัวอย่างหนึ่ง<br /><br />ไม่แม้กระทั่งจะมีเงินโทรศัพท์<br /><br />แต่ก็ยังโชคดี<br /><br />ที่ข้าพเจ้าได้มีความกล้าขอยืมโทรศัพท์<br /><br />โทรไปให้แม่เอาเงินมาให้<br /><br />ก่อนหน้าที่แม่จะเอาเงินมาให้<br /><br />ข้าพเจ้าก็ต้องอดข้าวอยู่ประมาณหนึ่งวันถ้วน<br /><br />ข้าพเจ้าคิดว่า<br /><br />การอดอยากนี้ช่างเป็นความทุกข์เสียจริง<br /><br />ดังนั้น<br /><br />เมื่อมารดาข้าพเจ้าเอาเงินมาให้แล้ว<br /><br />วันต่อมาข้าพเจ้าก็มีเงิน<br /><br />นำเงินส่วนหนึ่งไปซื้ออาหารถวายพระ<br /><br />คือตักบาตร ที่วัดบ้านจิก<br /><br />แต่วันนั้นหลวงปู่ไม่ได้ลงมากระมัง<br /><br />ข้าพเจ้าจำได้<br /><br />อาหารที่ข้าพเจ้าเอาไปตักบาตรก็เล็กน้อยมาก<br /><br />ส่วนมากเป็นข้าวต้มมัด<br /><br />หรืออย่างดีหน่อยก็มีนมบ้าง ผลไม้บ้าง<br /><br />ตามแต่กำลังเงินจะสนับสนุน<br /><br />ในวันนั้นข้าพเจ้าอธิษฐานก่อนตักบาตรว่า<br /><br />"ขออย่าให้ข้าพเจ้าต้องประสบกับความไม่มีอีกต่อไปเลย"<br /><br />แม้ครั้งต่อ ๆ มาอีกบางหนหรือหลายหนข้าพเจ้าก็อธิษฐานเช่นนี้<br /><br /><br /><br />นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาจวบจนปัจจุบัน<br /><br />ลักษณาการอดอยาก หรือความไม่มีก็ไม่ปรากฏในชีวิตข้าพเจ้าอีกเลย<br /><br />คำนวณเวลาก็สิบกว่าปีแล้ว<br /><br />ในบางครั้งหากจะเกิดภาวะขาดแคลน<br /><br />ก็จะมีเงินหรือสิ่งใด ๆ มาหาข้าพเจ้าก่อนจะอดอยากอยู่เสมอ<br /><br />ไม่ด้วยทางหนึ่งก็ทางหนึ่ง<br /><br />หลังจากข้าพเจ้าจากบ้านมาเรียนต่อที่กรุงเทพฯ ได้ไม่นาน<br /><br />ก็ได้ข่าวหลวงปู่ถิร มรณภาพ <br /><br /><br />ความจริงปาฏิหาริย์เล็ก ๆ ในชีวิตข้าพเจ้าก็มีเยอะเหมือนกัน<br /><br />ว่าง ๆ จะทยอยเล่าไว้<br /><br />เพื่อเป็นอนุสสติทั้งแก่ตนเองและผู้อื่น<br /><br />เพื่อให้เกิดพลังใจในการทำความดี<br /><br />ให้เกิดแรงบันดาลใจในการทำความดี<br /><br />เพื่อให้ทำความดียิ่ง ๆ ขึ้นไป<br /><br />จนกว่าจะหลุดพ้นจากวัฏฏะแห่งความดีความชั่วทั้งหลาย<br /><br />เอวัง<br /><br /><br /><br />อาทิตย์ <br />28 11 2554<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-3208001434070941282?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-19532257846168684332011-11-25T14:31:00.001+07:002011-12-06T11:47:44.079+07:00สวดมนต์ ๒<br />เป็นเรื่องเล่าเล็ก ๆ น้อย ๆ <br /><br />เรียกว่าเป็นปาฏิหาริย์เล็ก ๆ ก็ได้<br /><br />อาม่าคนหนึ่งอายุ ๘๔ ปี<br /><br />เป็นคนไข้ประจำของคลินิกข้าพเจ้าเอง<br /><br />อาม่าท่านนี้หูตายังใช้การได้ดี<br /><br />เดินเหินสะดวก<br /><br />แต่ก่อนบ้านอยู่ประชาราษฏ์บำเพ็ญ<br /><br />เดี๋ยวนี้ย้ายไปอยู่สมุทรปราการ<br /><br />เวลามาถอนขนตาที่โรงพยาบาลจักษุรัตนิน<br /><br />ก็จะแวะมาทำฟันด้วย<br /><br />ทุกสามเดือนบ้าง สองเดือนบ้าง หรือหกเดือนบ้าง<br /><br />บางครั้งก็ตั้งใจมาทำฟันบ้าง<br /><br />ในแต่ละครั้งข้าพเจ้าก็จะคิดค่ารักษาแต่เพียงเล็กน้อย<br /><br />ความจริงไม่อยากคิด แต่อาม่ามักจะให้คิด<br /><br />เพราะตามธรรมดาคนเราก็เกรงใจ<br /><br />คิดน้อย ๆ พอเป็นพิธี<br /><br />อาม่านอกจากจะให้คิดเงินแล้ว ยังชอบซื้อของมาให้<br /><br />และให้ทิปพนักงานทุกคนทีละมาก ๆ ด้วย<br /><br />(บางครั้งมากกว่าค่าทำฟันเสียอีก)<br /><br /><br />เวลาอาม่ามาทำฟัน ก่อนจะทำ<br /><br />ข้าพเจ้าก็จะชอบให้อาม่าเล่าประวัติชีวิตให้ฟัง<br /><br />คนแก่แล้วก็มักจะชอบเล่าเรื่องอดีต<br /><br />ซึ่งข้าพเจ้าก็ชอบฟัง<br /><br />ข้าพเจ้าก็ปล่อยให้อาม่าเล่าไปเรื่อย จนกว่าจะพอใจ<br /><br />เพราะเป็นคลินิกของข้าพเจ้าเอง<br /><br />ข้าพเจ้าอยากพูดอย่างมุราคามิว่า<br /><br />ข้าพเจ้ามีเวลาเหลือเฟือ<br /><br />เวลาทำฟันใช้เวลาไม่นานอยู่แล้ว<br /><br />เพราะอาม่าก็เหลือฟันไม่กี่ซี่<br /><br />แต่ก็ถือว่ามากในคนอายุขนาดนี้<br /><br />องค์การอนามัยโลกได้กำหนดไว้ว่า<br /><br />ให้คนอายุ ๘๐ ปี มีฟันอย่างน้อย ๒๐ ซี่<br /><br />อาม่ามีเกินแน่นอน<br /><br />หากไม่ใช่เพราะครั้งหนึ่งเกิดปวดฟันขึ้น<br /><br />ฟันเป็นหนอง<br /><br />ตามประสาคนแก่ที่ติดเชื้อง่าย<br /><br />เป็นนิดเดียวเชื้อลุกลามเยอะ<br /><br />ข้าพเจ้าก็จัดการถอนฟันให้<br /><br />วันถัดมาเกิดเขียวช้ำเป็นบริเวณกว้าง<br /><br />ลูกหลานพากันตกใจมาก<br /><br />รีบพาอาม่ามาที่คลินิก<br /><br />คงกลัวอาม่าจะตายกระมัง<br /><br />ทั้งที่ปกติก็ให้อาม่ามาคนเดียว<br /><br />ขึ้นแท็กซี่มาจากสมุทรปราการ<br /><br />ข้าพเจ้าต้องให้ผู้ช่วยที่ร้านเดินไปส่งเสมอ<br /><br />ข้าพเจ้าชี้แจงให้เข้าใจและกรีดเปิดระบายหนองให้อีก<br /><br />ไม่ได้ให้ยามาก เพราะคนแก่การให้ยาเป็นเรื่องที่ต้องระวัง<br /><br />แนะนำว่า เดี๋ยวสักสองสัปดาห์ก็หาย<br /><br />พวกเขาก็เข้าใจ<br /><br />ในที่สุดอาม่าก็หาย<br /><br /><br />อาม่าเล่าว่า<br /><br />สมัยเป็นสาวเคยปวดหัวมาก<br /><br />แทบเป็นประสาท<br /><br />หมอที่รักษาถึงกับจะส่งไปโรงพยาบาลศรีธัญญา<br /><br />แต่อาม่าไม่ไป<br /><br />เพื่อนแนะนำให้สวดมนต์<br /><br />สวด นัมเมียว โฮเร็ง เงเคียว<br /><br />อาม่าก็สวด<br /><br />ปรากฏว่า อาการปวดหัวหายไปนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา<br /><br />บทสวดที่ว่านี้ ข้าพเจ้าเคยเห็นในการ์ตูนญี่ปุ่นเมื่อสมัยเด็ก ๆ และยังจำได้อยู่<br /><br />เท่าที่รู้มาเป็นบทของฝ่ายมหายาน <br /><br /><br />เรื่องของอาม่ามีอีกมาก<br /><br />แต่อยากเล่าไว้แต่เท่านี้<br /><br /><br />ธัชชัย ธัญญาวัลย<br />25 11 2554<br /><br /><br /><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-1953225784616868433?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-90376960869179559602011-11-24T13:36:00.001+07:002011-11-24T13:42:13.265+07:00สวดมนต์<br />เมื่อวันอังคาร<br /><br />เป็นวันแรกที่เริ่มสวดมนต์กับคนรัก<br /><br />และต่อเนื่องมาถึงเมื่อวาน<br /><br />การสวดมนต์นี้ดีมาก<br /><br />ให้อานิสงส์หลายอย่าง<br /><br />ทั้งทำให้จิตใจเป็นสมาธิได้เร็ว<br /><br />สวดมนต์เสร็จก็นั่งสมาธิ<br /><br /><br /><br />การบำเพ็ญกุศลของมนุษย์โลกนั้น<br /><br />ง่ายกว่าสรรพชีวิตในภพอื่น<br /><br />และเป็นที่เหมาะแก่การทำการบุญทั้งปวง<br /><br />เป็นภพกลาง<br /><br />ที่จะส่งไปให้อยู่ภพที่ดีกว่า<br /><br />หรือแย่กว่าได้ดี<br /><br />และยังเป็นภพกลาง<br /><br />ที่สามารถบำเพ็ญเพียรจนบรรลุธรรมสูงสุดได้ด้วย<br /><br /><br /><br />มีเรื่องจะเล่าหลายเรื่องอยู่<br /><br />แต่วันนี้ค้างไว้แต่เท่านี้ก่อน<br /><br /><br />ธัชชัย ธัญญาวัลย<br />24 11 2554<br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-9037696086917955960?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-52658536716652852752011-11-18T17:31:00.001+07:002011-11-21T12:19:13.860+07:00นักเดินทาง<br />เขียนเรื่องสั้นเรื่องใหม่เสร็จ<br /><br />แต่ยังไม่ได้ขัดเกลา<br /><br />คาดว่าจะสร้างเรื่องสั้นให้ได้จำนวนหลาย ๆ เรื่อง<br /><br />ก่อนสิ้นปี<br /><br />ไม่รู้ว่าจะได้หรือเปล่า<br /><br />ทั้งนี้<br /><br />เพราะเนื่องมาแต่ความไม่ขยันขันแข็งนั่นเอง<br /><br /><br /><br />เหนื่อยหน่ายกับอะไรหลาย ๆ อย่าง<br /><br />ไม่ได้บ่นว่าเหนื่อยหน่ายมานาน<br /><br />อะไร ๆ ก็แลดูเหมือนไร้สาระไปหมด<br /><br />อยากจะเลิกดำรงชีวิตบนโลกนี้แล้วหนีไปให้ไกล<br /><br /><br /><br />ไม่ได้เห็นแสงแดดทอประกายมานาน<br /><br />และไม่ได้เห็นแดดค่ำมานาน<br /><br />ทำไมคนเราต้องมีชีวิต<br /><br />ที่คลาคล่ำไปด้วยงานไร้สาระ<br /><br />งานอันไม่สิ้นสุด<br /><br />และงานอันไม่ก่อให้เกิดประโยชน์เท่าที่ควร<br /><br /><br /><br />มีความคิดที่จะขายกิจการ<br /><br />และออกเดินทาง<br /><br />ไปสู่ดินแดนที่ไม่รู้จักอีกครั้ง<br /><br />ชีวิตที่เกิดมาเพื่อเดินทาง<br /><br />ก็ไม่ควรจะถูกกักขังไว้ในห้องคับแคบ<br /><br />ชีวิตที่ถูกออกแบบมาเพื่อระเหเร่ร่อน<br /><br />ก็ควรได้เร่ร่อน<br /><br />รอนแรมไป<br /><br /><br /><br />อยากจะเดินทาง<br /><br />ไปสู่ดินแดนที่ไม่มีใครรู้จัก<br /><br />ไปสู่สถานที่ที่ไม่คุ้นเคย<br /><br />อีกครั้ง<br /><br />และอีกครั้ง<br /><br /><br /><br />ธัชชัย ธัญญาวัลย<br />18 11 2554<br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-5265853671665285275?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-75885008015887853922011-11-16T10:28:00.001+07:002011-11-16T11:03:12.600+07:00มอด<br />เมื่อคืน<br /><br />เอาข้าวสารตักใส่หม้อ<br /><br />เพื่อจะหุงข้าวทำข้าวต้มให้คนรัก<br /><br />เนื่องจากเธอได้รับการผ่าฟันคุด<br /><br />ซึ่งก็ผ่าโดยข้าพเจ้าเองอีกนั่นแหละ<br /><br />ข้าวมีตัวมอดเยอะมาก<br /><br />ตอนแรกมันไม่มี<br /><br />อยู่ไป ๆ มอดมาจากไหนเยอะแยะก็ไม่ทราบ<br /><br />ข้าวนี้แม่เอามาให้ตั้งแต่เดือนมีนาคม<br /><br />ถ้าจำไม่ผิด<br /><br />ตอนนั้นข้าวยังไม่มีมอด<br /><br />ต่อมาสักระยะค่อยเริ่มมี<br /><br />ตอนนั้นคนรักของข้าพเจ้าหลับไปแล้ว<br /><br />ซึ่งกว่าจะหลับได้ก็ต้องกล่อมอยู่นาน<br /><br />เหมือนเด็ก ๆ <br /><br />บางวันก็ต้องเล่านิทานให้ฟัง<br /><br />ต้องเกาหลังให้<br /><br /><br />เราเคยตั้งใจไว้ก่อนหน้านี้แล้ว<br /><br />ว่าจะเลิกกินข้าวถุงนี้<br /><br />ปล่อยให้เป็นอาหารของมอดไป<br /><br />แต่เมื่อคืน<br /><br />ข้าพเจ้าพลันนึกขึ้นมาได้ว่า<br /><br />หากคนรักของข้าพเจ้าได้กินข้าวต้มที่ข้าพเจ้าทำให้<br /><br />จะหายเร็วกว่าปกติ<br /><br />คราวที่แล้วผ่าฟันคุดให้ก็ต้องต้มข้าวให้กินเหมือนกัน<br /><br />ครั้งนั้นแทบไม่บวมเลย<br /><br />ทั้งที่ก็เป็นเคสไม่ง่ายนัก<br /><br /><br />ทั้งข้าพเจ้าและคนรักไม่ฆ่าสัตว์<br /><br />และการเอามอดออกจากข้าวเป็นสิ่งที่ยุ่งยากเหมือนกัน<br /><br />ซ้ำเอามอดออกแล้ว<br /><br />ก็ต้องเอาพวกมันกลับเข้าไปไว้ในถุงข้าวเช่นเดิม<br /><br />เพราะถ้าปล่อยให้เขาเหล่านั้นอยู่ข้างนอก<br /><br />เขาก็อาจตายได้<br /><br />การไม่ฆ่าสัตว์ไม่ได้หมายความว่า ไม่ฆ่าแล้วก็แล้ว<br /><br />แต่หมายความถึงต้องคิดด้วยว่า<br /><br />สัตว์นั้นจะมีความเป็นอยู่อย่างไรด้วย<br /><br /><br />เลือกตัวมอดออกจากข้าวไป<br /><br />ก็อดสงสัยไม่ได้ว่า<br /><br />วงจรชีวิตของมอดในถุงข้าวนี่มันเป็นอย่างไรกัน<br /><br />มันเกิดอย่างไร กินอย่างไร และเติบใหญ่อย่างไร<br /><br />ตายอย่างไร<br /><br />แต่ก็ขี้เกียจค้นข้อมูล<br /><br />ระหว่างหยิบตัวมอดออก<br /><br />ข้าพเจ้าเห็นบางตัวซ่อนอยู่ในเมล็ดข้าว<br /><br />เป็นตัวสีดำ ๆ <br /><br />ก็คาดว่ามันคงเติบโตในเมล็ดข้าวสาร<br /><br />ก็แปลว่าไข่ของมันก็อยู่ในเมล็ดข้าวสาร<br /><br />ซึ่งสังเกตดูง่าย ๆ ก็คงเป็นเมล็ดที่มีสีขาวขุ่น<br /><br />เพราะมอดต้องอาศัยกินข้าวสารและและถ่ายออกมา<br /><br /><br />แรกสุดเคยคิดกันว่าจะเอาข้าวไปทิ้งถังขยะ<br /><br />แต่ก็อีกนั่นแหละ<br /><br />ถ้าเอาข้าวถุงนั้นไปทิ้ง<br /><br />อาจมีคนเก็บเอาไปหุงกินและไม่ได้สนใจชีวิตน้อย ๆ ของมอดก็เป็นได้<br /><br />จึงต้องเก็บถุงข้าวสารไว้อย่างนั้น<br /><br />คาดว่า<br /><br />เมื่อมอดขยายเผ่าพันธุ์เรื่อย ๆ (ซึ่งคงจะนานมาก)<br /><br />ก็คงกินข้าวจนหมด<br /><br />เมื่อข้าวหมดทุกเม็ดแล้ว<br /><br />ถึงตอนนั้นก็คงสูญโคตรไปสิ้น ณ อาณาจักรถุงข้าวสารนั่นเอง<br /><br />ข้าพเจ้าก็ไม่พามอดไปอยู่ถุงข้าวสารใหม่่<br /><br />และคาดว่า<br /><br />คงจะไม่มีข้าวสารในห้องเพิ่มขึ้นมาอีก<br /><br />เพราะคนรักของข้าพเจ้าก็ทำฟันคุดหมดสิ้นแล้ว<br /><br />และคาดว่าอีกนานกว่าโลกของมอดจะมอดดับลง<br /><br />คงไม่ต่างจากโลกมนุษย์<br /><br />ซึ่งวันหนึ่งก็ต้องสิ้นสภาพไป<br /><br /><br />Arty House<br />16 11 2554<br /><br /><br /><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-7588500801588785392?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-54650202462853467812011-11-15T17:35:00.001+07:002011-11-16T10:26:29.772+07:00พุทธกิจ ๕พุทธกิจ ๕ ประการ<br /><br />ตอนเช้า ทรงออกบิณฑบาต โปรดสัตว์<br />ตอนบ่าย ทรงแสดงธรรมแก่ประชาชน<br />ตอนค่ำ ทรงแสดงธรรมแก่ภิกษุ<br />ตอนดึก ทรงตอบปัญหาเทวดา<br />ตอนใกล้รุ่ง ทรงตรวจตราสัตว์โลก<br /><br />ถามว่าพระพุทธเจ้าทรงพักผ่อนตอนไหน<br />คำตอบคือ หลังจากภัตตกิจ ๑ หลังจากแสดงธรรมตอนบ่าย ๑ หลังจากตอบปัญหาเทวดา ๑<br /><br />การพักผ่อนนั้นเป็นไปโดยการอยู่ในสมาธิ การเดินจงกรม และสีหไสยาสน์<br /><br />ทรงสรงน้ำตอนไหน<br /><br />ในเวลาบ่าย หลังจากแสดงธรรมแก่ประชาชน<br /><br />อันนี้เป็นพุทธกิจ ๕<br /><br />เรียกง่าย ๆ ว่า เป็นกิจวัตรประจำวันของพระผู้มีพระภาคก็ได้<br /><br />Arty House<br />15 11 2554<br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-5465020246285346781?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-21753653954266119552011-11-11T14:00:00.001+07:002011-11-11T16:44:50.084+07:00ให้<br />ให้เลือดให้เนื้อเท่าแผ่นดิน<br />ดวงตาสิ้นให้กว่าดาวบนหาวหน<br />ให้ชีวิตด้วยชีวิตไม่คิดถึงตน<br />ท่ามทางเดินแห่งมรรคผลโพธิญาณ<br /><br /><br />ยังติดตามน้ำท่วมอย่างต่อเนื่อง<br /><br />วันนี้เป็นครั้งที่สองที่คลินิกให้บริการถอนฟันฟรี<br /><br />ครั้งแรกวันที่ ๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๔<br /><br />อันเป็นวันเกิดข้าพเจ้าเอง<br /><br />เป็นความบังเอิญเหมือนกัน<br /><br />ที่วันเปิดให้บริการถอนฟันฟรีครั้งแรก<br /><br />ตรงกับวันเกิด<br /><br />ทั้งที่ไม่ได้คาดคิดไว้ก่อน<br /><br />วันเกิดที่ผ่านมา<br /><br />ก็ได้ฉลองเงียบ ๆ กับคนรัก<br /><br />ไม่มีอะไรมากมาย<br /><br />และข้าพเจ้าก็ไม่ได้ตั้งวันเกิดไว้ที่หน้าเฟซบุค<br /><br />เนื่องจากไม่อยากได้รับคำอวยพรวันเกิดแบบผิวเผิน<br /><br />และไม่จริงใจ<br /><br />ถ้าไม่มีเฟซบุค<br /><br />จะมีใครสักกี่คนในโลกนี้ที่จำวันเกิดเราได้<br /><br />ข้าพเจ้าได้พิสูจน์แล้ว<br /><br />แต่นั่นก็ไม่ใช่สิ่งสำคัญนัก<br /><br />มันสำคัญอยู่ที่ว่า<br /><br />เราเกิดมาแล้วทำอะไรบ้าง<br /><br /><br /><br />เมื่อเกือบสิบปีที่แล้ว<br /><br />เมื่อครั้งข้าพเจ้าอยู่ ม. ๕ หรือ ม. ๖ จำได้ไม่ถนัด<br /><br />ตรงกับวันเกิดพอดี<br /><br />ที่ข้าพเจ้าบริจาคโลหิตครั้งแรก<br /><br /><br /><br />เกริ่นไว้หลายวันก่อนว่าจะไปบริจาคโลหิต<br /><br />เนื่องจากได้ข่าวว่าโลหิตขาดแคลน<br /><br />แต่ยังไม่สบโอกาส<br /><br />เพราะ<br /><br />หมอวันเสาร์ลาหยุด<br /><br />ทำให้ข้าพเจ้าไม่มีเวลาว่างไปสภากาชาดสักที<br /><br />และว่าจะไปเสาร์นี้<br /><br />แต่เมื่อเช้าตอนตื่นได้ครุ่นคิดว่า<br /><br />เออหนอ<br /><br />อยากจะไปบริจาคเลือดแต่วันเสาร์ก็ติดคนไข้อีกละ<br /><br />ทำอย่างไรดี<br /><br />คิดไว้แค่นั้น<br /><br /><br /><br />ครั้นพอเดินมาทำงาน<br /><br />ตรงหน้า มศว. ซึ่งเขาตั้งเป็นศูนย์อพยพฯ<br /><br />ได้ประกาศตอนข้าพเจ้าเดินผ่านพอดีว่า<br /><br />วันนี้มีกาชาดมารับบริจาคโลหิต<br /><br />ร่วมกับธนาคารเกียรตินาคิน<br /><br />และ มศว.<br /><br />ข้าพเจ้าจึงเริ่งเดินมาที่คลินิกเพืื่อดูคิวว่าง<br /><br />ครั้นทุกอย่างลงตัวก็ได้ไปบริจาคเลือดที่ตึกเค<br /><br />สมใจ<br /><br />ไปกับใหม่ แต่ไอ้ใหม่บริจาคไม่ได้เพราะเลือดจาง<br /><br />การรับบริจาคมีขลุกขลักอยู่บ้าง<br /><br />แต่ก็ให้อภัย<br /><br />เพราะคนที่จะไปบริจาคมีเยอะ<br /><br />เจ้าหน้าที่มีน้อย<br /><br />และต้องหยุดพักกินข้าวกินน้ำบำรุงกำลังกันด้วย<br /><br /><br /><br />เขาถามว่าบริจาครั้งแรกหรือเปล่า<br /><br />ข้าพเจ้าบอกว่า<br /><br />อาจเรียกว่าครั้งแรกก็ได้<br /><br />เพราะบริจาคครั้งก่อนก็เกือบสิบปีมาแล้ว<br /><br />ที่เขาต้องเก็บสถิติเพราะมีความสำคัญ<br /><br />ถ้าบริจาคเลือดหลายครั้งเขาก็จะมีเข็มอันใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ให้ (หมายถึงเข็มกลัด ไม่ใช่เข็มแทง)<br /><br />ข้าพเจ้าไม่สนใจหรอกว่าจะได้อะไรหรือเปล่า<br /><br />เพราะบริจาคเพื่อให้ผู้ที่ต้องใช้เลือดได้ใช้<br /><br />ให้เขามีชีวิตอยู่ต่อไป<br /><br />การมีชีวิตอยู่นั้นสำคัญมาก<br /><br />โดยเฉพาะการอยู่เพื่อทำความดี<br /><br />อยู่เพื่อทำตนให้พ้นจากทุกข์<br /><br />เพื่อสุขสงบสันตินิพพาน<br /><br />ก็ว่ากันไป<br /><br /><br /><br />เมื่อคืนวันพระใหญ่<br /><br />พระจันทร์ทรงกลดสวยงาม<br /><br />วันพระใหญ่นั้นตามความเชื่อว่า<br /><br />ท้าวจตุโลกบาล<br /><br />จะมาตรวจตราดูโลก<br /><br />จะอนุโมทนาเมื่อเห็นชนเหล่าใดกระทำความดี<br /><br />เราก็ควรกระทำความดี<br /><br />และอุทิศแด่ท้าวทั้งสี่ด้วย<br /><br />โลกบาล<br /><br />แปลว่าผู้ดูแลโลก<br /><br />โลกะ คือ โลก<br /><br />บาล มาจากคำว่า ปาละ<br /><br />แปลว่า ดูแล รักษา <br /><br />ท้าวทั้งสี่อันได้แก่<br /><br />ท้าวเวสสุวัณ<br /><br />ท้าววิรุฬหก<br /><br />ท้าวธตรัฐ<br /><br />และท้าววิรูปักข์<br /><br />โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเวลานี้<br /><br />ท้าววิรูปักข์ผู้ได้ชื่อว่าเป็นหัวหน้าแห่งนาคทั้งหลาย<br /><br />เราควรจะบอกกล่าวท่านให้เมตตา<br /><br />อย่าให้น้ำท่วมมากไปกว่านี้<br /><br />เพราะตอนนี้เดือดร้อนกันมากแล้ว<br /><br />แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็แล้วแต่เหตุผลสมควรด้วย<br /><br />ตามตำนาน<br /><br />นาคมีหน้าที่ให้น้ำ<br /><br />ถ้าน้ำมาก แปลว่า นาคให้น้ำมาเยอะ<br /><br />นาคสนุกสนานกับการเล่นน้ำ<br /><br />เราก็บอกกล่าวเสีย<br /><br />เว้นแต่ว่า พวกนาคเขาอยากจะให้น้ำท่วม<br /><br />เขามีอำนาจมากก็ต้องแล้วแต่เขา<br /><br />นาคนั้นชื่อว่า<br /><br />เป็นผู้ดูแลศาสนา<br /><br />ทำลายคนพาล อภิบาลคนดี<br /><br />เคยได้กระทำบัลลังก์ปกป้องพระพุทธเจ้าครั้งฝนตก<br /><br />เคยได้ปลอมตัวมาบวชในศาสนา<br /><br />จนเป็นเหตุให้พระพุทธองค์ทรงบัญญัติก่อนที่บุคคลจะบวชให้บวชเป็นนาคก่อน<br /><br />เรื่องนาคนี้เล่าขานกันมาเยอะ<br /><br />ในประวัติพระเกจิสายหลวงปู่มั่น<br /><br />ก็มีกล่าวถึงนาคไว้มาก<br /><br />ว่าง ๆ <br /><br />อาจจะเล่าให้ฟัง<br /><br />วันนี้พอแต่เพียงเท่านี้ก่อน<br /><br /><br />Arty House<br />11 11 11<br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-2175365395426611955?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-54879604797039717262011-11-10T16:23:00.001+07:002011-11-10T16:23:54.726+07:00อาทิตย์ จันทร์<br />เราต่างมีวิถีที่แตกต่าง<br /><br />บนเส้นทางความหมายความใฝ่ฝัน<br /><br />เราต่างมีชีวิต, อาทิตย์ จันทร์<br /><br />เราก็ล้วนมีมันคนละดวง<br /><br /><br /><br />เล่าเรื่องจากความทรงจำ<br /><br />จำไม่ได้ว่า ที่ไหน เวลาไหน<br /><br />ได้สดับมาว่า<br /><br />ครั้งนั้น<br /><br />หลวงปู่มั่น<br /><br />เวลาท่านเดินลงสรงน้ำที่ท่าน้ำ<br /><br />ท่านจะเดินอ้อมเป็นทางโค้งก่อนถึงแม่น้ำทุกครั้ง<br /><br />เหล่าลูกศิษย์ก็สงสัยว่า<br /><br />ทำไมท่านไม่เดินเป็นเส้นตรงลงไปเลย<br /><br />เมื่อเวลาเลยผ่านไปแล้ว<br /><br />ก็ได้มีศิษย์ตรวจดูด้วยญาณ<br /><br />พบว่ามีพระพุทธรูปฝังอยู่ตรงที่หลวงปู่มั่นเดินอ้อมนั้น<br /><br />และได้ช่วยกันขุดขึ้นมา<br /><br /><br /><br />อันนี้เป็นวิถีของผู้รู้<br /><br />คือรู้ทุกอย่าง<br /><br />ทำให้ปฏิบัติตนได้ถูกต้อง<br /><br />ตามครรลองของท่าน<br /><br />พระพุทธรูปแม้เป็นเพียงปูนปั้นโลหะหล่อ<br /><br />ก็ถือว่าเป็นรูปแทนพระพุทธเจ้า<br /><br />การเคารพย่อมมีแก่ผู้ควรเคารพอยู่นั่นเอง<br /><br />ยกตัวอย่างเช่นพระอุปคต<br /><br />เมื่อครั้งให้พญามารแปลงรูปเป็นพระพุทธเจ้าให้ท่านดู<br /><br />เพราะท่านเกิดไม่ทันเห็นพระพุทธเจ้า<br /><br />แต่พญามารทันเห็น<br /><br />พญามารบอกว่า<br /><br />ถ้าแปลงให้ดูแล้วให้ดูเฉย ๆ นะ<br /><br />อย่าไหว้<br /><br />เพราะพระอุปคตเป็นพระอรหันต์<br /><br />จะไหว้พญามารพญามารก็กลัวบาปกรรม<br /><br />ครั้นแปลงรูปเป็นพระพุทธเจ้าแล้ว<br /><br />พระอุปคตเห็นบังเกิดความศรัทธายิ่ง<br /><br />ก้มลงกราบรูปแปลงนั้น<br /><br />พญามารก็ตกใจ<br /><br />รีีบแปลงกลับทันที<br /><br />แถมยังพูดอีกว่า<br /><br />บอกท่านแล้วไม่ใช่หรือว่าไม่ให้ไหว้<br /><br />เพราะนี่เป็นเพียงรูปแปลง เป็นข้าพเจ้าไม่ใช่พระพุทธเจ้าจริง ๆ<br /><br />พระอุปคตก็บอกว่า<br /><br />เราไม่ได้ไหว้ท่านหรือรูปแปลงของท่าน<br /><br />แต่เราไหว้พระพุทธเจ้า<br /><br /><br /><br />ปฏิปทาหลวงปู่มั่นยังมีอีกมาก<br /><br />ที่อยากชี้ให้เห็นคือความละเอียดรอบคอบ<br /><br />ท่านมักจะสอนเสมอว่า<br /><br />เวลาสะดุดน่ะ<br /><br />สะดุดตอไม้เล็ก ๆ นั่นแหละ<br /><br />ต้นใหญ่ ๆ ตอใหญ่ ๆ ไม่สะดุดหรอก<br /><br />เหมือนกัน<br /><br />เวลาพลาดก็พลาดเรื่องเล็ก ๆ <br /><br />แต่เรื่องเล็ก ๆ นั่นแหละเป็นเรื่องที่สำคัญ<br /><br />เป็นองค์ประกอบ<br /><br />เป็นเครื่องเกื้อหนุนอันใหญ่<br /><br />เหมือนศีล<br /><br />ศีลเล็กศีลน้อยก็สำคัญ<br /><br />ถ้าไม่มีศีล ศีลไม่บริบูรณ์ ผิด ๆ พลาด ๆ <br /><br />สมาธิ ปัญญา มันก็เกิดไม่ได้<br /><br /><br /><br />เรื่องสีผ้า เรื่องบาตร เล็ก ๆ น้อย ๆ ท่านกล่าวไว้หมด<br /><br />นี่เป็นความสุดยอดของครูบาอาจารย์<br /><br /><br />Arty House<br />10 11 2554<br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-5487960479703971726?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-52929420107724140312011-11-09T11:43:00.001+07:002011-11-09T11:43:50.255+07:00แว่วเสียงสายลมหนาว<br />เมื่อเช้าก่อนมาทำงาน<br /><br />ยืนมองดูทัศนียภาพแห่งมหานคร<br /><br />ซึ่งกำลังจะถูกน้ำท่วมอยู่รอมร่อ<br /><br />ได้ยินเสียงสายลมหนาว<br /><br />แว่ว...สัมผัสผิวกาย<br /><br />สายลมหนาวนำความเศร้าอย่างประหลาด<br /><br />ทั้งที่รู้ว่า<br /><br />เราไม่ควรจะมีเรื่องเศร้าใด ๆ แล้ว<br /><br /><br />สายลมหนาวนำความครุ่นคิดคำนึงถึงวัยเยาว์<br /><br />วันเก่าและคนเก่า ๆ <br /><br />สถานที่เก่า ๆ <br /><br />เหมือนภาพสีซีด ๆ ที่เก็บไว้นานเนิ่น<br /><br /><br />แว่วเสียงสายลมหนาวอีกคราวหนึ่ง<br /><br />มาถึงเมื่อเช้าให้หนาวหวั่น<br /><br />ชั่วครุ่นคำนึงซึ้ง วานวัน<br /><br />โลกก็พลันหมุนผ่านหลายกาลแล้ว<br /><br /><br />Arty House<br />9 11 2554<br /><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-5292942010772414031?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-26044821103479450252011-11-08T13:51:00.001+07:002011-11-08T13:51:35.733+07:00กระรอกโพธิสัตว์<br />วันนี้เล่าถึงเรื่องกระรอกพระโพธิสัตว์<br /><br />กิรดังได้สดับมาว่า<br /><br />ครั้งนั้นยังมีกระรอกตัวหนึ่ง<br /><br />ลูกของกระรอกตัวนี้ตกลงไปในบึงใหญ่<br /><br />กระรอกก็พยายามจะช่วยลูกตนเอง<br /><br />โดยการเอาหางไปจุ่มน้ำ<br /><br />แล้วก็วิ่งไปสลัดออก<br /><br />พูดง่าย ๆ ก็คือ เอาหางวิดน้ำนั่นเอง<br /><br />เทวดาที่อยู่ตรงนั้นเห็นเข้าก็หัวเราะเยาะแล้วว่า<br /><br />"เจ้ากระรอกโง่ เหตุไฉนมาเอาหางวิดน้ำอยู่อย่างนี้เล่า"<br /><br />กระรอกก็บอกว่า<br /><br />"ลูกของข้าพเจ้าตกลงไปในบึงนี้ ข้าพเจ้าจะวิดน้ำในบึงให้แห้งเพื่อช่วยลูกขึ้นมา"<br /><br />เทวดาก็ว่า<br /><br />"เจ้าโง่เอ๊ย หางเล็ก ๆ ของเจ้า จะวิดน้ำสักกี่ชาติกันบึงใหญ่นี้มันถึงจะแห้ง ดีไม่ดีจะตายซะก่อน เจ้านี่ช่างโง่นัก"<br /><br />กระรอกก็ตอบว่า<br /><br />"ถึงจะต้องวิดจนตัวตายก็ทำ เพราะข้าพเจ้านี้เป็นกระรอก<br /><br />กระรอกก็ทำได้แต่เพียงเท่านี้ <br /><br />แม้จะรู้วิธีการอย่างอื่นแต่ก็ทำไม่ได้<br /><br />อนึ่ง นี้เป็นความเพียร หากว่าเราเพียรพยายามเสียแล้ว <br /><br />ทุกสิ่งต้องสำเร็จ แต่หากไม่สำเร็จ<br /><br />ก็ย่อมได้ชื่อว่าเป็นผู้มีความเพียร ตายไปก็ไม่ตายเปล่า<br /><br />ไม่เป็นที่ตำหนิติเตียนของปวงปราชญ์ทั้งหลาย"<br /><br />เทวดาได้ฟังดังนั้นแล้วก็ซาบซึ้งในธรรมของกระรอก <br /><br />จึงอาสาช่วยเอาลูกกระรอกขึ้นมาจากน้ำให้<br /><br />เรื่องก็จบแต่เท่านี้<br /><br /><br />ความเพียร เป็นองค์ประกอบแห่งคุณธรรมอันจะนำไปสู่ความหลุดพ้นทั้งปวง<br /><br />เป็นองค์ประกอบในหลายข้อธรรม<br /><br />แม้ในการบำเพ็ญบารมีก็มี วิริยบารมี<br /><br />ในพละ ๕ อินทรีย์ ๕ หรือ โพชฌงค์ ๗ ก็มี วิริยะ<br /><br /><br />ก่อนที่เราจะปล่อยวางทุกสิ่ง เราต้องทำให้ถึงที่สุด แม้ด้วยชีวิต<br /><br />นั่นหมายความว่า หากจะเกิดการปล่อยวาง ก็ย่อมเป็นเพราะจิตเห็นแจ้งด้วยจิตเองจึงเกิดการปล่อยวางตามธรรมชาติ หาใช่มาคิดปล่อยวางเองไม่<br /><br />Arty House<br />8 11 2554<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-2604482110347945025?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-26067735291738594422011-11-07T10:32:00.002+07:002011-11-10T16:24:28.148+07:00ปาฏิหาริย์<div><br /></div>ธรรมดาโลกย่อมโศกเศร้า<br /><div><br /><div>เหงาหม่นหมองและมองหา</div><div><br /></div><div>ความอบอุ่นความสุขอยู่เรื่อยมา</div><div><br /></div><div>จนลืมคิดไปว่ามีความทุกข์</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>ได้แต่ภาวนาไม่ให้น้ำท่วม</div><div><br /></div><div>ณ บริเวณพื้นที่อยู่อาศัย</div><div><br /></div><div>เมื่อเช้าซื้อดอกไม้</div><div><br /></div><div>แม่ค้าถาม คิดว่าน้ำจะท่วมมาถึงอโศกมั้ยคะ</div><div><br /></div><div>ข้าพเจ้ายิ้มตอบ</div><div><br /></div><div>และบอกว่า</div><div><br /></div><div>คงจะไม่</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>ความอบอุ่นและที่พึ่งของคนเรานั้นไม่เหมือนกัน</div><div><br /></div><div>แต่ตามธรรมชาติเราล้วนมีกรรมเป็นที่พึ่ง</div><div><br /></div><div>ดังบทพิจารณาสังขารว่า</div><div><br /></div><div>กมฺมปฏิสรณา</div><div><br /></div><div>สัตว์ทั้งหลายมีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย</div><div><br /></div><div>ที่พึ่งอาศัยนี้หมายเอากรรมดีเป็นที่พึ่ง</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>ข้าพเจ้านึกถึงความกลัวเมื่อครั้งนานมาแล้ว</div></div><div><br /></div><div>ข้าพเจ้านึกถึงว่า</div><div><br /></div><div>ตัวเองนั้นผ่านความกลัวมาได้อย่างไร</div><div><br /></div><div>ขั้นต้นข้าพเจ้าหมายเอาพระพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์ เป็นที่พึ่ง คิดถึงพุทธคุณ ธรรมคุณ สังฆคุณ ก็หายกลัวได้</div><div><br /></div><div>หากยังไม่หาย</div><div><br /></div><div>ก็พิจารณาถึงความตาย ว่าเราล้วนต้องตาย</div><div><br /></div><div>ได้ทำความดีมากี่มากน้อย เมื่อพิจารณาถึงความดีว่าได้กระทำมาแล้วไม่มีที่ขัดใจ พร้อมตายได้ ความกลัวก็หายไป</div><div><br /></div><div>เพราะอย่างดีก็แค่ตาย พร้อมตายเมื่อไหร่ก็หายกลัวได้เมื่อนั้น</div><div><br /></div><div>หากพิจารณาแล้วยังไม่หายกลัว ก็พิจารณาดูที่ความกลัวนั้น ทวนกระแสเข้าหาเหตุแห่งความกลัว ถึงที่สุดแล้วก็หายได้</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>น้ำท่วมนี่ปัญหาเยอะแยะ</div><div><br /></div><div>ทั้งปัญหาส่วนตัว ส่วนรวม ปัญหาจุกจิก</div><div><br /></div><div>ปัญหาของเรา ปัญหาที่คนอื่นนำมาให้</div><div><br /></div><div>น้ำยังไม่ท่วมก็เป็นปัญหา</div><div><br /></div><div>ท่วมขึ้นมาก็เป็นปัญหา</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>ข้าพเจ้านึกไปถึงครั้งพระพุทธเจ้าแสดงปาฏิหาริย์</div><div><br /></div><div>ทรมานอุรุเวลกัสสปะ</div><div><br /></div><div>(ในตำรานั้นว่าทรงแสดงปาฏิหาริย์ถึง สามพันห้าร้อย กว่าจะทำให้อุรุเวลกัสสปะนอบน้อมได้)</div><div><br /></div><div>มีอยู่ปาฏิหาริย์หนึ่งคือตอนน้ำท่วม</div><div><br /></div><div>พระพุทธองค์จงกรมอยู่น้ำไม่ท่วมบริเวณนั้นเลย</div><div><br /></div><div>มีนักประหลาดขี้เท่อหลายคนให้ความเห็นไปต่าง ๆ นานา</div><div><br /></div><div>ว่าพระพุทธเจ้าอยู่เรือบ้างหละ อยู่ที่สูงน้ำท่วมไม่ถึงบ้างหละ</div><div><br /></div><div>โดยพยายามจะตัดส่วนปาฏิหาริย์ออกเพื่อให้เข้ากับชุดความคิดของตนและความเชื่อของนุษย์ในปัจจุบันสมัยบางส่วน</div><div><br /></div><div>ทั้งที่พระพุทธเจ้านั้นอย่าว่าแต่ปาฏิหาริย์แค่นี้เลย</div><div><br /></div><div>มากกว่านี้ก็ยังได้</div><div><br /></div><div>เราต้องนึกถึงคนที่บำเพ็ญบารมีมายี่สิบอสงไขยแสนมหากัป</div><div><br /></div><div>นับเอาแต่ได้พยากรณ์ก็สี่อสงไขยแสนมหากัป</div><div><br /></div><div>ยอมเสียสละทุกอย่างแม้กระทั่งชีวิตตัวเอง</div><div><br /></div><div>จะแสดงปาฏิหาริย์ได้ในชาติสุดท้ายจึงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร</div><div><br /></div><div>เพราะแม้กระทั่งชาติก่อน ๆ ก็เคยแสดงได้มาแล้ว</div><div><br /></div><div>มากบ้างน้อยบ้างตามกำลัง</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Arty House</div><div>7 11 2554</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-2606773529173859442?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-79979314645755682952011-11-03T15:55:00.004+07:002011-11-03T16:12:15.929+07:00ธรรมดาโลกมีโศกเศร้ากลับบ้านที่อุดรธานีเมื่อหลายวันที่ผ่านมา<br /><br />ที่รัฐบาลประกาศหยุด<br /><br />เพราะคาดว่าน้ำจะท่วม<br /><br />กลับมาแล้วก็ยังไม่ท่วม<br /><br />แต่ใกล้จะท่วม<br /><br />ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่<br /><br />อย่างนี้ ทำไมรัฐบาลไม่ประกาศให้มันเสร็จเสียทีเดียว<br /><br />ว่ามันจะท่วมจริง ๆ นะ หยุดกี่วันก็ว่ากันไป<br /><br />ไม่ใช่มาบอกให้คนเขาเข้า ๆ ออก ๆ ยึก ๆ ยัก ๆ <br /><br /><br />ทั้งที่กาลเวลาได้เดินทางมาสู่ความศิวิไลซ์อย่างมากแล้ว<br /><br />ก็ไม่คาดคิดว่า<br /><br />จะเกิดเรื่องโง่ ๆ ดักดาน อย่างนี้ขึ้นอีกในสังคมไทย<br /><br />ไล่มาตั้งแต่เรื่องการเมืองนั่นเลยทีเดียว<br /><br />ประเทศนี้นี่มันช่างหาความสงบสุขได้ยากนัก<br /><br /><br />กลับมาเปิดคลินิก<br /><br />ก็ยังมีคนมาทำฟัน<br /><br />เพราะเป็นคนไข้เก่าแก่<br /><br />และไม่อยากไปทำที่อื่น<br /><br />ขนาดตอนปิดร้านก็มีคนไข้โทรไปหาถามว่าเปิดหรือเปล่า<br /><br />บอกว่าปิด<br /><br />น้ำไม่ท่วมเราแต่ท่วมเขาเขาก็มาไม่ได้<br /><br />แต่ก็เปิดไว้ให้เผื่อมีใครฉุกเฉิน<br /><br /><br />เห็นข่าวว่าเลือดขาดแคลน<br /><br />ก็ว่าจะไปบริจาคเลือดเสียหน่อย<br /><br />ครั้งล่าสุดที่จำได้<br /><br />เป็นครั้งแรกด้วย<br /><br />ที่บริจาคเลือด<br /><br />ก็นานมากแล้ว<br /><br />เกือบสิบปี<br /><br /><br />เดี๋ยวนี้ที่กรุงเทพฯ ย่านอโศก<br /><br />ก็มีน้ำขายแล้ว<br /><br />หลังจากที่แผงร้างมานาน<br /><br />ที่เซเว่นฯ<br /><br />แต่โลตัสยังว่างเปล่า<br /><br />สะท้อนให้เห็นศักยภาพของการดำเนินงานได้เป็นอย่างดี<br /><br /><br />ไปกินข้าวที่ Terminal 21 <br /><br />ไปบ่อยเหมือนกัน<br /><br />เพราะใกล้บ้าน<br /><br />และไม่รู้จะไปหากินที่ไหน<br /><br />แถวนี้มันไม่ค่อยมีร้านอาหารให้กิน<br /><br />ถึงมีก็แพง<br /><br />ที่ Terminal ยังดีหน่อยมีศูนย์อาหาร<br /><br />อาหารไม่แพงมาก<br /><br />แต่ก็ไม่ถูก<br /><br />พอจะกล้ำกลืนได้บ้าง<br /><br /><br />ก็ไม่รู้ว่าน้ำจะท่วมหรือเปล่า<br /><br />เมื่อครั้งกลับบ้าน ไปวัดป่านาคำน้อย<br /><br />ถามพระอาจารย์<br /><br />ท่านบอกไม่น่าท่วม แต่ก็ไม่แน่<br /><br />ไปหนองคายด้วย<br /><br />ได้หลวงพ่อพระใสจำลอง มาบูชา 1 องค์<br /><br />ใสมาก<br /><br /><br /><br />Arty House<br />03/11/2554<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-7997931464575568295?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-23085117296003562202011-10-24T14:19:00.000+07:002011-10-24T14:19:10.793+07:00"ยิ่งรักยิ่งโง่ ยิ่งโง่ก็ยิ่งรัก"<br />(เกริ่น) หลังจากบริจาคช่วยน้ำท่วมไปเยอะแล้ว<br />ตอนนี้ก็เลยอยากจะพูดถึงความรักบ้าง<br />ในสถานการณ์ไม่น่าไว้วางใจเช่นนี้<br />ด้วยบทกวี <br />ไม่ได้เขียนอย่างนี้มานานมาก<br />เที่ยวนี้ มันคงต้องมีอะไรสักอย่างจริง ๆ <br />ที่เข้ามากระทบจิตใจ<br />ก็สงสารนะ แต่...<br /><br /><br /><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;"><i>"ยิ่งรักยิ่งโง่ ยิ่งโง่ก็ยิ่งรัก"</i></span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><br /></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">ในวิกฤติมีวิกฤติหนอประเทศชาติ</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">คนเก่งคนฉลาดช่วยไม่ได้</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">ยิ่งรักก็ยิ่งโง่อยู่ร่ำไป</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">จำยอมรับและทำใจ เฮ้อ</span>!...<span style="font-family: Tahoma;">ประชาชน</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><br /></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">ในการโกงมีการโกงหนอการโกง</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">จะเอาไปตายโหงหรือหน้าขน</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">ผู้คนเดือดร้อนกันทุกคน</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">ถูกน้ำท่วมแล้วยังถูกปล้น</span>...<span style="font-family: Tahoma;">อนาถใจ</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><br /></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">กินหญ้าแพรกหรอกหรือ โถ</span>...<span style="font-family: Tahoma;">นึกว่ากินข้าว</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">แล้วพี่ชายล่ะนอนง่าวอยู่ที่ไหน</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">ยึดอำนาจบ้านเมืองเขาเพราะเผาไฟ</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">นี่พระแม่ธรณีบีบน้ำไล่พญามาร</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><br /></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">สังเวชแต่คนดีดี</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">ต้องพลอยช้ำเพราะกาลีผีหน้าด้าน</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">โพธิสัตว์เมตตาฟ้าประทาน</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">แม้ศัตรูหมู่เปรตพาล</span>...<span style="font-family: Tahoma;">ปาฏิหาริย์นัก</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><br /></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">เมื่อยิ่งรักก็ยิ่งโง่หนอยิ่งโง่</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">ดีแต่พูดตามโผให้แน่นหนัก</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-family: Tahoma;">เมื่อยิ่งโง่ก็ยิ่งรักหนอยิ่งรัก</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;">"<span style="font-family: Tahoma;">เรา</span>"<span style="font-family: Tahoma;">จึงได้นอนปลักโดยทั่วถึง</span></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><br /></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><br /></div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;">Arty House</div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;">24 10 2554</div><div align="CENTER" style="margin-bottom: 0in;"><br /></div><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-2308511729600356220?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-39574082071982415242011-10-20T16:15:00.000+07:002011-10-20T16:15:35.292+07:00วัด<br />เมื่อวันที่สิบสองตุลาคมที่ผ่านมา<br /><br />เป็นวันออกพรรษา<br /><br />ความจริงข้าพเจ้าก็เกือบจะลืมไปเหมือนกัน<br /><br />ถ้าไม่มีที่บ้านเตือน<br /><br />ที่บ้านไปทำบุญที่วัดป่านาคำน้อย<br /><br />จากบ้านไปนับระยะทางก็ไกลเหมือนกัน<br /><br />หกสิบกว่ากิโลเมตร<br /><br />เขาก็ดำริกันไปเอง<br /><br /><br />เรื่องวัดป่านาคำน้อยนี้<br /><br />ตอนแรกเพราะปรัชญาบวช<br /><br />เราต่างมีข้อมูลตรงกันว่า<br /><br />ที่วัดนี้เหมาะสมที่สุด<br /><br />จนกระทั่งข้าพเจ้าได้กลับบ้านเมื่อปีใหม่ที่ผ่านมา<br /><br />เราก็ไปวัดกัน<br /><br />จากนั้นเราก็พาพ่อแม่ไป<br /><br />และเราก็ไปนอนวัด<br /><br />ปฏิบัติสมาธิภาวนา<br /><br />และทำตัวเป็นเด็กวัด<br /><br />ปัดกวาดเช็ดถู<br /><br />ชำระสะสาง<br /><br />จิตใจตนเอง<br /><br /><br />ข้าพเจ้าพาที่บ้านไป<br /><br />ตอนแรกพาแม่ไปวัดธรรมมงคลที่กรุงเทพฯ ก่อน<br /><br />จากนั้นจึงพาไปวัดป่านาคำน้อย<br /><br />พาเพื่อนบ้านไปด้วย<br /><br />เพราะเป็นรถกระบะ สี่ประตู<br /><br />ข้าพเจ้าซื้อให้เมื่อต้นปีนี่เอง<br /><br />เอาไว้ให้ขับไปโน่นไปนี่<br /><br />ไปทำมาหากิน<br /><br />ไปตลาด<br /><br />ไปวัด<br /><br />หลังสุดนี่สำคัญที่สุด<br /><br />ปกติยายก็ไปวัดแถวบ้านเท่านั้น<br /><br />ญาติฝ่ายยายข้าพเจ้ามีญาติอยู่ที่อำเภอนายูงด้วยพอดี<br /><br />ไปวัด<br /><br />ก็แวะไปเยี่ยมญาติด้วย<br /><br /><br />สิบสองตุลา<br /><br />พ่อแม่ยายก็พาเพื่อนบ้านไป<br /><br />ตอนแรกพวกเขาไม่อยากไป<br /><br />เพราะไม่รู้ธรรมเนียมวัดป่า<br /><br />กลัวทำตัวไม่ถูก<br /><br />หลังจากที่ข้าพเจ้าพาไปรู้ขนบธรรมเนียมของพระท่านแล้ว<br /><br />ที่บ้านก็ไปกันเอง<br /><br />นึกถึงตอนนี้ก็ยังปีติไม่หาย<br /><br /><br />แม่ก็จะทำอาหารไปหลายอย่างมาก<br /><br />และทำไปเป็นปริมาณมาก<br /><br />ที่บ้านข้าพเจ้านั้น<br /><br />เป็นว่าได้ทำอะไรแล้ว<br /><br />ทำกันสุดความสามารถทั้งนั้น<br /><br />ชวนเพื่อนบ้านมาทำด้วย<br /><br />ตื่นตั้งแต่ตีสาม<br /><br />แทบไม่ได้หลับได้นอน<br /><br />ข้าพเจ้ายังจำได้ครั้งแรก<br /><br />พ่อแทบจะนอนไม่หลับ<br /><br />คงคิดอยู่ในใจแต่ว่า<br /><br />เมื่อไหร่จะถึงเวลาเสียที<br /><br />ปกติแล้วพ่อข้าพเจ้าก็ไม่ได้ชอบวัดชอบวาอะไรเลย<br /><br />วัดแถวบ้านถ้าไม่ใช่วันเลือกตั้ง อบต. ผู้ใหญ่บ้าน ก็แทบไม่ได้ไปเหยียบ<br /><br />ซึ่งตัวข้าพเจ้าเอง<br /><br />ก็แทบไม่ได้ไปเหยียบเหมือนกัน<br /><br />ยกเว้นตอนเด็ก ๆ วัยรุ่น<br /><br />ที่ช่วงนั้นสนิทกับหลวงพ่อท่านหนึ่ง<br /><br /><br />ยายเล่าให้ฟังตอนเย็นผ่านทางโทรศัพท์ว่า<br /><br />พ่อไปช่วยยกถาดอาหารไปถวายพระด้วย<br /><br />คือ อาหารที่วัดป่านาคำน้อยนั้น<br /><br />จะเยอะมาก<br /><br />ต้องแยกเป็นถาด ๆ และยกไปถวายพระท่าน<br /><br />ท่านก็จะจัดอาหารแบ่ง ๆ กันไป<br /><br />ที่เหลือก็ถ่ายออกมาให้โยมจัดเป็นสำรับ ๆ ไว้กินกัน<br /><br />ที่วัดป่านั้นจะกินอาหารพร้อมพระ<br /><br />คือพระอาจารย์อินทร์ถวายเทศน์ และพระทั้งหลายร่วมกันให้พรเสร็จ<br /><br />ท่านก็ฉัน<br /><br />ญาติโยมก็ลงมากินข้างล่าง<br /><br />หรือถ้ามาก<br /><br />ก็อาจนั่งอยู่ข้างบนด้วย<br /><br />ถ้าเป็นวัดป่าบ้านตาด<br /><br />หลวงตาจะให้พรองค์เดียว<br /><br />ให้พรเสร็จ พระฉัน<br /><br />โยมก็กิน<br /><br />จากนั้นก็รอฟังเทศน์<br /><br />แล้วแยกย้ายกันกลับบ้าน<br /><br />หรือใครมีธุระจะกลับก่อนหลังได้พรแล้วก็ไม่มีใครว่า<br /><br />แต่ถ้าหลวงตาเทศน์เสร็จ<br /><br />ท่านก็จะให้พรอีกครั้งหนึ่ง<br /><br />นึกถึงบรรยากาศช่วงนั้นแล้ว<br /><br />มันช่างอบอุ่นไปเสียหมด<br /><br /><br /><br />ส่วนหลวงพ่ออินทร์ถวาย<br /><br />ท่านเทศน์ก่อนฉันเสร็จ<br /><br />หลังฉันก็ไม่เทศน์อีก<br /><br />แต่จะนั่งอยู่<br /><br />ก็มีญาติโยมไปถวายปัจจัยไทยทาน<br /><br />จนระยะหนึ่งท่านก็เข้ากุฏิ<br /><br />ออกมาอีกครั้งตอนประมาณบ่ายสองโมง<br /><br /><br />ได้ยินเรื่องพ่อไปยกถาดอาหารนั้น<br /><br />ข้าพเจ้าก็ปีติมาก<br /><br />เพราะตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเห็น ไม่เคยได้ยิน<br /><br />(แต่พ่อข้าพเจ้าก็เคยบวชเรียนตอนเป็นหนุ่ม)<br /><br />ข้าพเจ้าคาดเดาว่า<br /><br />พ่อคงเคยเห็นข้าพเจ้าทำ<br /><br />ตอนสมัยไปอยู่วัดนั้น<br /><br />ข้าพเจ้าก็ทำทุกอย่างตามที่เด็กวัดคนหนึ่งพึงกระทำ<br /><br />ยกถาดก็ยก<br /><br />มีความสุข<br /><br />ความจริงไม่ต้องไปนอนวัดก็มีความสุข<br /><br />แค่ได้ไปวัด<br /><br />เป็นอย่างนั้นจริง ๆ <br /><br />แต่ต้องเป็นวัดที่ข้าพเจ้ากำหนดจะไปเท่านั้น<br /><br />ข้าพเจ้าชอบไปวัดไม่กี่วัด<br /><br />ในกรุงเทพฯ ข้าพเจ้าชอบไปวัดระฆังฯ<br /><br />คนอาจเยอะหน่อย<br /><br />วัดพระแก้ว<br /><br />ต้องเลี่ยงไปวันที่ธรรมดามาก ๆ <br /><br /><br />วัดธรรมมงคล<br /><br />ข้าพเจ้าไปบ่อยที่สุดในบรรดาวัดทั้งหลาย<br /><br />เพราะสมัยก่อนต้องไปเรียนครูสมาธิอยู่หกเดือน<br /><br />เรียกว่า<br /><br />ต้องไปวัดแทบทุกวัน<br /><br />บางทีวันเสาร์ อาทิตย์ ข้าพเจ้าก็ไป<br /><br /><br />วัดแถวบ้านก็ไปบ่อยสมัยเด็ก ๆ <br /><br />โตขึ้นก็ไปวัดป่าบ้านตาดวันเสาร์ อาทิตย์<br /><br />ชีิวิตมันก็ผูกพันอยู่อย่างนี้<br /><br /><br />ข้าพเจ้าเคยไปปฏิบัติธรรมที่วัดป่าตาดน้ำพุ<br /><br />สมัยอยู่ชั้นมัธยม<br /><br />วัดป่าบ้านค้อ ของ หลวงพ่อทูลก็เคยไป<br /><br />จะว่าแล้ว<br /><br />หนังสือธรรมะเล่มแรก ๆ ที่ข้าพเจ้าอ่าน<br /><br />ก็เป็นหนังสือของหลวงพ่อทูลนี่เอง<br /><br /><br /><br />เมื่อคืนดูเขาวิเคราะห์เรื่องน้ำท่วม<br /><br />ช่อง ไทยพีบีเอส<br /><br />ถ้าว่าง<br /><br />อาจจะนำมาเล่าไว้ก็ได้<br /><br /><br />ธัชชัย ธัญญาวัลย<br />๒๐ ๑๐ ๒๕๕๔<br /><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36365110-3957408207198241524?l=artyhouse.blogspot.com' alt='' /></div>artyhousehttp://www.blogger.com/profile/11537775582405211478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36365110.post-14448892442271897572011-10-17T17:22:00.002+07:002011-10-17T17:22:38.094+07:00A lover's Concerto<span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Microsoft Sans Serif', 'MS Sans Serif';"><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 12px;"></span></span><br /><h1 id="watch-headline-title" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #333333; height: 1.1363em; line-height: 1.1363em; margin-bottom: 5px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; max-height: 1.1363em; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small; font-weight: normal;"><br /></span></h1><h1 id="watch-headline-title" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #333333; font-weight: bold; height: 1.1363em; line-height: 1.1363em; margin-bottom: 5px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; max-height: 1.1363em; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"><span class="" dir="ltr" id="eow-title" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;" title="A lover's Concerto"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></h1><div><span class="" dir="ltr" id="eow-title" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;" title="A lover's Concerto"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; line-height: 27px;">ฝึกร้อง และเล่นคีย์บอร์ดเพลงนี้อยู่สองสามวัน</span></span></span></div><div><span class="" dir="ltr" id="eow-title" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;" title="A lover's Concerto"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; line-height: 27px;"><br /></span></span></span></div><div><span class="" dir="ltr" id="eow-title" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;" title="A lover's Concerto"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; line-height: 27px;"><br /></span></span></span></div><h1 id="watch-headline-title" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #333333; font-weight: bold; height: 1.1363em; line-height: 1.1363em; margin-bottom: 5px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; max-height: 1.1363em; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"><span class="" dir="ltr" id="eow-title" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: transparent; background-image: initial; background-origin: initial; border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;" title="A lover's Concerto"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">A lover's Concerto</span></span></h1><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Microsoft Sans Serif', 'MS Sans Serif';"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Microsoft Sans Serif', 'MS Sans Serif';">How gentle is the rain,</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Microsoft Sans Serif', 'MS Sans Serif';"> </span><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Microsoft Sans Serif', 'MS Sans Serif';"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Microsoft Sans Serif', 'MS Sans Serif';">that falls softly on the meadow.</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Microsoft Sans Serif', 'MS Sans Serif';"> </span><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Microsoft Sans Serif', 'MS Sans Serif';"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Microsoft Sans Serif', 'MS Sans Serif';">Birds high up on the trees,</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Microsoft Sans Serif', 'MS Sans Serif';"> </span><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Microsoft Sans Serif', 'MS Sans Serif';"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Microsoft Sans Serif', 'MS Sans Serif';">serenade the clouds</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: